1 Não clama, porventura, a Sabedoria,

e o Entendimento não faz ouvir a sua voz?

2 No cimo das alturas, junto ao caminho,

nas encruzilhadas das veredas ela se coloca;

3 junto às portas, à entrada da cidade,

à entrada das portas está gritando:

4 A vós outros, ó homens, clamo;

e a minha voz se dirige aos filhos dos homens.

5 Entendei, ó simples, a prudência;

e vós, néscios, entendei a sabedoria.

6 Ouvi, pois falarei coisas excelentes;

os meus lábios proferirão coisas retas.

7 Porque a minha boca proclamará a verdade;

os meus lábios abominam a impiedade.

8 São justas todas as palavras da minha boca;

não há nelas nenhuma coisa torta, nem perversa.

9 Todas são retas para quem as entende

e justas, para os que acham o conhecimento.

10 Aceitai o meu ensino, e não a prata,

e o conhecimento, antes do que o ouro escolhido.

11 Porque melhor é a sabedoria do que joias,

e de tudo o que se deseja nada se pode comparar com ela.

12 Eu, a Sabedoria, habito com a prudência

e disponho de conhecimentos e de conselhos.

13 O temor do Senhor consiste em aborrecer o mal;

a soberba, a arrogância, o mau caminho

e a boca perversa, eu os aborreço.

14 Meu é o conselho e a verdadeira sabedoria,

eu sou o Entendimento, minha é a fortaleza.

15 Por meu intermédio, reinam os reis,

e os príncipes decretam justiça.

16 Por meu intermédio, governam os príncipes,

os nobres e todos os juízes da terra.

17 Eu amo os que me amam;

os que me procuram me acham.

18 Riquezas e honra estão comigo,

bens duráveis e justiça.

19 Melhor é o meu fruto do que o ouro, do que o ouro refinado;

e o meu rendimento, melhor do que a prata escolhida.

20 Ando pelo caminho da justiça,

no meio das veredas do juízo,

21 para dotar de bens os que me amam

e lhes encher os tesouros.

22 O Senhor me possuía no início de sua obra,

antes de suas obras mais antigas.

23 Desde a eternidade fui estabelecida,

desde o princípio, antes do começo da terra.

24 Antes de haver abismos, eu nasci,

e antes ainda de haver fontes carregadas de águas.

25 Antes que os montes fossem firmados,

antes de haver outeiros, eu nasci.

26 Ainda ele não tinha feito a terra, nem as amplidões,

nem sequer o princípio do pó do mundo.

27 Quando ele preparava os céus, aí estava eu;

quando traçava o horizonte sobre a face do abismo;

28 quando firmava as nuvens de cima;

quando estabelecia as fontes do abismo;

29 quando fixava ao mar o seu limite,

para que as águas não traspassassem os seus limites;

quando compunha os fundamentos da terra;

30 então, eu estava com ele e era seu arquiteto,

dia após dia, eu era as suas delícias,

folgando perante ele em todo o tempo;

31 regozijando-me no seu mundo habitável

e achando as minhas delícias com os filhos dos homens.

32 Agora, pois, filhos, ouvi-me,

porque felizes serão os que guardarem os meus caminhos.

33 Ouvi o ensino, sede sábios

e não o rejeiteis.

34 Feliz o homem que me dá ouvidos,

velando dia a dia às minhas portas,

esperando às ombreiras da minha entrada.

35 Porque o que me acha acha a vida

e alcança favor do Senhor.

36 Mas o que peca contra mim violenta a própria alma.

Todos os que me aborrecem amam a morte.

1 ปัญญามิได้ร้องเรียกหรือ ความเข้าใจมิได้เปล่งเสียงของเธอหรือ2 ณ ที่สูงที่ข้างทาง ที่กลางถนนเธอก็ยืนอยู่3 ข้างประตู หน้าเมือง ที่ทางเข้ามุข เธอก็ร้องเสียงดังว่า4 "โอ บรรดาผู้ชายเอ๋ย เราเรียกเจ้า และเสียงเรียกของเราไปถึงบุตรชายของมนุษย์5 โอ คนเขลา จงเข้าใจสติปัญญา โอ คนโง่ จงมีใจที่เข้าใจ6 ฟังซี เพราะเราจะพูดถึงสิ่งยอดเยี่ยม เพราะสิ่งที่ชอบจะมาจากริมฝีปากของเรา7 เพราะปากของเราจะกล่าวความจริง ความชั่วร้ายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อริมฝีปากของเรา8 บรรดาคำปากของเรานั้นชอบธรรม ในนั้นไม่มีคำบิดหรือคำคด9 คำเหล่านั้นสำหรับผู้ที่เข้าใจก็ตรงหมด สำหรับผู้พบความรู้ก็ถูกต้อง10 จงรับคำสั่งสอนของเราแทนเงิน และความรู้แทนทองคำอย่างดี11 เพราะปัญญาดีกว่าทับทิม และสิ่งที่เจ้าปรารถนาทั้งหมดจะเปรียบเทียบกับปัญญาไม่ได้12 เราคือปัญญา อยู่ในความหยั่งรู้ และเราพบความรู้แห่งความเฉลียวฉลาด13 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นความเกลียดชังความชั่วร้าย เราเกลียดความเย่อหยิ่งและความจองหอง และทางของความชั่วร้ายกับปากตลบตะแลง14 เรามีคำหารือและสติปัญญา เรามีความเข้าใจ เรามีกำลัง15 โดยเรานี่แหละกษัตริย์จึงปกครอง และผู้ครอบครองจึงตรากฎหมายที่ยุติธรรม16 โดยเรานี่แหละเจ้านายและขุนนางได้ครอบครอง คือบรรดาผู้พิพากษาของแผ่นดินโลก17 เรารักบรรดาผู้ที่รักเรา และบรรดาผู้ที่แสวงเราอย่างขยันขันแข็งก็พบเรา18 ความมั่งคั่งและเกียรติอยู่กับเรา เออ ทั้งทรัพย์ศฤงคารที่ทนทานและความชอบธรรม19 ผลของเราดีกว่าทองคำ แม้ทองคำเนื้อดี และผลได้ของเราดีกว่าเงินเนื้อบริสุทธิ์20 เรานำในทางแห่งความชอบธรรม ในวิถีทั้งหลายของความยุติธรรม21 ประสาททรัพย์ศฤงคารแก่บรรดาผู้ที่รักเรา บรรจุคลังทรัพย์ทั้งหลายของเขาให้เต็ม22 พระเยโฮวาห์ทรงเป็นเจ้าของเราในเมื่อพระองค์ทรงเริ่มงานของพระองค์ ก่อนบรรดาพระราชกิจโบราณของพระองค์23 เราถูกสถาปนาไว้ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มาแล้ว ตั้งแต่แรก ก่อนปฐมกาลของแผ่นดินโลก24 เราถือกำเนิดมาเมื่อก่อนมีมหาสมุทร เมื่อไม่มีน้ำพุที่มีน้ำมากมาย25 ก่อนการเนรมิตสร้างภูเขา ก่อนเนินเขา เราก็ถือกำเนิดมาแล้ว26 ก่อนที่พระองค์ทรงสร้างแผ่นดินโลก ทั้งไร่นา หรือก่อนผงคลีแรกของพิภพ27 เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์ เราอยู่ที่นั่นแล้ว เมื่อพระองค์ทรงลากเส้นรอบวงบนพื้นมหาสมุทร28 เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าเบื้องบน เมื่อพระองค์ทรงกระทำน้ำพุของน้ำบาดาลให้มั่นไว้29 เมื่อพระองค์ทรงกำหนดเขตจำกัดให้แก่ทะเล เพื่อว่าน้ำจะไม่ละเมิดพระบัญชาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงปักผังรากฐานของพิภพ30 เราอยู่ข้างพระองค์แล้ว เหมือนผู้ที่พระองค์ทรงเลี้ยงดู เราเป็นความปีติยินดีประจำวันของพระองค์ เปรมปรีดิ์อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์เสมอ31 เปรมปรีดิ์ในพิภพที่มีคนอาศัยของพระองค์ และปีติยินดีในบุตรทั้งหลายของมนุษย์32 บุตรทั้งหลายเอ๋ย บัดนี้จงฟังเรา บรรดาผู้ที่รักษาทางของเราก็อยู่สุขสงบ33 จงฟังคำสั่งสอน และจงฉลาด และอย่าเพิกเฉยเสีย34 ผู้ใดที่ฟังเราก็เป็นสุข คือเฝ้าอยู่ที่ประตูรั้วของเราทุกวัน และคอยอยู่ข้างประตูบ้านของเรา35 เพราะผู้ใดที่พบเราก็พบชีวิต และได้รับความพอพระทัยจากพระเยโฮวาห์36 แต่ผู้ที่พลาดขาดเราก็กระทำจิตใจตัวเองให้เจ็บ บรรดาผู้ที่เกลียดชังเราก็รักความมรณา"