1 Beannaichte gu robh an Tighearna, mo charraig, a theagaisgeas mo làmhan gu cath, mo mheòir gu còmhrag;

2 Mo mhath agus mo dhaingneach, mo thùr àrd agus m’fhear-saoraidh-sa, mo sgiath agus an tì as an earb mi, a cheannsaicheas mo shluagh fodham.

3 A Thighearna, ciod e an duine gu bheil thu a’ gabhail eòlais air, mac an duine gu bheil meas agad air?

4 Is cosmhail an duine ri dìomhanas; tha a làithean mar sgàil a ghabhas seachad.

5 A Thighearna, lùb do fhlaitheasan, agus thig a‑nuas; bean ris na beanntan, agus bidh deatach dhiubh.

6 Cuir a‑mach dealanach agus sgaoil iad; tilg do shaighdean agus claoidh iad.

7 Sìn uat do làmh on àirde, saor mi, agus teasairg mi o uisgeachan mòra, à làimh clann choigreach,

8 Aig a bheil am beul a’ labhairt dìomhanais, agus is i an deaslàmh deaslàmh na brèige.

9 A Dhè, seinnidh mi dhut òran nuadh; air an t‑saltair, air inneal-ciùil nan deich teud, seinnidh mi moladh dhut.

10 Is esan a bheir buaidh do rìghrean, a shaoras Daibhidh, a òglach fhèin, on chlaidheamh mhillteach.

11 Saor mi, agus teasairg mi o làimh clann choigreach, aig a bheil am beul a’ labhairt dìomhanais, agus is i an deaslàmh deaslàmh na brèige.

12 A‑chum gum bi ar mic mar ùr‑chroinn a’ fàs suas nan òige, ar nigheanan mar chlachan-oisinn, snaidhte a rèir coslas lùchairt;

13 A‑chum gum bi ar saibhlean làn, a’ toirt uapa de gach gnè thoraidh, ar caoraich a’ breith nam mìltean, seadh deich mìltean nar machraichean;

14 Gum bi ar daimh làidir gu obair, nach bi briseadh a‑steach ann no dol a‑mach, agus nach bi gearan nar sràidean.

15 Is sona an sluagh a tha anns an staid seo; is sona an sluagh don Dia an Tighearna.