1 Peso de Tiro. Uivai, navios de Társis, porque está assolada, a ponto de não haver nela casa nenhuma, e de ninguém mais entrar nela; desde a terra de Quitim lhes foi isto revelado.

2 Calai-vos, moradores da ilha,

vós a quem encheram

os mercadores de Sidom,

navegando pelo mar.

3 E a sua provisão era

a semente de Sior, que vinha

com as muitas águas,

a ceifa do Nilo,

e ela era a

feira das nações.

4 Envergonha-te, ó Sidom,

porque o mar,

a fortaleza do mar, fala, dizendo:

Eu não tive dores de parto,

nem dei à luz,

nem ainda criei jovens, nem

eduquei virgens.

5 Como quando se ouvirem as novas do Egito,

assim haverá dores quando

se ouvirem as novas de Tiro.

6 Passai a Társis;

clamai, moradores da ilha.

7 É esta, porventura,

a vossa cidade exultante,

cuja origem é dos dias antigos,

cujos pés a levaram

para longe a peregrinar?

8 Quem formou este desígnio contra Tiro,

distribuidora de coroas,

cujos mercadores são príncipes e

cujos negociantes são

os mais nobres da terra?

9 O Senhor dos Exércitos formou este desígnio

para denegrir a soberba de

toda a glória, e

envilecer os mais nobres da terra.

10 Passa como o Nilo

pela tua terra,

ó filha de Társis;

já não há quem te restrinja.

11 Ele estendeu a sua mão

sobre o mar, e turbou os reinos;

o Senhor deu ordens

contra Canaã,

para que se destruíssem

as suas fortalezas.

12 E disse: Nunca mais exultarás

de alegria, ó oprimida virgem,

filha de Sidom;

levanta-te, passa a Quitim,

e ainda ali não terás descanso.

13 Vede a terra dos caldeus, ainda este povo não era povo; a Assíria a fundou para os que moravam no deserto; levantaram as suas fortalezas, e edificaram os seus palácios; porém converteu-a em ruína.

14 Uivai, navios de

Társis,

porque está destruída

a vossa fortaleza.

15 Naquele dia Tiro será posta em esquecimento por setenta anos, conforme os dias de um rei; porém no fim de setenta anos Tiro cantará como uma prostituta.

16 Toma a harpa, rodeia a cidade,

ó prostituta entregue ao esquecimento;

faça doces melodias, canta muitas canções,

para que haja memória de ti.

17 Porque será no fim de setenta anos que o Senhor visitará a Tiro, e ela tornará à sua ganância de prostituta, e prostituir-se-á com todos os reinos do mundo sobre a face da terra.

18 E o seu comércio e a sua ganância de prostituta serão consagrados ao Senhor; não se entesourará, nem se fechará; mas o seu comércio será para os que habitam perante o Senhor, para que comam até se saciarem, e tenham vestimenta durável.

1 Εξαγγελία για την Τύρο.

Θρηνήστε εσείς, τεράστια πλοία, το λιμάνι σας καταστράφηκε! Το μάθανε καθώς γυρίζαν από τη χώρα των Κιτιαίων (Κύπρος). 2 Από τη φρίκη βουβαθείτε, των παραλίων κάτοικοι, εσείς έμποροι της Σιδώνας, που οι αντιπρόσωποί σας σχίζουν τη θάλασσα, 3 και μεταφέρουν του Σιχώρ*Σιχώρ. Άλλο όνομα για το Νείλο ποταμό. τα σιτηρά. Του Νείλου η συγκομιδή ήτανε της Σιδώνας το εισόδημα, κι έτσι η πόλη έγινε εμπορικό κέντρο των εθνών.

4 Σιδώνα, τι ντροπή για σένα, οχυρό της θάλασσας! Η θάλασσα λέει: «Είναι σαν να μην κοιλοπόνεσα ποτέ, ούτε να γέννησα, είναι σα να μη μεγάλωσα παιδιά*Ως παιδιά (της θάλασσας) νοούνται οι ναυτικοί.».

5 Ακόμα κι οι Αιγύπτιοι όταν μάθουν τα νέα για την Τύρο, θα λυπηθούν.

6 Φύγετε ως τη Θαρσείς· θρηνήστε, εσείς οι κάτοικοι των παραλίων! 7 Αυτή είναι η πολιτεία σας η χαρούμενη, με την αρχαία προέλευση; η πολιτεία που ίδρυσε αποικίες σε μέρη μακρινά; 8 Ποιος αποφάσισε της Τύρου την καταστροφή, εκείνης που μοίραζε στέμματα, που οι μικρέμποροί της ήταν ηγεμόνες, κι ήταν οι έμποροί της οι ένδοξοι της γης; 9 Ο Κύριος του σύμπαντος το αποφάσισε, για να ντροπιάσει κάθε περηφάνια, για να εξευτελίσει το μεγαλείο όλων των ξακουστών της γης.

10 Καλλιέργησε τώρα τη γη σου, λαέ της Θαρσείς, όπως κάνουν στο Νείλο, γιατί πλοία δε φτιάχνουν πια στης Τύρου το λιμάνι. 11 Ο Κύριος άπλωσε το χέρι του πάνω στη θάλασσα, συγκλόνισε βασίλεια. Πρόσταξε την καταστροφή των οχυρών της Χαναάν. 12 «Δε θα χαρείτε άλλο, κάτοικοι εσείς της Σιδώνας», είπε. «Είστε σαν την παρθένα που την έχουν βιάσει! Σηκωθείτε και πηγαίνετε στο νησί της Κύπρου· μα ούτε κι εκεί θα βρείτε ησυχία! 13 Κοιτάξτε τη Βαβυλώνα. Ο λαός αυτός δεν υπάρχει πια· οι Ασσύριοι ύψωσαν πύργους πολιορκητικούς, κατέστρεψαν τα ανάκτορά τους και τ’ άφησαν ερείπια· κι εγκαταλείψανε τη γη στα θεριά της ερήμου.*Η ερμηνεία του στ. στα εβρ. είναι αβέβαιη.

14 Θρηνήστε εσείς, τεράστια πλοία, το λιμάνι σας καταστράφηκε!

15 Θα έρθει μέρα που η Τύρος θα λησμονηθεί για εβδομήντα χρόνια, όσο κρατάει η ζωή ενός βασιλιά. Ύστερα απ’ τα εβδομήντα χρόνια, θα γίνει και στην Τύρο αυτό που λέει το τραγούδι για την πόρνη:

16 «Πάρ’ την κιθάρα, γύρνα μες στην πόλη,

λησμονημένη πόρνη!

Παίξε ωραία, ξαναπές

πάλι και πάλι τα τραγούδια σου,

για να σε θυμηθούν!»

17 Κι όταν περάσουν τα εβδομήντα χρόνια, ο ίδιος ο Κύριος θα ενδιαφερθεί για την Τύρο και θα ξαναγυρίσει αυτή στο παλιό της επάγγελμα: θα πορνεύεται με όλα τα βασίλεια του κόσμου πάνω στη γη. 18 Αλλά το κέρδος της κι ο πορνικός μισθός της θα γίνει αφιέρωμα στον Κύριο· δε θα συγκεντρωθεί ούτε θ’ αποταμιευτεί. Τα κέρδη της θα πάνε σ’ εκείνους που υπηρετούν τον Κύριο, για να έχουν άφθονη τροφή κι όμορφα ρούχα.