1 Visão de Obadias:

Assim diz o Senhor Deus a respeito de Edom:

Temos ouvido a pregação

do Senhor,

e foi enviado aos gentios

um emissário, dizendo:

Levantai-vos,

e levantemo-nos contra ela para a guerra.

2 Eis que te fiz pequeno

entre os gentios;

tu és muito desprezado.

3 A soberba do teu coração

te enganou,

como o que habita nas fendas das rochas,

na sua alta morada,

que diz no seu coração:

Quem me derrubará

em terra?

4 Se te elevares

como águia,

e puseres o teu ninho

entre as estrelas,

dali te derrubarei,

diz o Senhor.

5 Se viessem a ti ladrões,

ou assaltantes de noite

(como estás destruído!),

não furtariam

o que lhes bastasse?

Se a ti viessem

os vindimadores,

não deixariam

algumas uvas?

6 Como foram rebuscados

os bens de Esaú!

Como foram investigados

os seus tesouros escondidos!

7 Todos os teus confederados

te levaram até

a fronteira;

os que gozam da tua paz

te enganaram,

prevaleceram contra ti;

os que comem o teu pão

puseram debaixo de ti

uma armadilha;

não há nele entendimento.

8 Porventura não acontecerá naquele dia,

diz o Senhor,

que farei perecer os sábios de Edom,

e o entendimento

do monte de Esaú?

9 E os teus poderosos, ó Temã,

estarão atemorizados,

para que do monte de Esaú

seja cada um exterminado

pela matança.

10 Por causa da violência feita

a teu irmão Jacó,

cobrir-te-á a confusão,

e serás exterminado para sempre.

11 No dia em que o confrontaste,

no dia em que estranhos

levaram cativo o seu exército,

e os estrangeiros entravam

pelas suas portas,

e lançaram sortes sobre Jerusalém,

tu eras também como um deles.

12 Mas tu não devias olhar

com prazer

para o dia de teu irmão,

no dia do seu infortúnio;

nem alegrar-te

sobre os filhos de Judá,

no dia da sua ruína;

nem alargar a tua boca,

no dia da angústia;

13 Nem entrar pela porta

do meu povo,

no dia da sua calamidade;

sim, tu não devias olhar

satisfeito o seu mal,

no dia da sua calamidade;

nem lançar mão

dos seus bens,

no dia da sua calamidade;

14 Nem parar nas encruzilhadas,

para exterminares

os que escapassem;

nem entregar

os que lhe restassem,

no dia da angústia.

15 Porque o dia do Senhor

está perto,

sobre todos os gentios;

como tu fizeste,

assim se fará contigo;

a tua recompensa voltará

sobre a tua cabeça.

16 Porque, como vós bebestes

no meu santo monte,

assim beberão também de contínuo

todos os gentios;

beberão, e sorverão,

e serão como se

nunca tivessem sido.

17 Mas no monte Sião

haverá livramento,

e ele será santo;

e os da casa de Jacó possuirão

as suas herdades.

18 E a casa de Jacó será fogo,

e a casa de José uma chama,

e a casa de Esaú palha;

e se acenderão contra eles,

e os consumirão;

e ninguém mais restará

da casa de Esaú,

porque o Senhor o falou.

19 E os do sul possuirão

o monte de Esaú,

e os das planícies,

os filisteus;

possuirão também

os campos de Efraim,

e os campos de Samaria;

e Benjamim possuirá

a Gileade.

20 E os cativos deste exército,

dos filhos de Israel,

possuirão os cananeus,

até Zarefate;

e os cativos de Jerusalém,

que estão em Sefarade,

possuirão as cidades do sul.

21 E subirão salvadores

ao monte Sião,

para julgarem o monte de Esaú;

e o reino será do Senhor.

1 Όραμα του Οβδιού, που του το φανέρωσε ο Κύριος ο Θεός σχετικά με το λαό της Εδώμ.*λαό της Εδώμ. Βλ. υποσ. εις Αμ 1:11.

Ο Κύριος έστειλε τον αγγελιοφόρο του στα έθνη κι ακούσαμε το μήνυμά του: «Εμπρός, πάμε να πολεμήσουμε ενάντια στην Εδώμ!»

2 Αλλά και στην Εδώμ, λέει ο Κύριος: «Ανάμεσα στα έθνη εσένα θα σε κάνω το πιο αδύναμο. Όλοι θα σε περιφρονούν. 3 Η φοβερή σου αλαζονεία, Εδώμ, σε παραπλάνησε. Επειδή κατοικείς σε απρόσιτα, ψηλά, βραχώδη μέρη σκέφτεσαι: "εμένα ποιος μπορεί να με ρίξει στη γη;" 4 Ακόμα όμως κι αν χτίσεις τη φωλιά σου στα ψηλά, καθώς αετός, να μοιάζει σαν να βρίσκεται ανάμεσα στ’ αστέρια, εγώ στο λέω, ο Κύριος, πως κι από ’κει θα σε γκρεμίσω κάτω.

5 »Αν ήταν οι συνηθισμένοι κλέφτες και ληστές που κάνουν έφοδο τη νύχτα, θα έπαιρναν αυτά που θέλανε. Όμως αλίμονο! Αυτοί οι εχθροί σου θα σε απογυμνώσουν εντελώς. Αν ήταν σαν τους τρυγητές, θ’ αφήναν και λίγα τσαμπιά για κείνους που ξαναγυρνούν και τα μαζεύουν. 6 Όμως, αλίμονο σ’ εσάς, απόγονοι του Ησαύ!*απόγονοι του Ησαύ. Οι Εδωμίτες ήταν απόγονοι του Ησαύ (Γεν 25:30). Οι εχθροί σας όλη σας τη χώρα θα την ψάξουν, να βρούνε και να πάρουν όλους σας τους κρυμμένους θησαυρούς. 7 Όλοι οι σύμμαχοί σας, θα σας αρνηθούν την προστασία τους, κι από τη χώρα σας θα σας πετάξουν έξω. Οι φίλοι, που μαζί τους είχατε κοινά συμφέροντα, στην εργασία τους τώρα θα σας πάρουν. Αυτοί που έτρωγαν μαζί σας,*μαζί σας, σύμφωνα με αρχαίες μετ. και με άλλο φωνηεντισμό. Το εβρ. έχει «το ψωμί σου». παγίδες θα σας στήσουν, θα λέν’ για σας: "πού είν’ η εξυπνάδα τους!" 8 Πράγματι», λέει ο Κύριος, «τη μέρα εκείνη τους σοφούς στην Εδώμ θα τους εξαφανίσω και θα εξαλείψω όλη τη σοφία τους. 9 Θα πανικοβληθούν οι πολεμάρχοι της Θαιμάν κι όλοι οι απόγονοι του Ησαύ στο βουνό πάνω θα εξολοθρευτούν».

10 Επειδή εσείς οι Εδωμίτες σκοτώσατε και λεηλατήσατε τ’ αδέρφια σας, τους απογόνους του Ιακώβ,*τ’ αδέρφια σας... Ιακώβ. Βλ. υποσ. εις Αμ 1:11. θ’ ατιμαστείτε και θα καταστραφείτε μια για πάντα. 11 Στεκόσασταν παράμερα και βλέπατε, όταν ο ξένος στρατός παραβίαζε τις πύλες και έμπαινε στην Ιερουσαλήμ. Έριχναν κλήρο για να μοιραστούν τα πλούτη της και τους κατοίκους της και τελικά τους οδήγησαν στην αιχμαλωσία. Κι ήσασταν με τη στάση σας κι εσείς το ίδιο ένοχοι μ’ εκείνους. 12 Σας είχα προειδοποιήσει: Μη χαίρεστε για τη δυστυχία των αδερφών σας, για την καταστροφή των απογόνων του Ιούδα· στα βάσανά τους μην τους ειρωνεύεστε. 13 Εσείς τουλάχιστον μην μπαίνετε στην κυριευμένη πόλη του λαού μου. Μη χαίρεστε στη συμφορά τους και μην αρπάζετε τα υπάρχοντά τους τη μέρα της καταστροφής και της απελπισίας τους. 14 Στους δρόμους μην παραμονεύετε για να σκοτώσετε τους φυγάδες και μην παραδίνετε τους επιζώντες στους εχθρούς τη μέρα της απελπισίας τους. Εσείς όμως κάνατε ακριβώς το αντίθετο!

15 Η μέρα που ο Κύριος θα κρίνει όλα τα έθνη πλησιάζει. Ο Κύριος λέει: «Αυτό που κάνατε στ’ αδέρφια σας θα το πάθετε κι εσείς. Το κακό που κάνατε θα πέσει πάνω στο κεφάλι σας. 16 Όσο για σας, λαέ του Ιούδα, ήπιατε το ποτήρι της οργής μου πάνω στο άγιο μου βουνό, μα όλα τ’ άλλα έθνη θα συνεχίσουν να το πίνουν δίχως τελειωμό. Θα το πιουν όλο και θα εξαφανιστούν, σαν να μην είχανε ποτέ υπάρξει. 17 Τότε, όσοι γλιτώσουν θα βρούνε άσυλο πάνω στο όρος Σιών. Τ’ όρος αυτό ξένος κανείς δε θα ’χει το δικαίωμα να το αγγίξει.*Τ’ όρος... αγγίξει. Το εβρ. έχει κατά λ. «Τ’ όρος αυτό θα είναι άγιο». Ο όρος «άγιο» έχει εδώ την αρχική έννοια «ανέγγιχτο».

»Αλλά οι απόγονοι του Ιακώβ θα ξαναπάρουνε τη χώρα τους απ’ τους κατακτητές της. 18 Οι απόγονοι του Ιακώβ θα γίνουν σαν τη φωτιά, οι απόγονοι του Ιωσήφ σαν τη φλόγα, ενώ οι απόγονοι του Ησαύ σαν το καλάμι. Θα τους κάνουν στάχτη και κανείς από τους απογόνους του Ησαύ δε θα γλιτώσει».

19 Αυτοί που κατοικούνε νότια απ’ το βασίλειο του Ιούδα θα κυριέψουνε την ορεινή Εδώμ· κι αυτοί που κατοικούν στη δυτική λοφώδη χώρα του Ιούδα, θα κυριέψουνε των Φιλισταίων την περιοχή· οι υπόλοιποι του βασιλείου του Ιούδα θα κυριέψουν την περιοχή των Εφραϊμιτών και της Σαμάρειας και οι Βενιαμινίτες θα κυριέψουνε την ορεινή περιοχή της Γαλαάδ. 20 Οι αιχμάλωτοι του Ισραήλ θ’ αποτελέσουν ένα μεγάλο στρατό, που θα κατακτήσει τη χώρα των Χαναναίων μέχρι τη Σαρεφάθ, και οι αιχμάλωτοι της Ιερουσαλήμ που βρίσκονται στη Σαφεράδ θα καταλάβουν τις πόλεις της νότιας περιοχής του Ιούδα.*Σαρεφάθ: Ταυτόσημο του «Σαρεπτά», πόλης μεταξύ Τύρου και Σιδώνος. – Σαφεράδ: Η θέση της πόλης αυτής είναι αβέβαιη. Πολλοί σύγχρονοι ερμηνευτές την ταυτίζουν με τις Σάρδεις.

21 Όλοι αυτοί που βρήκαν σωτηρία πάνω στο όρος Σιών θ’ ανεβούν νικητές να κυβερνήσουν την ορεινή χώρα, την Εδώμ. Και θα ’ναι βασίλειο του Κυρίου.