1 Togaibh iolach ait do Dhia, a thìrean uile;

2 Seinnibh glòir a ainme, dèanaibh a chliù glòrmhor.

3 Abraibh ri Dia, Cia uamhasach d’obraichean! Trìd meud do neirt strìochdaidh do naimhdean dhut.

4 Sleuchdaidh gach tìr dhut, agus seinnidh iad dhut; seinnidh iad dod ainm. Selah.

5 Thigibh agus faicibh obraichean Dhè; uamhasach tha e na ghnìomharan air cloinn nan daoine.

6 Thionndaidh e a’ mhuir gu talamh tioram; tron t‑sruth ghabh iad thairis dan cois; an sin rinn sinn gàirdeachas ann.

7 Le a threun-neart riaghlaidh e gu bràth; amhaircidh a shùilean air na cinnich; na àrdaicheadh luchd-ceannairc iad fèin.

8 Beannaichibh, O a shlòigh, ar Dia-ne, agus thugaibh air fuaim a mholaidh a bhith air a cluinntinn;

9 Neach a chumas ar n‑anam beò, agus nach leig le ar cois carachadh.

10 Oir dhearbh thu sinn, a Dhè; ghlan thu sinn anns an teine, mar a ghlanar airgead.

11 Thug thu a‑steach anns an lìon sinn; chuir thu teinn air ar leasraidh.

12 Thug thu air daoine marcachd thar ar cinn; chaidh sinn tro theine agus tro uisge, ach thug thu a‑mach sinn gu ionad saoibhir.

13 Thèid mi dod thaigh le ìobairtean-loisgte; coileanaidh mi dhut mo bhòidean,

14 Leis an d’fhosgladh mo bhilean agus a labhair mo bheul, nuair a bha mi ann an èiginn.

15 Iobairtean-loisgte de fheudail reamhar ìobraidh mi dhut, maille ri tùis reitheachan; bheir mi suas buar maille ri gobhair. Selah.

16 Thigibh, èisdibh, sibhse uile air a bheil eagal Dhè, agus cuiridh mi an cèill na rinn e airson m’anama.

17 Ghlaodh mi ris lem bheul, agus dh’àrdaicheadh e lem theangaidh.

18 Ma bheir mi spèis do euceart am chridhe, chan èisd an Tighearna rium.

19 Gu dearbh dh’èisd Dia, thug e an aire do ghuth m’ùrnaigh.

20 Beannaichte gu robh Dia, nach do thionndaidh m’ùrnaigh uaithesan agus a thròcair uamsa.