1 An labhair sibh, a choitheanail, da‑rìribh an ceartas? An toir sibh breith gu cothromach, a chlann nan daoine?

2 Seadh, nur cridhe tha sibh a’ dealbh aingidheachd; air talamh tha sibh a’ tomhas fòirneart ur làmh.

3 Tha na h‑aingidh a’ claonadh on bhroinn; tha iad a’ dol air seachran om breith, a’ labhairt bhreug.

4 Tha an nimh mar nimh nathrach; tha iad mar nathair bhodhar, a dhruideas a cluas;

5 Nach èisd ri guth nan draoidh, a tha ro‑sheòlta nan draoidheachd.

6 Bris am fiaclan, a Dhè, nam beul; pronn gu tur tuisg nan leòmhann òga, a Thighearna.

7 Leaghadh iad, mar uisgeachan a ruitheas gu saor; cuireadh Dia a shaighdean nan aghaidh, agus gearrar as iad.

8 Mar sheilcheig a bhios a’ leaghadh as, rachadh iad as; mar thorrachas anabaich mnà, na faiceadh iad a’ ghrian.

9 Mum mothaich ur coireachan teas on droighnich, bheir e air falbh iad mar le iomaghaoith, araon beò, agus na chorraich.

10 Bidh aoibhneas air an fhìrean, nuair a chì e an dìoghaltas; nighidh e a chasan ann am fuil an duine aingidh.

11 An sin their duine, Gu deimhinn tha duais ann don fhìrean; gu cinnteach tha Dia ann a tha a’ toirt breith air an talamh.