1 O filho sábio atende à instrução do pai; mas o escarnecedor não ouve a repreensão.2 Do fruto da boca cada um comerá o bem, mas a alma dos prevaricadores comerá a violência.3 O que guarda a sua boca conserva a sua alma, mas o que abre muito os seus lábios se destrói.4 A alma do preguiçoso deseja, e coisa nenhuma alcança, mas a alma dos diligentes se farta.5 O justo odeia a palavra de mentira, mas o ímpio faz vergonha e se confunde.6 A justiça guarda ao que é de caminho certo, mas a impiedade transtornará o pecador.7 Há alguns que se fazem de ricos, e não têm coisa nenhuma, e outros que se fazem de pobres e têm muitas riquezas.8 O resgate da vida de cada um são as suas riquezas, mas o pobre não ouve ameaças.9 A luz dos justos alegra, mas a candeia dos ímpios se apagará.10 Da soberba só provém a contenda, mas com os que se aconselham se acha a sabedoria.11 A riqueza de procedência vã diminuirá, mas quem a ajunta com o próprio trabalho a aumentará.12 A esperança adiada desfalece o coração, mas o desejo atendido é árvore de vida.13 O que despreza a palavra perecerá, mas o que teme o mandamento será galardoado.14 A doutrina do sábio é uma fonte de vida para se desviar dos laços da morte.15 O bom entendimento favorece, mas o caminho dos prevaricadores é áspero.16 Todo prudente procede com conhecimento, mas o insensato espraia a sua loucura.17 O que prega a maldade cai no mal, mas o embaixador fiel é saúde.18 Pobreza e afronta virão ao que rejeita a instrução, mas o que guarda a repreensão será honrado.19 O desejo que se alcança deleita a alma, mas apartar-se do mal é abominável para os insensatos.20 O que anda com os sábios ficará sábio, mas o companheiro dos tolos será destruído.21 O mal perseguirá os pecadores, mas os justos serão galardoados com o bem.22 O homem de bem deixa uma herança aos filhos de seus filhos, mas a riqueza do pecador é depositada para o justo.23 O pobre, do sulco da terra, tira mantimento em abundância; mas há os que se consomem por falta de juízo.24 O que não faz uso da vara odeia seu filho, mas o que o ama, desde cedo o castiga.25 O justo come até saciar sua alma, mas o ventre dos ímpios passará necessidade.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Ο σοφος υιος δεχεται την διδασκαλιαν του πατρος· ο δε χλευαστης δεν ακουει ελεγχον.2 Εκ των καρπων του στοματος αυτου ο ανθρωπος θελει φαγει αγαθα· η δε ψυχη των ανομων αδικιαν.3 Ο φυλαττων το στομα αυτου διαφυλαττει την ζωην αυτου· ο δε ανοιγων προπετως τα χειλη αυτου θελει απολεσθη.4 Η ψυχη του οκνηρου επιθυμει και δεν εχει· η δε ψυχη των επιμελων θελει χορτασθη.5 Ο δικαιος μισει λογον ψευδη· ο δε ασεβης καθισταται δυσωδης και ατιμος.6 Η δικαιοσυνη φυλαττει τον τελειον την οδον· η δε ασεβεια καταστρεφει τον αμαρτωλον.7 Υπαρχει ανθρωπος οστις καμνει τον πλουσιον, και δεν εχει ουδεν· και αλλος οστις καμνει τον πτωχον, και εχει πλουτον πολυν.8 Το λυτρον της ψυχης του ανθρωπου ειναι ο πλουτος αυτου· ο δε πτωχος δεν ακουει επιπληξιν.9 Το φως των δικαιων ειναι φαιδρον· ο δε λυχνος των ασεβων θελει σβεσθη.10 Μονον απο της υπερηφανιας προερχεται η ερις· η δε σοφια ειναι μετα των δεχομενων συμβουλας.11 Τα εκ ματαιοτητος πλουτη θελουσιν ελαττωθη· ο δε συναγων με την χειρα αυτου θελει αυξηνθη.12 Η ελπις αναβαλλομενη ατονιζει την καρδιαν· το δε ποθουμενον, οταν ερχηται, ειναι δενδρον ζωης.13 Ο καταφρονων τον λογον θελει αφανισθη· ο δε φοβουμενος την εντολην, ουτος θελει ανταμειφθη.14 Ο νομος του σοφου ειναι πηγη ζωης, απομακρυνων απο παγιδων θανατου.15 Συνεσις αγαθη διδει χαριν· η δε οδος των παρανομων φερει εις ολεθρον.16 Πας φρονιμος πραττει μετα γνωσεως· ο δε αφρων ανακαλυπτει μωριαν.17 Ο κακος μηνυτης πιπτει εις δυστυχιαν· ο δε πιστος πρεσβυς ειναι ιασις.18 Πτωχεια και αισχυνη θελουσιν εισθαι εις τον αποβαλλοντα την διδασκαλιαν· ο δε φυλαττων τον ελεγχον θελει τιμηθη.19 Επιθυμια εκπληρωθεισα ευφραινει την ψυχην· εις δε τους αφρονας ειναι βδελυρον να εκκλινωσιν απο του κακου.20 Ο περιπατων μετα σοφων θελει εισθαι σοφος· ο δε συντροφος των αφρονων θελει απολεσθη.21 Κακον παρακολουθει τους αμαρτωλους· εις δε τους δικαιους θελει ανταποδοθη καλον.22 Ο αγαθος αφινει κληρονομιαν εις υιους υιων· ο πλουτος δε του αμαρτωλου θησαυριζεται δια τον δικαιον.23 Πολλην τροφην διδει ο αγρος των πτωχων· τινες δε δι' ελλειψιν κρισεως αφανιζονται.24 Ο φειδομενος της ραβδου αυτου μισει τον υιον αυτου· αλλ' ο αγαπων αυτον παιδευει αυτον εν καιρω.25 Ο δικαιος τρωγει μεχρι χορτασμου της ψυχης αυτου· η δε κοιλια των ασεβων θελει στερεισθαι.