1 'n Bedevaartslied. Alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af -- laat Israel dit sê --2 alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af; tog het hulle my nie oorwin nie.3 Ploeërs het op my rug geploeg; hulle het hul vore lank getrek.4 Die HERE is regverdig: Hy het die toue van die goddelose afgekap.5 Laat hulle beskaamd staan en agteruitwyk, almal wat Sion haat.6 Laat hulle word soos gras op die dakke wat verdor voordat 'n mens dit uittrek,7 waarmee die maaier sy hand en die gerwebinder sy arm nie vul nie.8 Sodat die wat verbygaan, nie sê nie: Die seën van die HERE oor julle! Ons seën julle in die Naam van die HERE.

1 En vallfartssång. Mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom -- så säge Israel --2 mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom, dock blevo de mig ej övermäktiga.3 På min rygg hava plöjare plöjt och dragit upp långa fåror.4 Men HERREN är rättfärdig och har huggit av de ogudaktigas band.5 De skola komma på skam och vika tillbaka, så många som hata Sion.6 De skola bliva lika gräs på taken, som vissnar, förrän det har vuxit upp;7 ingen skördeman fyller därmed sin hand, ingen kärvbindare sin famn,8 och de som gå där fram kunna icke säga: »HERRENS välsignelse vare över eder! Vi välsigna eder i HERRENS namn.»