1 A Dhia, is tu mo Dhia-sa; gu moch iarraidh mi thu; tha tart air m’anam ad dhèidh, tha m’fheòil a’ togradh ad ionnsaigh ann an tìr thioraim agus thartmhoir, as eugmhais uisge;

2 A‑chum, mar a chunnaic mi thu ann ad ionad naomh, gum faicinn do chumhachd agus do ghlòir.

3 A chionn gur fheàrr do choibhneas gràidh na beatha, bheir mo bhilean cliù dhut.

4 Mar sin beannaichidh mi thu, an cian as beò mi; ann ad ainm togaidh mi mo làmhan.

5 Mar le smior agus le saill sàsaichear m’anam, agus le bilean aoibhneach molaidh mo bheul thu;

6 An uair a chuimhnicheas mi ort air mo leabaidh, a bheachd-smaoinicheas mi ort ann am fairean na h‑oidhche.

7 A chionn gu robh thu ad chobhair agam, uime sin fo sgàil do sgiathan nì mi gàirdeachas.

8 Tha m’anam a’ dlùth-leantainn riut; cumaidh do dheaslàmh suas mi.

9 Ach iadsan a dh’iarras m’anam a‑chum a sgrios, thèid iad do ionadan ìochdarach na talmhainn.

10 Tuitidh iad le faobhar a’ chlaidheimh; mar chuibhreann do na sionnaich bidh iad.

11 Ach bidh an rìgh aoibhneach ann an Dia; nì gach neach a mhionnaicheas airsan uaill, nuair a dhruidear beul na dream a labhras breug.