1 A Dhè, thàinig na cinnich a‑steach dod oighreachd; thruaill iad do theampall naomh; dh’fhàg iad Ierusalem na cùirn.

2 Thug iad cuirp do sheirbhiseach mar bhiadh do eunlaith nan speur, feòil do naomh do fhiadh-bheathaichean na talmhainn.

3 Dhòirt iad am fuil mar uisge timcheall Ierusaleim, agus cha robh neach gu an adhlacadh.

4 Tha sinn nar masladh dar coimhearsnaich, nar n‑adhbhar fanaid agus magaidh dhaibhsan a tha mun cuairt oirnn.

5 Cia fhad, a Thighearna, a bhios fearg ort? Gu bràth an las d’eud mar theine?

6 Dòirt do chorraich air na cinnich aig nach eil eòlas ort, agus air na rìoghachdan nach gairm air d’ainm;

7 Oir chuir iad as do Iàcob, agus rinn iad a àite-còmhnaidh na fhàsach.

8 Na cuimhnich thusa nar n‑aghaidh ar n‑euceartan roimhe seo; gu luath gabhadh do thròcairean romhainn, oir thugadh gu ro‑ìosal sinn.

9 Cuidich leinn, a Dhè ar slàinte, air sgàth glòir d’ainme, agus teasairg sinn, agus glan ar peacaidhean uainn airson d’ainme fhèin.

10 Carson a theireadh na cinnich, Càit a bheil an Dia? Aithnichear am measg nan cinneach fa chomhair ar sùl dìoghaltas fuil do sheirbhiseach, a dhòirteadh!

11 Thigeadh osnaich a’ phrìosanaich ad làthair, a rèir meud do neirt; saor thusa iadsan a dh’òrdaicheadh a‑chum bàis.

12 Agus ìoc dar coimhearsnaich a sheachd uiread nam broilleach, am masladh leis an do mhaslaich iad thusa, a Thighearna.

13 Agus molaidh sinne, do shluagh agus caoraich d’ionaltraidh, thusa gu bràth; o linn gu linn cuiridh sinn an cèill do chliù.