1 Ai dos que vivem sossegados

em Sião,

e dos que estão confiados

no monte de Samaria,

que têm nome entre as primeiras

das nações,

e aos quais vem a casa de Israel!

2 Passai a Calne, e vede;

e dali ide à grande Hamate;

e depois descei a Gate

dos filisteus;

serão melhores que estes reinos?

Ou maior o seu termo

do que o vosso termo?

3 Ó vós que afastais o dia mau,

e fazeis chegar o assento

da violência.

4 Ai dos que dormem

em camas de marfim,

e se estendem sobre os seus leitos,

e comem os cordeiros do rebanho,

e os bezerros do meio do curral;

5 Que cantam ao som da viola,

e inventam para si

instrumentos musicais,

assim como Davi;

6 Que bebem vinho em taças,

e se ungem

com o mais excelente óleo:

mas não se afligem

pela ruína de José;

7 Portanto agora irão em cativeiro

entre os primeiros

dos que forem levados cativos,

e cessarão os festins

dos banqueteadores.

8 Jurou o Senhor Deus por si mesmo, diz o Senhor, o Deus dos Exércitos:

Abomino a soberba de Jacó,

e odeio os seus palácios;

por isso entregarei a cidade

e tudo o que nela há.

9 E acontecerá que, se numa casa ficarem dez homens, morrerão. 10 Quando o tio de alguém, aquele que o queima, o tomar para levar-lhe os ossos para fora da casa, e disser ao que estiver no mais interior da casa: Está ainda alguém contigo? E este responder: Ninguém; então lhe dirá ele: Cala-te, porque não devemos fazer menção do nome do Senhor.

11 Porque, eis que o Senhor ordena,

e ferirá a casa grande

de brechas,

e a casa pequena de fendas.

12 Porventura correrão cavalos

sobre rocha?

Lavrar-se-á nela com bois?

Mas vós haveis tornado o juízo

em fel,

e o fruto da justiça em alosna;

13 Vós que vos alegrais do nada,

vós que dizeis:

Não é assim que

por nossa própria força

nos temos tornado poderosos?

14 Porque, eis que eu levantarei

sobre vós, ó casa de Israel,

uma nação,

diz o Senhor,

o Deus dos Exércitos,

e oprimir-vos-á,

desde a entrada de Hamate

até ao ribeiro do deserto.

1 Αλίμονο σ’ εσάς που ζείτε στη Σιών αμέριμνοι και που νομίζετε πως είστε ασφαλείς πάνω στο βουνό της Σαμάρειας! Αλίμονο σ’ εσάς τους διακεκριμένους του Ισραήλ, του πρώτου απ’ όλα τα έθνη! Αλίμονο σ’ εσάς, που οι άνθρωποι έρχονται για να ζητήσουνε βοήθεια! 2 Λέτε: «Πηγαίνετε στην πόλη Χαλάνη και δείτε την· κι από ’κει πηγαίνετε στη μεγάλη πόλη, τη Χαμάθ, και κατεβείτε στην πόλη των Φιλισταίων τη Γαθ. Είναι μήπως από τα βασίλεια αυτά καλύτερα τα βασίλεια του Ιούδα και του Ισραήλ; ή μήπως τα δικά μας σύνορα από τα σύνορά τους είναι πλατύτερα;»

3 Εσείς αποφεύγετε να σκέφτεστε την ημέρα της συμφοράς, αλλά με τις αδικίες σας τη φέρνετε κοντύτερα! 4 Ξαπλώνετε αμέριμνοι σε ανάκλιντρα στολισμένα με ελεφαντόδοντο, τρώγοντας τρυφερά αρνάκια και καλοθρεμμένα μοσχαράκια απ’ τα κοπάδια σας. 5 Φτιάχνετε κακόφωνα τραγουδάκια για την άρπα κι έχετε την εντύπωση ότι συνθέτετε όπως ο Δαβίδ. 6 Πίνετε το κρασί με την κανάτα κι αλείφεστε με τα καλύτερα αρώματα, και δε σας καίγεται καρφί για την καταστροφή του λαού Ισραήλ.

7 «Γι’ αυτό, τώρα θα πάτε αιχμάλωτοι, πρώτοι εσείς απ’ όλους τους άλλους, και θα τελειώσουνε για σας τα συμπόσια κι οι γιορτές». Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος.

8 Ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος, λέει: «Η αλαζονεία του λαού του Ιακώβ μού προκαλεί απέχθεια και μ’ αηδιάζουν τα ωραία του ανάκτορα. Ορκίζομαι στον εαυτό μου ότι θα παραδώσω την πρωτεύουσά τους μαζί με τους κατοίκους της στην καταστροφή.

9 »Κι αν συμβεί δέκα άνθρωποι να ’χουνε απομείνει σ’ ένα σπίτι, θα πεθάνουν. 10 Κι αν έρθει ένας συγγενής να βγάλει από το σπίτι τα πτώματα για να τα θάψει, και βρει κάποιον επιζώντα, κάπου σε μια απόμερη γωνιά, και τον ρωτήσει: "είναι κανείς ακόμα ζωντανός εδώ;" κι εκείνος του απαντήσει "κανείς", τότε ο συγγενής θα του ψιθυρίσει: "σστ! Μην αναφέρεις τ’ όνομα του Κυρίου, για να μην καταλάβει ο Κύριος ότι κάποιος είναι ακόμα ζωντανός εδώ"*σστ... εδώ. Προφανώς οι επιζώντες φοβούνταν να προσελκύσουν την προσοχή του Κυρίου, για να μην πεθάνουν και αυτοί.».

11 Ο Κύριος θα διατάξει κι όλα τα σπίτια και τ’ ανάκτορα, μεγάλα και μικρά, θα γίνουνε συντρίμμια. 12 Τρέχουν μήπως στα βράχια πάνω τ’ άλογα; μήπως οργώνεται η θάλασσα*οργώνεται η θάλασσα, έτσι με αλλαγή φωνηέντων. Το εβρ. έχει «οργώνει κανείς (αυτούς) με βόδια;» με βόδια; Και να που τη δικαιοσύνη εσείς την κάνατε δηλητήριο και το σωστό το αλλάξατε σε λάθος.

13 Λέει ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος: «Αλίμονο σ’ εσάς που καμαρώνετε για την κατάληψη της Λο-Δεβάρ, ή λέτε: "με τη δύναμή μας κυριέψαμε την Καρνάιμ!"*Το όνομα Λο-Δεβάρ στα εβρ. ακούγεται όπως η λ. «τίποτα». Το όνομα της μικρής πόλης Καρνάιμ σημαίνει «κέρατα», δηλ. το σύμβολο δύναμης.14 Τώρα εγώ θα ξεσηκώσω ένα έθνος εναντίον σας, λαέ του Ισραήλ, που θα γίνει κατακτητής και καταπιεστής της χώρας σας απ’ τη Λεβό-Χαμάθ βόρεια ως τη Νεκρά Θάλασσα στο νότο».