1 Bendito seja o Senhor, minha rocha, que ensina as minhas mãos para a peleja e os meus dedos para a guerra;2 Benignidade minha e fortaleza minha; alto retiro meu e meu libertador és tu; escudo meu, em quem eu confio, e que me sujeita o meu povo.3 Senhor, que é o homem, para que o conheças, e o filho do homem, para que o estimes?4 O homem é semelhante à vaidade; os seus dias são como a sombra que passa.5 Abaixa, ó Senhor, os teus céus, e desce; toca os montes, e fumegarão.6 Vibra os teus raios e dissipa-os; envia as tuas flechas, e desbarata-os.7 Estende as tuas mãos desde o alto; livra-me, e arrebata-me das muitas águas e das mãos dos filhos estranhos,8 Cuja boca fala vaidade, e a sua mão direita é a destra de falsidade.9 A ti, ó Deus, cantarei um cântico novo; com o saltério e instrumento de dez cordas te cantarei louvores;10 A ti, que dás a salvação aos reis, e que livras a Davi, teu servo, da espada maligna.11 Livra-me, e tira-me das mãos dos filhos estranhos, cuja boca fala vaidade, e a sua mão direita é a destra de iniquidade,12 Para que nossos filhos sejam como plantas crescidas na sua mocidade; para que as nossas filhas sejam como pedras de esquina lavradas à moda de palácio;13 Para que as nossas despensas se encham de todo provimento; para que os nossos rebanhos produzam a milhares e a dezenas de milhares nas nossas ruas.14 Para que os nossos bois sejam fortes para o trabalho; para que não haja nem assaltos, nem saídas, nem gritos nas nossas ruas.15 Bem-aventurado o povo ao qual assim acontece; bem-aventurado é o povo cujo Deus é o Senhor.

1 Een psalm van David. Gezegend zij de HEERE, mijn Rotssteen, Die mijn handen onderwijst ten strijde, mijn vingeren ten oorlog;2 Mijn Goedertierenheid en mijn Burg, mijn Hoog Vertrek en mijn Bevrijder voor mij, mijn Schild, en op Wien ik mij betrouwe; Die mijn volk aan mij onderwerpt!3 O HEERE! wat is de mens, dat Gij hem kent, het kind des mensen, dat Gij het acht?4 De mens is der ijdelheid gelijk; zijn dagen zijn als een voorbijgaande schaduw.5 Neig Uw hemelen, HEERE! en daal neder; raak de bergen aan, dat zij roken.6 Bliksem bliksem, en verstrooi hen; zend Uw pijlen uit, en verdoe hen.7 Steek Uw handen van de hoogte uit; ontzet mij, en ruk mij uit de grote wateren, uit de hand der vreemden;8 Welker mond leugen spreekt, en hun rechterhand is een rechterhand der valsheid.9 O God! ik zal U een nieuw lied zingen; met de luit en het tiensnarig instrument zal ik U psalmzingen.10 Gij, die den koningen overwinning geeft, Die Zijn knecht David ontzet van het boze zwaard;11 Ontzet mij en red mij van de hand der vreemden, welker mond leugen spreekt, en hun rechterhand is een rechterhand der valsheid;12 Opdat onze zonen zijn als planten, welke groot geworden zijn in hun jeugd; onze dochter als hoekstenen, uitgehouwen naar de gelijkenis van een paleis.13 Dat onze winkelen vol zijnde, den enen voorraad na den anderen uitgeven; dat onze kudden bij duizenden werpen, ja, bij tienduizenden op onze hoeven vermenigvuldigen.14 Dat onze ossen wel geladen zijn; dat geen inbreuk, noch uitval, noch gekrijs zij op onze straten.15 Welgelukzalig is het volk, dien het alzo gaat; welgelukzalig is het volk, wiens God de HEERE is.