1 Crônicas 11

Davi recebe a unção como rei de todo o Israel

1 Então todo o Israel se ajuntou a Davi em Hebrom, dizendo: Eis que somos teus ossos e tua carne.

2 E também outrora, sendo Saul ainda rei, eras tu o que fazias sair e entrar a Israel; também o Senhor teu Deus te disse: Tu apascentarás o meu povo Israel, e tu serás chefe sobre o meu povo Israel.

3 Também vieram todos os anciãos de Israel ao rei, a Hebrom, e Davi fez com eles aliança em Hebrom, perante o Senhor; e ungiram a Davi rei sobre Israel, conforme a palavra do Senhor pelo ministério de Samuel.

Davi toma Sião

4 E partiu Davi e todo o Israel para Jerusalém, que é Jebus; porque ali estavam os jebuseus, habitantes da terra. 5 E disseram os habitantes de Jebus a Davi: Tu não entrarás aqui. Porém Davi ganhou a fortaleza de Sião, que é a cidade de Davi.

6 Porque disse Davi: Qualquer que primeiro ferir os jebuseus será chefe e capitão. Então Joabe, filho de Zeruia, subiu primeiro a ela; pelo que foi feito chefe.

7 E Davi habitou na fortaleza; por isso foi chamada a cidade de Davi. 8 E edificou a cidade ao redor, desde Milo até ao circuito; e Joabe renovou o restante da cidade. 9 E Davi tornava-se cada vez mais forte; porque o Senhor dos Exércitos era com ele.

Os bravos de Davi

10 E estes foram os chefes dos poderosos que Davi tinha, e que o apoiaram fortemente no seu reino, com todo o Israel, para o fazerem rei, conforme a palavra do Senhor, no tocante a Israel.

11 E este é o número dos poderosos que Davi tinha: Jasobeão, hacmonita, chefe dos capitães, o qual, brandindo a sua lança contra trezentos, de uma vez os matou. 12 E, depois dele Eleazar, filho de Dodó, o aoíta; ele estava entre os três poderosos. 13 Este esteve com Davi em Pas-Damim, quando os filisteus ali se ajuntaram à peleja, onde havia um pedaço de campo cheio de cevada; e o povo fugiu de diante dos filisteus. 14 E puseram-se no meio daquele campo, e o defenderam, e feriram os filisteus; e o Senhor efetuou um grande livramento.

15 E três dos trinta capitães desceram à penha, a ter com Davi, na caverna de Adulão; e o exército dos filisteus estava acampado no vale de Refaim. 16 E Davi estava então no lugar forte; e o alojamento dos filisteus estava então em Belém. 17 E desejou Davi, e disse: Quem me dera beber da água do poço de Belém, que está junto à porta!

18 Então aqueles três romperam pelo acampamento dos filisteus, e tiraram água do poço de Belém, que estava junto à porta, e tomaram dela e a trouxeram a Davi; porém Davi não a quis beber, mas a derramou ao Senhor, 19 E disse: Nunca meu Deus permita que faça tal! Beberia eu o sangue destes homens com as suas vidas? Pois com perigo das suas vidas a trouxeram. E ele não a quis beber. Isto fizeram aqueles três homens.

20 E também Abisai, irmão de Joabe, era chefe de três, o qual, brandindo a sua lança contra trezentos, os feriu; e teve nome entre os três. 21 Ele foi o mais ilustre dos três, pelo que foi capitão deles; porém não igualou aos primeiros três.

22 Também Benaia, filho de Joiada, filho de um homem poderoso de Cabzeel, grande em obras; ele feriu a dois heróis de Moabe; e também desceu, e feriu um leão dentro de uma cova, no tempo da neve. 23 Também feriu ele a um homem egípcio, homem de grande altura, de cinco côvados; e trazia o egípcio uma lança na mão, como o órgão do tecelão; mas Benaia desceu contra ele com uma vara, e arrancou a lança da mão do egípcio, e com ela o matou. 24 Estas coisas fez Benaia, filho de Joiada; pelo que teve nome entre aqueles três poderosos. 25 Eis que dos trinta foi ele o mais ilustre; contudo não chegou aos primeiros três; e Davi o pôs sobre os da sua guarda.

26 E foram os poderosos dos exércitos: Asael, irmão de Joabe, El-Hanã, filho de Dodó, de Belém; 27 Samote, o harorita; Helez, o pelonita; 28 Ira, filho de Iques, o tecoíta; Abiezer, o anatotita; 29 Sibecai, o husatita; Ilai, o aoíta; 30 Maarai, o netofatita; Helede, filho de Baaná, o netofatita; 31 Itai, filho de Ribai, de Gibeá, dos filhos de Benjamim; Benaia, o piratonita; 32 Hurai, do ribeiro de Gaás; Abiel, o arbatita; 33 Azmavete, o baarumita; Eliaba, o saalbonita; 34 Dos filhos de Hasém, o gizonita: Jônatas, filho de Sage, o hararita; 35 Aião, filho de Sacar, o hararita; Elifal, filho de Ur; 36 Hefer, o mequeratita; Aías, o pelonita; 37 Hezro, o carmelita; Naarai, filho de Ezbai; 38 Joel, irmão de Natã; Mibar, filho de Hagri; 39 Zeleque, o amonita; Naarai, o beerotita, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia; 40 Ira, o itrita; Garebe, o itrita; 41 Urias, o heteu; Zabade, filho de Alai; 42 Adina, filho de Siza, o rubenita, capitão dos rubenitas, e com ele trinta; 43 Hanã, filho de Maaca; e Josafá, o mitatita; 44 Uzias, o asteratita; Sama e Jeiel, filhos de Hotão, o aroerita; 45 Jediael, filho de Sinri; e Joa, seu irmão, o tizita; 46 Eliel, o maavita; e Jeribai e Josavias, filhos de Elnaão; e Itma, o moabita; 47 Eliel, Obede, e Jaasiel, o mesobaíta.

Nadat Dawid koning geword het, neem hy Jerusalem in.

1 TOE kom die hele Israel by Dawid in Hebron bymekaar en sê: Kyk, ons is u been en u vlees.

2 Gister sowel as eergister, selfs toe Saul koning was, het u Israel uit- en ingelei; en die Here u God het aan u gesê: Jý moet my volk Israel oppas, en jý moet 'n vors wees oor my volk Israel.

3 So het dan al die oudstes van Israel na die koning in Hebron gekom, en Dawid het met hulle 'n verbond gesluit in Hebron voor die aangesig van die Here, en hulle het Dawid as koning oor Israel gesalf volgens die woord van die Here deur die diens van Samuel.

4 En Dawid en die hele Israel het getrek na Jerusalem, dit is Jebus; en daar was die Jebusiete die bewoners van die land.

5 En die inwoners van Jebus het vir Dawid gesê: Jy sal hier nie inkom nie. Maar Dawid het die bergvesting Sion ingeneem, dit is die stad van Dawid.

6 En Dawid het gesê: Elkeen wat eerste die Jebusiet verslaan, sal 'n hoof en 'n owerste word. Toe het Joab, die seun van Serúja, die eerste opgeklim en 'n hoof geword.

7 En Dawid het in die bergvesting gaan woon; daarom noem hulle dit die stad van Dawid.

8 En hy het die stad rondom opgebou van Millo af tot by die omtrek; en Joab het die orige deel van die stad herstel.

9 En Dawid het gedurigdeur groter geword, en die Here van die leërskare was met hom.

Helde van Dawid.

10 EN dít was die hoofde van die helde van Dawid wat hom kragtig bygestaan het in sy koningskap saam met die hele Israel om hom volgens die woord van die Here koning te maak oor Israel.

11 En dít is die getal van die helde van Dawid: Jasóbeam, die seun van Hagmóni, die hoof van die dertig; hy het sy spies geswaai oor driehonderd wat op een keer gesneuwel het.

12 En ná hom was Eleásar, die seun van Dodo, die Ahohiet; hy was onder die drie helde.

13 Hy was saam met Dawid by Pas-Dámmim toe die Filistyne daar bymekaar was om te veg; en daar was 'n stuk land vol gars, en die volk het vir die Filistyne gevlug.

14 Maar hy het hom in die middel van die stuk land opgestel en dit afgeneem en die Filistyne verslaan, sodat die Here 'n groot oorwinning bewerk het.

15 En drie van die dertig hoofde het afgetrek na die rots, na Dawid, na die spelonk van Adúllam terwyl die laer van die Filistyne in die dal Refáim gestaan het.

16 En Dawid was toe in die bergvesting; en 'n besetting van die Filistyne was toe in Betlehem.

17 En Dawid het 'n begeerte voel opkom en gesê: Wie sal vir my water gee om te drink uit die put van Betlehem wat by die poort is?

18 Toe het die drie deur die laer van die Filistyne gebreek en water geskep uit die put van Betlehem wat by die poort was, en dit gedra en na Dawid gebring; maar Dawid wou dit nie drink nie en het dit voor die Here uitgegiet

19 en gesê: Mag my God my bewaar, dat ek dit sou doen! Sou ek die bloed van hierdie manne drink? Met lewensgevaar, ja, met lewensgevaar het hulle dit gebring! En hy wou dit nie drink nie. Dit het die drie helde gedoen.

20 En Abísai, die broer van Joab, hy was hoof van die drie, en hy het sy spies geswaai oor driehonderd wat gesneuwel het, en 'n naam gehad onder die drie.

21 Uit die drie was hy onder die ander twee geëerd, sodat hy hulle owerste geword het; maar tot by die eerste drie het hy nie gekom nie.

22 Benája, die seun van Jójada, 'n dapper man, groot van daad, uit Kábseël; hy het die twee groot helde van Moab verslaan; en hy het afgegaan en 'n leeu binne-in 'n kuil doodgeslaan op 'n sneeudag.

23 Hy het ook 'n Egiptenaar verslaan, 'n groot man, vyf el; en in die hand van die Egiptenaar was 'n spies soos 'n wewersbalk; maar hy het na hom afgegaan met 'n stok en die spies uit die hand van die Egiptenaar geruk en hom met sy eie spies doodgesteek.

24 Dit het Benája, die seun van Jójada, gedoen; en hy het 'n naam gehad onder die drie helde.

25 Hy was wel meer geëerd as die dertig, maar tot by die drie het hy nie gekom nie; en Dawid het hom aangestel oor sy lyfwag.

26 En die dapper helde was: Ásahel, die broer van Joab, Élhanan, die seun van Dodo, uit Betlehem;

27 Sammot, die Harodiet; Heles, die Peloniet;

28 Ira, die seun van Ikkes, die Tekoïet; Abiëser, die Anatotiet;

29 Síbbegai, die Husatiet; Ílai, die Ahohiet;

30 Máharai, die Netofatiet; Heled, die seun van Baäna, die Netofatiet;

31 Ítai, die seun van Ríbai, uit Gíbea van die kinders van Benjamin; Benája, die Pireatoniet;

32 Húrai, uit Nahale-Gaäs, Abíël, die Arabatiet;

33 Asmáwet, die Baharumiet; Éljagba, die Saälboniet.

34 Die seuns van Hasem, die Gisoniet, was: Jónatan, die seun van Sage, die Harariet;

35 Ahíam, die seun van Sagar, die Harariet; Elífal, die seun van Ur;

36 Hefer, die Megeratiet; Ahía, die Peloniet;

37 Hesro, die Karmeliet; Náärai, die seun van Ésbai;

38 Joël, die broer van Natan; Mibhar, die seun van Hagri;

39 Selek, die Ammoniet; Nágrai, die Berotiet, die wapendraer van Joab, die seun van Serúja;

40 Ira, die Jitriet; Gareb, die Jitriet;

41 Uría, die Hetiet; Sabad, die seun van Aglai;

42 Adína, die seun van Sisa, die Rubeniet, 'n hoof van die Rubeniete, en saam met hom was dertig;

43 Hanan, die seun van Máäga; en Jósafat, die Mitniet;

44 Ussía, die Asteratiet; Sama en Jeï-el, die seuns van Hotam, die Ároëriet;

45 Jedíael, die seun van Simri; en Joha, sy broer, die Tisiet;

46 Éliël van Maháwim en Jeríbai en Josáwja, die seuns van Elnáäm; en Jitma, die Moabiet:

47 Éliël en Obed en Jaäsiël van Mesobája.