Salm 137

1 Làimh ri aibhnichean Bhàbiloin, an sin shuidh agus ghuil sinn, nuair a chuimhnich sinn air Sion.

2 Air na croinn-seilich na meadhon, chroch sinn ar clàrsaichean;

3 Oir an sin dh’iarr iadsan a thug ann am braighdeanas sinn, òran oirnn; agus dh’iarr iadsan a rinn fògarraich dhinn aoibhneas oirnn, ag ràdh, Seinnibh dhuinn aon de laoidhean Shioin.

4 Cionnas a sheinneas sinne laoidh an Tighearna ann an tìr choimhich?

5 Ma dhìochuimhnicheas mise thusa, a Ierusaleim, dìochuimhnicheadh mo làmh dheas a seòltachd.

6 Leanadh mo theanga rim ghial, mura cuimhnich mi ort, mura fheàrr leam Ierusalem na m’aoibhneas as àirde.

7 Cuimhnich, a Thighearna, clann Edoim ann an là Ierusaleim, a thubhairt, Leagaibh, leagaibh sìos i gu ruig a bunait.

8 A nighean Bhàbiloin, a lom-sgriosar, is sona esan a dhìolas dhutsa a rèir mar a rinn thu oirnne;

9 Is sona esan a ghlacas agus a phronnas do chlann bheag ris na clachan.