Publicidade

Jó 16

AFR53
A resposta de
Uma multidão de palavras

1 Então respondeu , dizendo:

2 Tenho ouvido muitas coisas

como estas;

todos vós sois consoladores molestos.

3 Porventura não terão fim essas palavras de vento?

Ou o que te irrita,

para assim responderes?

4 Falaria eu também

como vós falais, se a vossa alma estivesse em lugar da minha alma,

ou amontoaria palavras

contra vós,

e menearia

contra vós a minha cabeça?

5 Antes vos fortaleceria

com a minha boca,

e a consolação dos meus lábios abrandaria a vossa dor.

6 Se eu falar, a minha dor não cessa,

e, calando-me eu, qual é o meu alívio?

O Senhor me esmagou

7 Na verdade,

agora ele me tem feito fatigado;

tu assolaste toda a minha companhia,

8 Testemunha disto é

que me fizeste enrugado,

e a minha magreza se levanta

contra mim,

e no meu rosto testifica contra mim.

9 Na sua ira me despedaçou,

e ele me perseguiu;

rangeu os seus dentes contra mim;

aguça o meu adversário os seus olhos

contra mim.

10 Abrem a sua boca

contra mim;

com desprezo me feriram nos queixos,

e contra mim se ajuntam todos.

11 Entrega-me Deus ao perverso,

e nas mãos dos ímpios me faz cair.

12 Descansado estava eu,

porém ele me quebrantou;

e pegou-me pela cerviz,

e me despedaçou;

também me pôs por seu alvo.

13 Cercam-me os seus flecheiros;

atravessa-me os rins,

e não me poupa,

e o meu fel derrama

sobre a terra,

14 Fere-me com ferimento

sobre ferimento;

arremete contra mim

como um valente.

15 Cosi sobre a minha pele o cilício,

e revolvi a minha cabeça no .

16 O meu rosto está todo avermelhado de chorar,

e sobre as minhas pálpebras está a sombra da morte:

17 Apesar de não haver violência nas minhas mãos,

e de ser pura a minha oração.

A minha testemunha está nos céus

18 Ah! terra,

não cubras o meu sangue

e não haja lugar

para ocultar o meu clamor!

19 Eis que também agora a minha testemunha está no céu,

e nas alturas o meu testemunho está.

20 Os meus amigos são os que zombam de mim;

os meus olhos se desfazem em lágrimas diante de Deus.

21 Ah! se alguém pudesse contender

com Deus pelo homem,

como o homem pelo seu próximo!

22 Porque decorridos poucos anos,

eu seguirei o caminho por onde não tornarei.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Job verwerp met veragting die troos van sy vriende.

1 MAAR Job het geantwoord en gesê:

2 Dergelike dinge het ek al baie gehoor: treurige vertroosters is julle almal.

3 Kom daar nou 'n einde aan winderige woorde? Of wat prikkel jou dat jy antwoord?

4 Ek sou ook kon spreek soos julle as julle siel in die plek van my siel was; ek sou woorde aanmekaar kon koppel teen julle en my hoof oor julle skud;

5 ek sou julle kon versterk met my mónd, en die troos van my lippe sou versagting aanbring!

Hy beskrywe sy verskriklike toestand: God en mens is teen hom.

6 AS ek sou spreek, my smart word nie versag nie; en as ek ophou watter verligting bring dit my?

7 Maar nou het Hy my uitgeput; U het my hele huishouding verwoes.

8 En U het my gegryp 'n getuie het dit teen my geword; en my siekte staan teen my op, dit getuig openlik teen my.

9 Sy toorn het verskeur en my as vyand behandel; Hy het teen my gekners met sy tande; as my teëstander kyk Hy my met skerp aan.

10 Hulle het hul mond teen my oopgespalk; smadelik het hulle my op die kakebeen geslaan; soos een man versamel hulle hul teen my.

11 God gee my oor aan slegte mense en werp my in die hande van die goddelose.

12 Ek het rustig gelewe; toe het Hy my verbrysel en my aan die nek gegryp en my verpletter; en Hy het my vir Hom as teiken opgestel.

13 Sy pyle gons om my heen; Hy splits my niere sonder verskoning; Hy werp my gal op die grond uit.

14 Bres op bres breek Hy in my; Hy loop my storm soos 'n held.

15 'n Roukleed het ek oor my vel vasgewerk en my horing in die stof gesteek.

16 My gesig het rooi geword van geween, en oor my ooglede is daar 'n doodskaduwee;

17 alhoewel daar geen gewelddaad in my hande is nie en my gebed rein is.

Tog begin Job te glo dat God uiteindelik aan hom reg sal laat wedervaar. Hy beroep hom óp God téén God.

18 o AARDE, moenie my bloed bedek nie, en laat daar geen rusplek vir my geroep wees nie.

19 Selfs nou, kyk, in die hemel is my Getuie; en Hy wat saam met my getuig, is in die hoogtes.

20 My vriende spot met my; uit my oog drup trane tot God

21 dat Hy kan pleit vir 'n man by God en as Menseseun vir sy naaste.

22 Want maar min jare kom dan bewandel ek 'n pad waarlangs ek nie terugkeer nie.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-