1 Cuiridh na nèamhan an cèill glòir Dhè, agus nochdaidh na speuran gnìomh a làmh.

2 Tha là a’ dèanamh sgeòil do là, agus oidhche a’ foillseachadh eòlais do oidhche.

3 Chan eil cainnt, chan eil briathran, anns nach cluinnear an guth.

4 Air feadh na talmhainn uile chaidh am fuaim a‑mach, agus am facail gu iomall an domhain.

5 Don ghrèin chuir e pàillean annta, agus tha i mar nuadh fhear-pòsda a’ teachd a‑mach as a sheòmar; nì i gàirdeachas mar ghaisgeach a’ ruith na rèise.

6 Tha a dol a‑mach o chrìch nan speur, agus a cuairt gu ruig na crìochan, agus chan eil nì air bith a dh’fhalaichear o a teas.

7 Is iomlan lagh an Tighearna, ag iompachadh an anama; tha fianais an Tighearna cinnteach, a’ dèanamh a’ bhaoghalta glic.

8 Tha reachdan an Tighearna ceart, a’ dèanamh a’ chridhe aoibhneach; tha àithne an Tighearna glan, a’ soillseachadh nan sùl.

9 Tha eagal an Tighearna fìorghlan, a’ maireachdainn am feasd; is fìrinn breitheanais an Tighearna; tha iad gu h‑iomlan cothromach.

10 Nas mò rin iarraidh tha iad na an t‑òr, seadh, na mòran den òr fhìorghlan; agus nas mìlse na a’ mhil, seadh, na a’ mhil a shileas as na cìrean-meala.

11 Os bàrr, tha do sheirbhiseach a’ faotainn rabhaidh uapa; nan coimhead tha mòr-dhuais.

12 Cò a thuigeas a sheachrain? O lochdan diamhair glan thusa mi.

13 Mar an ceudna, o pheacaidhean dànadais cùm air ais d’òglach; na biodh àrd-cheannas aca orm; an sin bidh mi ionraic, agus bidh mi neo-chiontach o easaontas mòr.

14 Biodh briathran mo bheòil agus smuaintean mo chridhe taitneach ad làthair, a Thighearna, mo charraig agus m’fhear-saoraidh.