1 An sin fhreagair Eliphas an Temanach, agus thubhairt e,

2 Do Dhia am faod duine a bhith tairbheach, mar a dh’fhaodas esan a tha glic a bhith tairbheach dha fhèin?

3 An toil-inntinn don Uile-chumhachdach gun saor thusa thu fhèin? Agus am buannachd e dhàsan, gun dèan thu do shlighean iomlan?

4 Air eagal romhad an cronaich e thu? An tèid e a‑chum breitheanais leat?

5 Nach eil d’aingidheachd mòr, agus d’euceartan gun chrìch?

6 Oir ghabh thu geall od bhràithrean gun adhbhar, agus aodach nan lomnochd bhuin thu dhiubh.

7 Cha tug thu uisge don sgìth ri òl, agus on acrach chùm thu aran.

8 Ach aig fear a’ ghàirdein làidir bha an talamh; agus ghabh an duine urramach còmhnaidh ann.

9 Chuir thu bantraichean uat falamh, agus bhriseadh gàirdeanan nan dìlleachdan.

10 Air an adhbhar sin mun cuairt ort bha ribeachan, agus ghlac geilt obann thu;

11 No dorchadas air chor is nach faiceadh tu; agus chòmhdaich pailteas uisgeachan thu.

12 Nach eil Dia ann an àirde nan nèamh? Agus faic mullach nan rionnag, cia àrd a tha iad.

13 Agus their thusa, Cionnas a tha fhios aig Dia? Tron dorchadas am breithnich e?

14 Tha neòil nan còmhdachadh dha, agus chan fhaic e; agus ann an cùirt nan nèamh siùbhlaidh e.

15 An tug thu fa‑near an t‑slighe o shean, air an d’imich daoine aingidh;

16 A ghearradh sìos ron àm, agus thaom tuil thar am bunait;

17 A thubhairt ri Dia, Imich uainn; agus ciod as urrainn an t‑Uile-chumhachdach a dhèanamh air ar son?

18 Gidheadh lìon e an taighean le nithean matha: ach guma fada a bhios comhairle nan aingidh uamsa.

19 Chì na h‑ionraic, agus bidh aoibhneas orra; agus nì an neo-chiontach gàire-fanaid riu.

20 An àite, nach do ghearradh ar maoin-ne sìos; ach loisgidh teine am fuidheall-san.

21 Gabh-sa a‑nis eòlas airsan, agus bi an sìth: mar sin thig math ad ionnsaigh.

22 Gabh, guidheam ort, an lagh o a bheul, agus cuir suas a bhriathran ann ad chridhe.

23 Ma thilleas tu a dh’ionnsaigh an Uile-chumhachdaich, togar suas thu; cuiridh tu euceart am fad od phàilleanan.

24 Agus cuiridh tu suas òr mar dhuslach, agus òr Ophir mar chlachan nan sruth.

25 Agus bidh an t‑Uile-chumhachdach na dhìdean agad, agus bidh pailteas airgid agad.

26 Oir an sin bidh do thlachd anns an Uile-chumhachdach, agus togaidh tu suas do ghnùis a dh’ionnsaigh Dhè.

27 Nì thu ùrnaigh ris, agus èisdidh e riut, agus dìolaidh tu do bhòidean.

28 Agus cuiridh tu nì romhad, agus daingnichear dhut e; agus air do shlighean dealraichidh solas.

29 Nuair a dh’ìslichear daoine, an sin their thu, Bidh àrdachadh ann; agus saoraidh e an t‑iriosal.

30 Saoraidh e esan nach eil neo-chiontach, agus saorar e le glaine do làmh-sa.