1 Eisd, a Dhè, rim ùrnaigh, agus na falaich thu fhèin om aslachadh.

2 Thoir aire dhomh, agus èisd rium; tha mi àrd ann am ghearan, agus ri bùireadh,

3 Airson guth m’eascaraid, airson fòirneart an duine aingidh, oir tha iad a’ tilgeadh euceirt orm, agus ann am feirg tha iad a’ toirt fuatha dhomh.

4 Tha mo chridhe air a chràdh an taobh a‑staigh dhìom, agus thuit uamhasan a’ bhàis orm.

5 Thàinig eagal agus crith orm, agus chòmhdaich uamhann mi.

6 Agus thubhairt mi, Och, nach robh agam sgiathan! Mar chalaman theichinn as air iteig, agus gheibhinn fois.

7 Feuch, shiùbhlainn fad as; chòmhnaichinn anns an fhàsach. Selah.

8 Dhèanainn deifir gu dol as o ghaoith làidir agus on doininn.

9 Sgrios, a Thighearna, agus roinn an teanga, oir chunnaic mi fòirneart agus connsachadh anns a’ bhaile.

10 A là agus a dh’oidhche tha iad a’ dol mun cuairt air, air a bhallachan; agus tha euceart agus aimhleas na mheadhon.

11 Tha aingidheachd na mheadhon, agus cha dealaich foill agus cealg ra shràidean.

12 Oir cha bu nàmhaid a thug masladh dhomh, no dh’fhuilinginn e; cha b’e fear lem b’fhuathach mi a dh’àrdaich e fhèin am aghaidh, no dh’fhalaichinn mi fhèin uaith:

13 Ach thusa, fear a bu choimpire dhomh fhèin, fear m’iùil agus fear m’eòlais!

14 Le chèile ghabh sinn comhairle bhlasda; gu taigh Dhè dh’imich sinn cuideachd.

15 Gabhadh am bàs sealbh orra, rachadh iad sìos don uaigh; oir tha uilc nan àite-còmhnaidh, nam meadhon.

16 Glaodhaidh mise ri Dia, agus saoraidh Iehòbhah mi.

17 Air feasgar, air madainn agus aig meadhon-là nì mi ùrnaigh, agus glaodhaidh mi gu h‑àrd; agus èisdidh esan rim ghuth.

18 Saoraidh e m’anam ann an sìth on chòmhraig am aghaidh; oir is lìonmhor iad a tha a’ strì rium.

19 Eisdidh Dia, agus bheir e a‑nuas iad, eadhon esan a tha ann o chian. Selah: oir chan eil atharrachadh orra, agus chan eil eagal Dhè orra.

20 Shìn e a‑mach a làmh nan aghaidh-san a bha an sìth ris; bhris e a choicheangal.

21 Bu mhìne na ìm facail a bheòil, ach bha cogadh na chridhe; bu bhuige a bhriathran na ola, ach bu chlaidheamhan rùisgte iad.

22 Tilg air an Tighearna do chùram, agus cumaidh esan suas thu; cha leig e am feasd don fhìrean a bhith air a ghluasad.

23 Ach tilgidh tusa, a Dhè, sìos iad gu sloc an sgrios; cha mhair daoine fuileachdach agus cealgach leth an làithean; ach cuiridh mise mo dhòigh annadsa.