1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo. 2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo. 3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo. 4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa. 5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia. 6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno. 7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana; 8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal. 9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus. 10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim. 11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa? 12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria. 14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento contencioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade. 15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica. 16 Porque onde há inveja e espírito contencioso aí há perturbação e toda a obra perversa. 17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia. 18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Frații mei, să nuMat. 23:8,10.Rom. 2:20,21.1 Pet. 5:3. fiți mulți învățători, căci știțiLuca 6:37. că vom primi o judecată mai aspră. 2 Toți greșim în1 Împ. 8:46.2 Cron. 6:36.Prov. 20:9.Ecl. 7:20.1 Ioan 1:8. multe feluri. DacăPs. 34:13. Cap. 1:26.1 Pet. 3:10. nu greșește cineva în vorbire, esteMat. 12:37. un om desăvârșit și poate să-și țină în frâu tot trupul. 3 De pildă, dacă punem cailorPs. 32:9. frâul în gură, ca să ne asculte, le cârmuim tot trupul. 4 Iată, și corăbiile, cât de mari sunt, și, măcar că sunt mânate de vânturi iuți, totuși sunt cârmuite de o cârmă foarte mică, după gustul cârmaciului. 5 Tot așa și limbaProv. 12:18;15:2. este un mic mădular și se fălește cu lucruri mariPs. 12:3;73:8,9.. Iată un foc mic ce pădure mare aprinde! 6 LimbaProv. 16:27. este și ea un foc, este o lume de nelegiuiri. Ea este acela dintre mădularele noastre care întineazăMat. 15:11,18-20.Marcu 7:15,20,23. tot trupul și aprinde roata vieții, când este aprinsă de focul gheenei. 7 Toate soiurile de fiare, de păsări, de târâtoare, de viețuitoare de mare se îmblânzesc și au fost îmblânzite de neamul omenesc, 8 dar limba niciun om n-o poate îmblânzi. Ea este un rău care nu se poate înfrâna, este plinăPs. 140:3. de o otravă de moarte. 9 Cu ea binecuvântăm pe Domnul și Tatăl nostru și tot cu ea blestemăm pe oameni, careGen. 1:26;5:1;9:6. sunt făcuți după asemănarea lui Dumnezeu. 10 Din aceeași gură ies și binecuvântarea, și blestemul! Nu trebuie să fie așa, frații mei! 11 Oare din aceeași vână a izvorului țâșnește și apă dulce, și apă amară? 12 Frații mei, poate oare un smochin să facă măsline sau o viță să facă smochine? Nici apa sărată nu poate da apă dulce. 13 CineGal. 6:4. dintre voi este înțelept și priceput? Să-și arate, prin purtarea lui bună, fapteleCap. 2:18. făcute cu blândețeaCap. 1:21. înțelepciunii! 14 Dar, dacă aveți în inima voastră pizmăRom. 13:13. amară și un duh de ceartă, să nuRom. 2:17,23. vă lăudați și să nu mințiți împotriva adevărului. 15 Înțelepciunea aceastaFilip. 3:19. Cap. 1:17. nu vine de sus, ci este pământească, firească3:15 Grecește: sufletească., drăcească. 16 Căci, acolo unde1 Cor. 3:3.Gal. 5:20. este pizmă și duh de ceartă, este tulburare și tot felul de fapte rele. 17 Înțelepciunea1 Cor. 2:6,7. care vine de sus este întâi curată, apoi pașnică, blândă, ușor de înduplecat, plină de îndurare și de roade bune, fără părtinire, nefățarnicăRom. 12:9.1 Pet. 1:22;2:1.1 Ioan 3:18.. 18 ȘiProv. 11:18.Osea 10:12.Mat. 5:9.Filip. 1:11.Evr. 12:11. roada neprihănirii este semănată în pace pentru cei ce fac pace.