1 Teasairg mi, a Dhè, oir thàinig na h‑uisgeachan a‑steach gu ruig m’anam.

2 Tha mi a’ dol fodha ann an làthaich dhomhain, gun àite gu seasamh; tha mi air teachd gu doimhneachdan nan uisgeachan, agus tha an sruth a’ dol tharam.

3 Tha mi sgìth lem ghlaodhaich; tha mo sgòrnan air tiormachadh; tha mo shùilean air fàilneachadh le feitheamh air mo Dhia.

4 Is lìonmhoire na falt mo chinn iadsan aig a bheil fuath dhomh gun adhbhar; tha iadsan air fàs làidir lem b’àill mo mhilleadh, a tha nan naimhdean dhomh gu h‑eucorach; an nì sin nach tug mi leam, an sin is èiginn dhomh a aiseag.

5 Tha fhios agadsa, a Dhè, air m’amaideachd, agus chan eil mo lochdan falaichte ortsa.

6 Na biodh nàire air mo sgàth-sa orrasan a dh’fheitheas ortsa, a Thighearna Dhè nan slògh; na biodh, air mo sgàth-sa, amhluadh orrasan a dh’iarras thusa, a Dhè Israeil.

7 Oir air do sgàth-sa dh’fhuiling mi masladh; chòmhdaich amhluadh mo ghnùis.

8 Is coigreach mi dom bhràithrean, agus coimheach do chloinn mo mhàthar.

9 Oir dh’ith eud do thaighe suas mi, agus ormsa thuit toibheum na muinntir sin a thug toibheum dhutsa.

10 Agus nuair a dh’irioslaich mi m’anam le trasgadh, bha e na mhasladh dhomh.

11 Agus rinn mi mo chulaidh de shac-aodach, agus bha mi am leth-fhacal aca.

12 Tha iadsan a tha nan suidhe anns a’ gheata a’ labhairt am aghaidh, agus tha mi am òran acasan a tha ag òl dibhe làidir.

13 Ach air mo shonsa, tha m’ùrnaigh riutsa, a Thighearna, ann an àm taitneach; a Dhè, ann an lìonmhorachd do thròcair èisd rium, ann am fìrinn do shlàinte.

14 Saor mi on làthaich, agus na racham sìos; teasairgear mi uapasan lem fuathach mi, agus o na h‑uisgeachan domhain.

15 Na rachadh tuil nan uisgeachan tharam, agus na sluigeadh an doimhneachd mi, agus na druideadh an sloc a bheul orm!

16 Eisd rium, a Thighearna, oir is math do choibhneas gràdhach; a rèir lìonmhorachd do chaomh-thròcairean till rium.

17 Agus na falaich do ghnùis od òglach, oir tha mi ann an airc; èisd rium gu grad.

18 Druid rim anam, saor e; do bhrìgh m’eascairdean, teasairg mi.

19 Is aithne dhut mo mhasladh agus mo nàire agus mo mhì-chliù; ad fhianais tha mo naimhdean uile.

20 Bhris masladh mo chridhe agus tha mi iarganach, agus dh’amhairc mi airson neach a ghabhadh truas, ach cha robh e ann; agus airson luchd-comhfhurtachd, ach cha d’fhuair mi iad.

21 Agus thug iad dhomh, mar mo bhiadh, domblas; agus ann am ìotadh thug iad dhomh fìon-geur ri òl.

22 Biodh am bòrd fan comhair mar ribe, agus an soirbheachadh mar cheap-tuislidh dhaibh.

23 Dorchaichear an sùilean a‑chum nach faic iad; agus thoir air an leasraidh a‑ghnàth a bhith air chrith.

24 Dòirt d’fhearg orra, agus glacadh do chorraich gheur iad.

25 Biodh an àite-tàimh fàs; nam pàilleanan na gabhadh neach còmhnaidh!

26 Oir gheur-lean iad an tì a bhuail thusa, agus labhair iad a‑chum doilgheis dhaibhsan a lot thu.

27 Cuir euceart rin euceart, agus na tigeadh iad a‑steach ad fhìreantachd-sa.

28 Dubh a‑mach iad à leabhar nam beò, agus maille ris na fìreanan na sgrìobhar iad.

29 Ach mise, a tha bochd agus brònach, togadh do shlàinte, a Dhè, an àird mi.

30 Molaidh mise ainm Dhè le òran, agus àrdaichidh mi e le breith-buidheachais.

31 Agus is fheàrr leis an Tighearna seo na damh, na tarbh òg a tha adharcach, crodhanach.

32 Chì na daoine sèimhe seo, agus bidh aoibhneas orra; sibhse a dh’iarras an Tighearna, bidh ur cridhe beò.

33 Oir èisdidh an Tighearna ri bochdan, agus cha dèan e tàir air a phrìosanaich.

34 Moladh na nèamhan agus an talamh e, na cuantan agus gach nì a ghluaiseas annta!

35 Oir saoraidh Dia Sion, agus togaidh e bailtean Iùdah, agus gabhaidh iad còmhnaidh an sin, agus mealaidh iad i.

36 Sealbhaichidh sliochd a sheirbhiseach i, agus gabhaidh iadsan a ghràdhaicheas a ainm-san còmhnaidh innte.