1 Carson, a Thighearna, a sheasas tu fad o làimh, a dh’fhalaicheas tu thu fhèin ann an aimsirean teanntachd?

2 Na uabhar geur-leanaidh an t‑aingidh am bochd; glacar iad anns na h‑innleachdan a dhealbh iad.

3 Oir nì an t‑aingidh ràiteachas à miann a chridhe; agus molaidh e an duine sanntach as beag le Dia.

4 Ann an uabhar a ghnùise chan iarr an t‑aingidh Dia; chan eil Dia na uile smuaintean.

5 Tha a shlighean doilgheasach anns gach àm; tha do bhreitheanais àrd as a shealladh; a‑thaobh a naimhdean uile, nì e tarcais orra.

6 Thubhairt e na chridhe, Cha ghluaisear mi; gu bràth cha bhi mi ann an àmhghar.

7 Tha a bheul làn de mhallachadh agus de cheilg agus de mhealltaireachd; fo a theangaidh tha donas agus dìomhanas.

8 Suidhidh e ann an ionadan-falaich nam bailtean beaga; ann an àitean diamhair mortaidh e an neochiontach; tha a shùilean ann an uaigneas a’ dearcadh air a’ bhochd.

9 Nì e feall-fhalach gu diamhair, mar leòmhann na gharaidh; nì e feall-fhalach a‑chum gun glac e an duine bochd; glacaidh e an duine bochd, ga tharraing na lìon.

10 Crùbaidh e, cromaidh e sìos, agus tuitidh am bochd le a dhaoine làidir.

11 Thubhairt e na chridhe, Dhìochuimhnich Dia; dh’fhalaich e a ghnùis; cha lèir dha siud am feasd.

12 Eirich, a Thighearna Dhè, tog suas do làmh; na dìochuimhnich na daoine bochda.

13 Carson a rinn an t‑aingidh tàir air Dia, a thubhairt e na chridhe, Chan iarr thu e?

14 Chunnaic thu e, oir is lèir dhut olc agus mìorun, a‑chum an dìoladh led làimh: ortsa fàgaidh an duine bochd e fhèin; is tu fear-cuideachaidh an dìlleachdain.

15 Bris thusa gàirdean an aingidh agus an droch dhuine; rannsaich a‑mach a aingidheachd gus nach faigh thu i.

16 Tha an Tighearna na Rìgh gu saoghal nan saoghal; sgriosadh na cinnich a‑mach as a thìr.

17 A Thighearna, chuala tu miann nan daoine bochda; deasaichidh tu an cridhe; bheir thu air do chluais èisdeachd,

18 A chumail còir ris an dìlleachdan agus ris an truaghan, a‑chum nach dèan duine on ùir fòirneart nas mò.