1 Acaso falais vós, deveras, ó congregação, a justiça? Julgais retamente, ó filhos dos homens?2 Antes no coração forjais iniquidades; sobre a terra pesais a violência das vossas mãos.3 Alienam-se os ímpios desde a madre; andam errados desde que nasceram, falando mentiras.4 O seu veneno é semelhante ao veneno da serpente; são como a víbora surda, que tapa os ouvidos,5 Para não ouvir a voz dos encantadores, do encantador sábio em encantamentos.6 Ó Deus, quebra-lhes os dentes nas suas bocas; arranca, Senhor, os queixais aos filhos dos leões.7 Escorram como águas que correm constantemente. Quando ele armar as suas flechas, fiquem feitas em pedaços.8 Como a lesma se derrete, assim se vá cada um deles; como o aborto de uma mulher, que nunca viu o sol.9 Antes que as vossas panelas sintam o calor dos espinhos, como por um redemoinho os arrebatará ele, vivo e em indignação.10 O justo se alegrará quando vir a vingança; lavará os seus pés no sangue do ímpio.11 Então dirá o homem: Deveras há uma recompensa para o justo; deveras há um Deus que julga na terra.

1 Jūs, teisėjai, ar sprendžiate teisingai? Ar teisingai teisiate žmones?2 Ne, jūs darote nedorybes širdyje, jūsų rankos smurtą sėja.3 Nedorėliai klysta nuo pat kūdikystės, nuo pat gimimo jie klaidžioja ir meluoja.4 Jų nuodai panašūs į gyvatės nuodus, kaip angies, kuri užsikemša ausis,5 kad negirdėtų labiausiai įgudusio kerėtojo balso.6 Dieve, sutrupink jiems dantis burnoje, Viešpatie, išdaužyk iltis jauniems liūtams!7 Tepradingsta jie kaip tekantis vanduo, tesulūžta jų strėlės, jiems betaikant.8 Teištyžta jie kaip sraigė, kaip nelaiku gimęs kūdikis tenemato saulės!9 Tenuneša juos audra greičiau, negu puodas pajus degančių erškėčių karštį.10 Teisusis džiaugsis, matydamas atpildą, nedorėlio krauju plausis sau kojas.11 Tada žmonės sakys: "Tikrai, atpildą gauna teisusis! Tikrai yra Dievas, teisėjas žemėje!"