1 Provérbios de Salomão: O filho sábio alegra a seu pai, mas o filho insensato é a tristeza de sua mãe.2 Os tesouros da impiedade de nada aproveitam; mas a justiça livra da morte.3 O Senhor não deixa o justo passar fome, mas rechaça a aspiração dos perversos.4 O que trabalha com mão displicente empobrece, mas a mão dos diligentes enriquece.5 O que ajunta no verão é filho ajuizado, mas o que dorme na sega é filho que envergonha.6 Bênçãos há sobre a cabeça do justo, mas a violência cobre a boca dos perversos.7 A memória do justo é abençoada, mas o nome dos perversos apodrecerá.8 O sábio de coração aceita os mandamentos, mas o insensato de lábios ficará transtornado.9 Quem anda em sinceridade, anda seguro; mas o que perverte os seus caminhos ficará conhecido.10 O que acena com os olhos causa dores, e o tolo de lábios ficará transtornado.11 A boca do justo é fonte de vida, mas a violência cobre a boca dos perversos.12 O ódio excita contendas, mas o amor cobre todos os pecados.13 Nos lábios do entendido se acha a sabedoria, mas a vara é para as costas do falto de doutrina.14 Os sábios entesouram a sabedoria; mas a boca do tolo o aproxima da ruína.15 Os bens do rico são a sua cidade forte, a pobreza dos pobres a sua ruína.16 A obra do justo conduz à vida, o fruto do perverso, ao pecado.17 O caminho para a vida é daquele que guarda a instrução, mas o que deixa a repreensão comete erro.18 O que encobre o ódio tem lábios falsos, e o que divulga má fama é um insensato.19 Na multidão de palavras não falta pecado, mas o que modera os seus lábios é sábio.20 Prata escolhida é a língua do justo; o coração dos perversos é de nenhum valor.21 Os lábios do justo apascentam a muitos, mas os tolos morrem por falta de entendimento.22 A bênção do Senhor é que enriquece; e não traz consigo dores.23 Para o tolo, o cometer desordem é divertimento; mas para o homem entendido é o ter sabedoria.24 Aquilo que o perverso teme sobrevirá a ele, mas o desejo dos justos será concedido.25 Como passa a tempestade, assim desaparece o perverso, mas o justo tem fundamento perpétuo.26 Como vinagre para os dentes, como fumaça para os olhos, assim é o preguiçoso para aqueles que o mandam.27 O temor do Senhor aumenta os dias, mas os perversos terão os anos da vida abreviados.28 A esperança dos justos é alegria, mas a expectação dos perversos perecerá.29 O caminho do Senhor é fortaleza para os retos, mas ruína para os que praticam a iniquidade.30 O justo nunca jamais será abalado, mas os perversos não habitarão a terra.31 A boca do justo jorra sabedoria, mas a língua da perversidade será cortada.32 Os lábios do justo sabem o que agrada, mas a boca dos perversos, só perversidades.

1 Παροιμιαι Σολομωντος. Υιος σοφος ευφραινει πατερα· υιος δε αφρων ειναι λυπη της μητρος αυτου.2 Οι θησαυροι της ανομιας δεν ωφελουσιν· η δε δικαιοσυνη ελευθερονει εκ θανατου.3 Ο Κυριος δεν θελει λιμοκτονησει ψυχην δικαιου· ανατρεπει δε την περιουσιαν των ασεβων.4 Η οκνηρα χειρ πτωχειαν φερει· πλουτιζει δε η χειρ του επιμελους.5 Ο συναγων εν τω θερει ειναι υιος συνεσεως· ο δε κοιμωμενος εν τω θερισμω υιος αισχυνης.6 Ευλογια επι την κεφαλην του δικαιου· το στομα δε των ασεβων αδικια καλυπτει.7 Η μνημη του δικαιου ειναι μετ' ευλογιας· το δε ονομα των ασεβων σηπεται.8 Ο σοφος την καρδιαν θελει δεχεσθαι εντολας· ο δε μωρος τα χειλη θελει υποσκελισθη.9 Ο περιπατων εν ακεραιοτητι περιπατει ασφαλως· ο δε διαστρεφων τας οδους αυτου θελει γνωρισθη.10 Οστις νευει δια του οφθαλμου, προξενει οδυνην· ο δε μωρος τα χειλη θελει υποσκελισθη.11 Το στομα του δικαιου ειναι πηγη ζωης· το στομα δε των ασεβων αδικια καλυπτει.12 Το μισος διεγειρει εριδας· αλλ' η αγαπη καλυπτει παντα τα σφαλματα.13 Εις τα χειλη του συνετου ευρισκεται η σοφια· η δε ραβδος ειναι δια την ραχιν του ενδεους φρενων.14 Οι σοφοι αποταμιευουσι γνωσιν· το στομα δε του προπετους ειναι πλησιον απωλειας.15 Τα αγαθα του πλουσιου ειναι η οχυρα αυτου πολις· καταστροφη δε των πενητων πτωχεια αυτων.16 Τα εργα του δικαιου ειναι εις ζωην· το προιον του ασεβους εις αμαρτιαν.17 Ο φυλαττων την παιδειαν ευρισκεται εν οδω ζωης· ο δε εγκαταλειπων τον ελεγχον αποπλαναται.18 Οστις καλυπτει μισος υπο χειλη ψευδη, και οστις προφερει συκοφαντιαν, ειναι αφρων.19 Εν τη πολυλογια δεν λειπει αμαρτια· αλλ' οστις κρατει τα χειλη αυτου, ειναι συνετος.20 Η γλωσσα του δικαιου αργυριον εκλεκτον· η καρδια των ασεβων πραγμα μηδαμινον.21 Τα χειλη του δικαιου βοσκουσι πολλους· οι δε αφρονες αποθνησκουσι δι' ελλειψιν φρενων.22 Η ευλογια του Κυριου πλουτιζει, και λυπη δεν θελει προστεθη εις αυτην.23 Ως γελως ειναι εις τον αφρονα να πραττη κακον· η δε σοφια ειναι ανδρος συνετου.24 Ο φοβος του ασεβους θελει επελθει επ' αυτον· η επιθυμια δε των δικαιων θελει εκπληρωθη.25 Καθως παρερχεται ο ανεμοστροβιλος, ουτως ο ασεβης δεν υπαρχει· ο δε δικαιος θελει εισθαι τεθεμελιωμενος εις τον αιωνα.26 Καθως το οξος εις τους οδοντας και ο καπνος εις τους οφθαλμους, ουτως ειναι ο οκνηρος εις τους αποστελλοντας αυτον.27 Ο φοβος του Κυριου προσθετει ημερας· τα δε ετη των ασεβων θελουσιν ελαττωθη.28 Η προσδοκια των δικαιων θελει εισθαι ευφροσυνη· η ελπις ομως των ασεβων θελει απολεσθη.29 Η οδος του Κυριου ειναι οχυρωμα εις τον αμεμπτον, ολεθρος δε εις τους εργατας της ανομιας.30 Ο δικαιος εις τον αιωνα δεν θελει σαλευθη· οι δε ασεβεις δεν θελουσι κατοικησει την γην.31 Το στομα του δικαιου αναδιδει σοφιαν· η δε ψευδης γλωσσα θελει εκκοπη.32 Τα χειλη του δικαιου γνωριζουσι το ευχαριστον· το στομα δε των ασεβων τα διεστραμμενα.