Baruch 3

1 Senhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, é uma alma angustiada e um coração atormentado que clama a vós:

2 Escutai, Senhor! Tende piedade! Porque pecamos contra vós.

3 Estais sentado sobre um trono eterno, e nós caminhamos para um definitivo aniquilamento.

4 Se­nhor, Todo-poderoso, Deus de Israel, escutai a prece dos mortos de Israel, dos filhos daqueles que pecaram contra vós, que não atenderam à voz do Senhor, seu Deus, e por isso foram levados à desgraça.

5 Não mais tomeis em conta os crimes de nossos pais; lembrai-vos, apenas, nesta hora, do poder de vosso nome.

6 Sois o Senhor, nosso Deus, e nós queremos louvar-vos, Senhor.

7 Por esse motivo é que nos inspirastes o temor a vós e a necessidade de vos invocar. Agora, em nosso exílio, vos louvamos, já que o nosso coração renunciou às iniquidades de nossos pais, que contra vós pecaram.

8 Olhai! Aqui vivemos em um exílio, para onde nos dispersastes, a fim de sermos objeto de opróbrio, de insultos e maldições, e para carregarmos o peso das culpas de nossos pais, que haviam abandonado o Senhor, nosso Deus.

9 Escuta, Israel, os mandamentos de vida; medita, a fim de que aprendas a prudência.

10 Donde vem, Israel, donde vem, que te encontras em terra inimiga, que definhas em solo estranho, passas por imundo, qual cadáver,

11 e és contado entre os ocupantes dos túmulos?

12 Negligenciaste a fonte da sabedoria.

13 Se houvesses caminhado pelas sendas de Deus, poderias habitar para sempre na paz.

14 Aprende onde se acha a prudência, a força e a inteligência, a fim de que saibas, ao mesmo tempo, onde se encontram a vida longa e a felicidade, o fulgor dos olhos e a paz.

15 Quem jamais encontrou sua morada, e penetrou em seus domínios?

16 Onde estão os chefes das nações que domavam os animais da terra,

17 e brincavam com as aves do céu, que entesouravam prata e ouro, em quem os homens confiavam, e cujos bens são inesgotáveis?

18 Onde estão aqueles que trabalham a prata com dificuldade? Nada resta de suas obras.

19 Desapareceram, desceram à habitação dos mortos, e outros subiram ao lugar deles;

20 os mais jovens viram o dia e habitaram a terra; não descobriram, porém, o caminho da sabedoria,

21 nem conheceram a senda que a ela conduz. Também seus filhos não a alcançaram e longe permaneceram de seu caminho.

22 Dela não se ouviu falar em Canaã nem foi vista em Temã.

23 Mesmo os filhos de Agar, à procura de prudência terrestre, e os negociantes de Mercã e Temã, os amigos de provérbios e os desejosos de prudência, não puderam conhecer o caminho da sabedoria, nem dela obter informações sobre sua pista.

24 Ó Israel, quão imensa é a casa de Deus; como é vasta a extensão de seus domínios!

25 Sim, é vasta, imensa, ampla, ilimitada.

26 Lá nasceram os famosos gigantes antigos, de estatura imensa e alma de guerreiros.

27 Não os escolheu Deus, nem lhes mostrou o caminho da sabedoria.

28 E por falta de sagacidade pereceram, vítimas da própria estultícia.

29 Quem escalou o céu a fim de procurar a sabedoria, e a trouxe para baixo das nuvens?

30 Quem atravessou o mar para encontrá-la, e a adquiriu, a preço de ouro mais puro?

31 Ninguém conhece o caminho que a ela conduz, nem sabe a pista que lá o possa levar.

32 Somente aquele que tudo sabe a conhece, e por efeito de sua prudência a descobre; aquele que criou a terra para tempos que não findam; aquele que de animais a povoou;

33 aquele que lança o relâmpago e o faz brilhar, que o chama e ele, bramindo, obedece.

34 Brilham em seus postos as estrelas e se alegram;

35 e as chama, e respondem: "Aqui estamos". E jubilosas refulgem para o seu Criador.

36 É ele o nosso Deus, com ele nenhum outro se compara.

37 Conhece a fundo os caminhos que conduzem à sabedoria, galardoando com ela Jacó, seu servo, e Israel, seu favorecido.

38 Foi então que ela apareceu sobre a terra, onde permanece entre os homens.

Επείγουσα επίκληση για βοήθεια

1 Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, σου φωνάζουμε δυνατά με λυπημένο πνεύμα από τα βάθη της θλιμμένης μας ψυχής. 2 Άκουσέ μας, Κύριε, κι ελέησέ μας, γιατί αμαρτήσαμε ενώπιόν σου. 3 Εσύ θα εξουσιάζεις αιώνια, ενώ εμείς θα χαθούμε για πάντα. 4 Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, άκουσε λοιπόν την προσευχή των μελλοθανάτων Ισραηλιτών· είμαστε τα παιδιά αυτών που έχουν αμαρτήσει ενώπιόν σου, που δεν υπάκουσαν τις εντολές του Κυρίου του Θεού τους και γι’ αυτό ξέσπασαν εναντίον μας συμφορές. 5 Μη λογαριάσεις τις αδικίες των προγόνων μας αλλά τη στιγμή αυτή θυμήσου τη δύναμή σου και διαφύλαξε τη φήμη του ονόματός σου. 6 Δείξε ότι εσύ είσαι ο Κύριος ο Θεός μας, και γι’ αυτό θα σε δοξάζουμε, Κύριε. 7 Έβαλες στην καρδιά μας σεβασμό για να επικαλούμαστε το όνομά σου. Ακόμα και στην αιχμαλωσία μας σε δοξάζουμε, αφού έχουμε απαρνηθεί όλες τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι αμάρτησαν ενώπιόν σου. 8 Παρ’ όλα αυτά εμείς βρισκόμαστε σήμερα στην αιχμαλωσία, όπου μας διασκόρπισες. Όλοι μάς χλευάζουν και μας καταριούνται· πληρώνουμε για τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τον Κύριο το Θεό μας.

Οι Ισραηλίτες πρέπει ν’ αναζητήσουν την πηγή της ζωής

9 Ακούστε, Ισραηλίτες, τις εντολές που οδηγούν στη ζωή, και προσέξτε τις για να γίνετε συνετοί. 10 Πώς συνέβη αυτό, Ισραηλίτες; Γιατί βρίσκεστε στη χώρα των εχθρών και γεράσατε στην ξενιτιά; 11 Γιατί μολυνθήκατε και πέσατε στην καταφρόνια, σαν να ήσασταν νεκροί στον άδη; 12 Είναι γιατί εγκαταλείψατε την πηγή της σοφίας. 13 Αν ακολουθούσατε το δρόμο του Θεού, θα ζούσατε ειρηνικά για πάντα. 14 Μάθετε πού βρίσκεται η σύνεση, πού βρίσκεται η δύναμη, πού βρίσκεται η φρόνηση, για να γνωρίσετε ταυτόχρονα πού βρίσκεται η μακροζωία και η αληθινή ζωή, να γνωρίσετε πού βρίσκεται το φως και η ειρήνη. 15 Ποιος βρήκε πού κατοικεί η σοφία και ποιος μπήκε στους θησαυρούς της; 16 Πού είναι οι άρχοντες των εθνών κι αυτοί που εξουσιάζουν τα θηρία της γης; 17 Πού είναι αυτοί που πιάνουν τα όρνια και παίζουν μ’ αυτά, κι αυτοί που συγκεντρώνουν το ασήμι και το χρυσάφι, στα οποία όλοι στηρίζονται και δε σταματούν να τα αποκτούν; 18 Πού είναι αυτοί που επεξεργάζονται το ασήμι και κοπιάζουν γι’ αυτό αλλά που δεν υπάρχει ίχνος από τα έργα τους; 19 Εξαφανίστηκαν και κατέβηκαν στον άδη· και τώρα άλλοι έχουν εμφανιστεί στη θέση τους. 20 Στη συνέχεια οι απόγονοί τους κατοίκησαν πάνω στη γη, δε γνώρισαν όμως το δρόμο της σοφίας, 21 δεν την κατανόησαν ούτε διέκριναν τα ίχνη της. Αλλά κι αυτών οι απόγονοι απομακρύνθηκαν ακόμα περισσότερο από το δρόμο των προγόνων τους. 22 Δεν ακούστηκε η σοφία στη Χαναάν ούτε φανερώθηκε στη Θαιμάν.*Μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της Χαναάν, η Τύρος, φημιζόταν για τη σοφία του βασιλιά της (Ιεζ 28:4, 7, 17). Η Θαιμάν ήταν πρωτεύουσα της Εδώμ και γνωστή για τους σοφούς της (Ιερ 49:7· Ιωβ 2:11).23 Οι γιοι της Άγαρ, που αναζητούν τη σοφία πάνω στη γη, οι έμποροι της Μερράν και της Θαιμάν, αυτοί που αφηγούνται του μύθους κι αναζητούν τη γνώση, δε βρήκαν το δρόμο της σοφίας ούτε διέκριναν τα μονοπάτια της.*Οι γιοι της Άγαρ είναι οι Ισμαηλίτες (Γεν 16:15) και οι κάτοικοι της Μερράν είναι πιθανώς οι Μαδιανίτες, ευφυείς έμποροι (Γεν 37:28). – Η Θαιμάν πιθανώς είναι όχι η ίδια μ’ εκείνην του στ. 22, αλλά η Θαιμά, που αναφέρεται εις Γεν 25:15 και είναι το όνομα ενός από τους γιους του Ισμαήλ.

24 Ισραηλίτες, πόσο μεγάλος είναι ο ναός του Θεού κι απέραντος ο τόπος της κυριαρχίας του! 25 Μεγάλος και ατέλειωτος, ψηλός κι αμέτρητος. 26 Εκεί γεννήθηκαν οι γίγαντες, που από την αρχή ήταν ονομαστοί, ήταν μεγαλόσωμοι κι ήξεραν από πόλεμο. 27 Δε διάλεξε, όμως, αυτούς ο Θεός ούτε έδειξε σ’ αυτούς το δρόμο της γνώσης. 28 Χάθηκαν από την αφροσύνη τους και την ανοησία τους.

29 Ποιος ανέβηκε στον ουρανό, πήρε τη σοφία και την κατέβασε από τα σύννεφα; 30 Ποιος πέρασε πέρα από τη θάλασσα και βρήκε τη σοφία για να τη φέρει, προτιμώντας την από το εκλεκτό χρυσάφι; 31 Κανένας δεν ξέρει πώς να τη φτάσει ούτε θυμάται κανείς τα μονοπάτια που οδηγούν σ’ αυτήν.

32 Αλλά ο Θεός, που γνωρίζει τα πάντα, γνωρίζει τη σοφία. Τη βρήκε με τη σύνεσή του. Είναι αυτός που δημιούργησε τη γη για πάντα και τη γέμισε με τετράποδα ζώα. 33 Είναι εκείνος που στέλνει το φως κι αυτό παρουσιάζεται, το καλεί και υπακούει σ’ αυτόν με τρόμο. 34 Τ’ αστέρια λάμπουν στις θέσεις τους και χαίρονται. 35 Τα προσκαλεί, κι αυτά απαντούν: «Εδώ είμαστε!» Λάμπουν από χαρά για χάρη του δημιουργού τους. 36 Αυτός είναι ο Θεός μας και κανέναν δεν μπορούμε να τον θεωρήσουμε όμοιόν του. 37 Αυτός ανακάλυψε τους δρόμους της γνώσης κι έδωσε τη σοφία στο δούλο του τον Ιακώβ, στον αγαπημένο του, τον Ισραήλ. 38 Αργότερα η σοφία φανερώθηκε πάνω στη γη και συναναστράφηκε τους ανθρώπους.