1 Lem ghuth dh’èigh mi ri Dia, lem ghuth dh’èigh mi ri Dia, agus dh’èisd e rium.

2 Ann an là mo theinn dh’iarr mi an Tighearna; shìneadh mo làmh a‑mach anns an oidhche gun sgur; dhiùlt m’anam sòlas a ghabhail.

3 Chuimhnich mi air Dia, agus bha mi fo bhuaireas; rinn mi gearan agus chlaoidheadh mo spiorad. Selah.

4 Chùm thu mo shùilean nam faireachadh; tha mi iarganach, agus chan urrainn mi labhairt.

5 Smaoinich mi air na làithean o shean, air bliadhnachan na h‑aimsir chèin.

6 Chuimhnich mi mo cheòl anns an oidhche; rinn mi cainnt rim chridhe fhèin, agus rannsaich mo spiorad gu geur:

7 An tilg an Tighearna uaithe gu bràth, agus nach nochd e a dheagh-ghean nas mò?

8 An do sguir a choibhneas am feasd. An d’fhàilnich a fhacal o linn gu linn?

9 An do dhearmad Dia a bhith gràsmhor? An do dhruid e na chorraich a chaomh-thròcairean? Selah.

10 An sin thubhairt mise, Is e seo m’anfhannachd; is e caochladh deaslàmh an Tì as àirde a tha ann.

11 Cuimhnichidh mi obraichean an Tighearna; gu deimhinn, cuimhnichidh mi d’iongantasan on aimsir chèin;

12 Agus beachd-smaoinichidh mi air d’obraichean gu lèir, agus air do ghnìomharan labhraidh mi.

13 Tha do shlighe, a Dhè, anns an ionad naomh; cò a tha na Dhia mòr mar ar Dia-ne?

14 Is tusa an Dia a tha a’ dèanamh nithean iongantach; thaisbein thu am measg nan sluagh do neart.

15 Shaor thu led ghàirdean do shluagh, mic Iàcoib agus Iòseiph. Selah.

16 Chunnaic na h‑uisgeachan thu, a Dhè, chunnaic na h‑uisgeachan thu. Bha eagal orra, seadh, ghluaiseadh na doimhneachdan.

17 Dhòirt na neòil a‑nuas uisge; thug na speuran fuaim; mar an ceudna chaidh do shaighdean a‑mach.

18 Bha guth do thàirneanaich anns an speur; shoillsich do dhealanaich an saoghal; ghluaiseadh agus chriothnaich an talamh.

19 Anns an fhairge bha do shlighe, agus do cheuman anns na h‑uisgeachan mòra; agus cha d’aithnicheadh luirg do chas.

20 Threòraich thu mar threud do shluagh, le làimh Mhaois agus Aaroin.