1 Tagair, a Tighearna, riùsan a thagras am aghaidh; cog nan aghaidh-san a chogas am aghaidh.

2 Glac targaid agus sgiath, agus èirich a‑chum mo chuideachaidh.

3 Agus tarraing a‑mach an t‑sleagh, agus druid an t‑slighe nan aghaidh-san a tha an tòir orm. Abair rim anam, Is mi do shlàinte.

4 Nàire agus masladh gu robh orrasan a tha ag iarraidh m’anama; gun tillear iadsan air an ais, agus gu robh amhluadh orra, a tha a’ smaoineachadh uilc dhomh.

5 Biodh iad mar mholl fa chomhair na gaoithe, agus aingeal an Tighearna gan ruagadh.

6 Biodh an slighe dorcha agus sleamhainn, agus aingeal an Tighearna an tòir orra.

7 Oir gun adhbhar dh’fhalaich iad air mo shon an lìon; sloc gun adhbhar chladhaich iad airson m’anama.

8 Thigeadh sgrios air gun fhios dha, agus a lìon a dh’fhalaich e, glacadh e e fhèin; anns an sgrios sin tuiteadh e.

9 Ach nì m’anam-sa gàirdeachas anns an Tighearna; nì e aoibhneas na shlàinte.

10 Their mo chnàmhan uile, A Thighearna, cò as cosmhail riutsa, a theasairgeas am bochd uaithesan as treasa na e, agus am bochd agus an t‑ainnis uaithesan a chreachadh e.

11 Dh’èirich fianaisean eucorach; chuir iad as mo leth nithean air nach robh fhios agam.

12 Dhìol iad dhomh olc an èirig maith, a’ cur romhpa mo bheatha a thoirt uam.

13 Ach am thaobh-sa, nuair a bha iadsan gu tinn, b’e aodach-saic mo chulaidh; dh’ioraslaich mi m’anam le trasgadh, agus thill m’ùrnaigh am uchd fhèin.

14 Mar gum bu charaid no bràthair dhomh a bhiodh ann, ghluais mi; mar fhear-caoidh a mhàthar, gu dubhach chrom mi sìos.

15 Ach air bhith dhòmhsa ann an àmhghar, bha iadsan ait, agus chruinnich iad le chèile; chruinnich daoine suarach nach b’aithne dhomh le chèile am aghaidh; reub iad, agus cha do sguir iad.

16 Le luchd dian-mhagaidh cealgach, chas iad am fiaclan rium.

17 Cia fhad, a Thighearna, a dh’amhairceas tu air seo? Saor m’anam om milleadh, m’aon ghràidh o na leòmhainn.

18 Cliùthaichidh mi thu anns a’ mhòr-choitheanal; am measg sluaigh lìonmhoir molaidh mi thu.

19 Na dèanadh iadsan a tha nan naimhdean dhomh gu h‑eucorach gàirdeachas os mo chionn; iadsan aig a bheil fuath dhomh gun adhbhar, na caogadh iad len sùil.

20 Oir cha labhair iad sìth, ach an aghaidh daoine ciùine na tìre dealbhaidh iad nithean cealgach.

21 Dh’fhosgail iad am beul gu farsaing am aghaidh; thubhairt iad, Ahà, ahà! chunnaic ar sùil.

22 Chunnaic thusa seo, a Thighearna; na bi ad thosd, a Thighearna, na bi fada uam.

23 Tog ort, agus mosgail a‑chum mo cheirt, a‑chum mo chùise, mo Dhia agus mo Thighearna.

24 Thoir breith orm a rèir do cheartais, a Thighearna mo Dhia, agus na dèanadh iad gàirdeachas os mo chionn.

25 Na abradh iad nan cridhe, Ahà, is e siud ar miann: idir na abradh iad, Shluig sinn suas e.

26 Nàire agus amhluadh gu robh orrasan le chèile, a tha a’ dèanamh gàirdeachais rim olc; còmhdaichear le nàire agus masladh iadsan a dh’àrdaicheas iad fhèin am aghaidh!

27 Dèanadh iadsan iolach, agus biodh iad aoibhneach, a sheasas mo chòir dhomh; agus abradh iad a‑ghnàth, Mòr-chliù gu robh don Tighearna, aig a bheil tlachd ann an sìth a sheirbhisich!

28 An sin cuiridh mo theanga an cèill do cheartas, air feadh an là do chliù.