1 Palavras do rei Lemuel, de Massá, as quais lhe ensinou sua mãe.

2 Que te direi, filho meu? Ó filho do meu ventre?

Que te direi, ó filho dos meus votos?

3 Não dês às mulheres a tua força,

nem os teus caminhos, às que destroem os reis.

4 Não é próprio dos reis, ó Lemuel,

não é próprio dos reis beber vinho,

nem dos príncipes desejar bebida forte.

5 Para que não bebam, e se esqueçam da lei,

e pervertam o direito de todos os aflitos.

6 Dai bebida forte aos que perecem

e vinho, aos amargurados de espírito;

7 para que bebam, e se esqueçam da sua pobreza,

e de suas fadigas não se lembrem mais.

8 Abre a boca a favor do mudo,

pelo direito de todos os que se acham desamparados.

9 Abre a boca, julga retamente

e faze justiça aos pobres e aos necessitados.

10 Mulher virtuosa, quem a achará?

O seu valor muito excede o de finas joias.

11 O coração do seu marido confia nela,

e não haverá falta de ganho.

12 Ela lhe faz bem e não mal,

todos os dias da sua vida.

13 Busca lã e linho

e de bom grado trabalha com as mãos.

14 É como o navio mercante:

de longe traz o seu pão.

15 É ainda noite, e já se levanta,

e dá mantimento à sua casa

e a tarefa às suas servas.

16 Examina uma propriedade e adquire-a;

planta uma vinha com as rendas do seu trabalho.

17 Cinge os lombos de força

e fortalece os braços.

18 Ela percebe que o seu ganho é bom;

a sua lâmpada não se apaga de noite.

19 Estende as mãos ao fuso,

mãos que pegam na roca.

20 Abre a mão ao aflito;

e ainda a estende ao necessitado.

21 No tocante à sua casa, não teme a neve,

pois todos andam vestidos de lã escarlate.

22 Faz para si cobertas,

veste-se de linho fino e de púrpura.

23 Seu marido é estimado entre os juízes,

quando se assenta com os anciãos da terra.

24 Ela faz roupas de linho fino, e vende-as,

e dá cintas aos mercadores.

25 A força e a dignidade são os seus vestidos,

e, quanto ao dia de amanhã, não tem preocupações.

26 Fala com sabedoria,

e a instrução da bondade está na sua língua.

27 Atende ao bom andamento da sua casa

e não come o pão da preguiça.

28 Levantam-se seus filhos e lhe chamam ditosa;

seu marido a louva, dizendo:

29 Muitas mulheres procedem virtuosamente,

mas tu a todas sobrepujas.

30 Enganosa é a graça, e vã, a formosura,

mas a mulher que teme ao Senhor, essa será louvada.

31 Dai-lhe do fruto das suas mãos,

e de público a louvarão as suas obras.

1 ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล คือคำพยากรณ์ที่พระราชชนนีได้สอนไว้แก่พระองค์2 อะไรเล่า ลูกแม่เอ๋ย อะไรเล่า ลูกแห่งท้องแม่เอ๋ย อะไรเล่า ลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย3 อย่าให้กำลังของเจ้าแก่ผู้หญิง อย่าให้ทางของเจ้าแก่ผู้ทำลายกษัตริย์ใดๆ4 โอ เลมูเอลเอ๋ย ไม่สมควรที่กษัตริย์ ไม่สมควรที่กษัตริย์จะเสวยเหล้าองุ่น หรือผู้ที่ครอบครองจะดื่มสุรา5 เกรงว่าเขาจะดื่มและหลงลืมตัวบทกฎหมายนั้นเสีย และคำวินิจฉัยที่มีต่อคนทุกข์ยากก็ไขว้เขวไป6 จงให้สุราแก่ผู้ที่กำลังจะพินาศ และน้ำองุ่นแก่ผู้ที่ทุกข์ใจอย่างขมขื่น7 จงให้เขาดื่มและลืมความยากจนของเขา เพื่อจะจดจำความระทมทุกข์ของเขาไม่ได้อีกต่อไป8 จงอ้าปากของเจ้าแทนคนใบ้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทิ้งร้างอยู่9 จงอ้าปากของเจ้า พิพากษาอย่างชอบธรรม รักษาสิทธิของคนจนและคนขัดสนให้คงอยู่10 ใครจะพบภรรยาที่ดี เพราะค่าของเธอประเสริฐยิ่งกว่าทับทิมมากนัก11 จิตใจของสามีเธอก็วางใจในเธอ และสามีจะไม่ขาดกำไร12 เธอจะทำความดีให้เขา ไม่ทำความร้าย ตลอดชีวิตของเธอ13 เธอแสวงขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ14 เธอเป็นเหมือนกำปั่นของพ่อค้า เธอนำอาหารของเธอมาจากที่ที่ไกล15 เธอลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืดอยู่และจัดอาหารให้ครัวเรือนของเธอ และจัดส่วนแบ่งให้แก่สาวใช้ของเธอ16 เธอพิเคราะห์ดูไร่นาแล้วก็ซื้อไว้ ด้วยผลน้ำมือของเธอ เธอปลูกสวนองุ่น17 เธอคาดเอวของเธอด้วยกำลัง และกระทำให้แขนของเธอเข้มแข็ง18 เธอรู้ว่าสินค้าของเธอเป็นของที่ดี กลางคืนตะเกียงของเธอก็ไม่ดับ19 เธอยื่นมือออกจับไน และมือของเธอจับเครื่องปั่น20 เธอหยิบยื่นให้คนยากจน เออ เธอยื่นมืออกช่วยคนขัดสน21 เธอไม่กลัวหิมะมาทำอันตรายแก่คนในครัวเรือนของเธอ เพราะบรรดาคนในครัวเรือนของเธอสวมเสื้อสีแดงสด22 เธอทำผ้าปูสำหรับเธอด้วยสิ่งทอ เสื้อผ้าของเธอทำด้วยผ้าลินินและผ้าสีม่วง23 สามีของเธอเป็นที่รู้จักที่ประตูเมือง เมื่อท่านนั่งอยู่ในหมู่พวกผู้ใหญ่ของแผ่นดินนั้น24 เธอทำเครื่องแต่งกายด้วยผ้าลินินไว้ขาย เธอส่งผ้าคาดเอวให้แก่พ่อค้า25 กำลังและเกียรติยศเป็นเครื่องนุ่งห่มของเธอ เธอจะปลื้มปิติในอนาคต26 เธออ้าปากกล่าวด้วยสติปัญญา และกฎเกณฑ์แห่งความกรุณาก็อยู่ที่ลิ้นของเธอ27 เธอดูแลการงานในครัวเรือนของเธอ และไม่รับประทานอาหารแห่งความเกียจคร้าน28 ลูกๆของเธอตื่นขึ้นมาก็ชมเชยเธอ สามีของเธอก็สรรเสริญเธอ29 ว่า "สตรีเป็นอันมากทำอย่างดีเลิศ แต่เธอเลิศยิ่งกว่าเขาทั้งหมด"30 เสน่ห์เป็นของหลอกลวง และความงามก็เปล่าประโยชน์ แต่สตรียำเกรงพระเยโฮวาห์จะได้รับการสรรเสริญ31 จงให้เธอรับผลแห่งน้ำมือของเธอ และให้การงานของเธอสรรเสริญเธอที่ประตูเมือง