1 Tira, Jerusalém, a veste de luto e de miséria; reveste, para sempre, os adornos da glória divina.
2 Cobre-te com o manto da justiça que vem de Deus, e coloca sobre a cabeça o diadema da glória do Eterno.
3 Deus vai mostrar à terra, e sob todos os céus, teu esplendor.
4 Eis o nome que te é dado por Deus, para todo o sempre: Paz da Justiça e Esplendor do temor de Deus!
5 Ergue-te, Jerusalém, galga os cumes e olha para o Oriente! Olha: ao chamado do Altíssimo, reúnem-se teus filhos, desde o poente ao levante, felizes por se haver Deus lembrado deles.
6 Quando de ti partiram, caminhavam a pé, arrastados pelos inimigos. Deus, porém, te devolve, conduzidos com honras, quais príncipes reais,
7 porque Deus dispôs que sejam abaixados os montes e as colinas, e enchidos os vales para que se una o solo, para que Israel caminhe com segurança sob a glória divina.
8 As florestas e as árvores de suave fragrância darão sombra a Israel, por ordem do Senhor.
9 Em verdade, é o próprio Deus quem conduz Israel, pleno de júbilo no esplendor de sua majestade, pela sua justiça, pela sua misericórdia!
1 Βγάλε, Ιερουσαλήμ, από πάνω σου τα πένθιμα! Πέταξε τα κουρέλια που σκεπάζουν την ταλαιπωρία σου και ντύσου τη λαμπρή, την αιώνια δόξα του Θεού. 2 Φόρεσε το πανωφόρι της δικαιοσύνης του Θεού, βάλε στο κεφάλι σου την ένδοξη μίτρα του Αιωνίου, 3 γιατί ο Θεός θα δείξει σ’ όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη τη λαμπρότητά σου. 4 Θα ονομαστείς με το όνομα που θα σου δώσει ο Θεός για πάντα: «Ειρήνη που στηρίζεται στη σωτηρία, και δόξα που πηγάζει από το σεβασμό προς το Θεό».
5 Σήκω, Ιερουσαλήμ, και στάσου σ’ ένα ψηλό μέρος και κοίταξε προς τα ’κει που ανατέλλει ο ήλιος, να δεις τα παιδιά σου· συγκεντρώνονται από ανατολή και δύση με την εντολή του Αγίου και χαίρονται γιατί τους θυμήθηκε ο Θεός. 6 Βγήκαν από σένα πεζοί και σύρθηκαν στην αιχμαλωσία από τους εχθρούς, αλλά τώρα ο Θεός τούς επαναφέρει σ’ εσένα δοξασμένους, σαν να είναι πάνω σε βασιλικό θρόνο καθισμένοι. 7 Ο Θεός διέταξε να χαμηλώσουν τα ψηλά βουνά και οι αιώνιοι αμμόλοφοι, και να γεμίσουν τα φαράγγια, για να ισοπεδωθεί η γη και να βαδίσουν οι Ισραηλίτες με ασφάλεια κάτω απ’ τη δόξα του Θεού. 8 Με του Θεού την εντολή, τα δάση κι όλα τα αρωματικά δέντρα πρόσφεραν τη σκιά τους και το άρωμά τους στους Ισραηλίτες. 9 Πράγματι, ο Θεός θα οδηγήσει τον ισραηλιτικό λαό με χαρά κάτω από το φως της δόξας του· μετά θα τους δείξει την ευσπλαχνία του και θα τους λυτρώσει.