1 Bheir sinn moladh dhut, a Dhè, bheir sinn moladh; oir gu bheil d’ainm am fagas, cuiridh d’obraichean iongantach an cèill.

2 Nuair a ghlacas mi an t‑àm suidhichte, bheir mi breith le ceartas.

3 Sgaoileadh an tìr agus a luchd-àiteachaidh gu lèir; cumaidh mise suas a puist. Selah.

4 Thubhairt mi ris na h‑amadain, Na bithibh amaideach; agus ris na h‑aingidh, Na togaibh suas ur n‑adharc.

5 Na togaibh suas ur n‑adharc gu h‑àrd; na labhraibh le muineal cruaidh.

6 Oir chan ann on ear, no on iar, no o dheas a thig àrdachadh;

7 Ach is e Dia am Britheamh; leagaidh e sìos am fear seo, agus àrdaichidh e am fear sin.

8 Oir tha cupan ann an làimh an Tighearna, agus tha am fìon dearg; làn coimeisg tha e, agus dòrtaidh e cuid as; ach a dheasgainnean fàisgidh agus òlaidh uile dhaoine aingidh na talmhainn.

9 Ach nì mise gàirdeachas gu bràth; seinnidh mi moladh do Dhia Iàcoib.

10 Agus sgathaidh mi sìos uile adharcan nan aingidh; àrdaichear adharcan an fhìrein.