Provérbios 3

1 Meu filho, não te esqueças de meu ensinamento e guarda meus preceitos em teu coração

2 porque, com longos dias e anos de vida, eles te assegurarão a felicidade.

3 Oxalá a bondade e a fidelidade não se afastem de ti! Ata-as ao teu pescoço, grava-as em teu coração!

4 Assim obterás graça e reputação aos olhos de Deus e dos homens.

5 Que teu coração deposite toda a sua confiança no Senhor! Não te firmes em tua própria sabedoria!

6 Sejam quais forem os teus caminhos, pensa nele, e ele aplainará tuas sendas.

7 Não sejas sábio aos teus próprios olhos, teme ao Senhor e afasta-te do mal.

8 Isto será saúde para teu corpo e refrigério para teus ossos.

9 Honra ao Senhor com teus haveres, e com as primícias de todas as tuas colheitas.

10 Então, teus celeiros se abarrotarão de trigo e teus lagares transbordarão de vinho.

11 Meu filho, não desprezes a correção do Senhor, nem te espantes de que ele te repreenda,

12 porque o Senhor castiga aquele a quem ama, e pune o filho a quem muito estima.

13 Feliz do homem que encontrou a sabedoria, daquele que adquiriu a inteligência,

14 porque mais vale este lucro que o da prata, e o fruto que se obtém é melhor que o fino ouro.

15 Ela é mais preciosa que as pérolas, joia alguma a pode igualar.

16 Na mão direita ela sustenta uma longa vida; na esquerda, riqueza e glória.

17 Seus caminhos estão semeados de delícias. Suas veredas são pacíficas.

18 É uma árvore de vida para aqueles que lançarem mãos dela. Quem a ela se apega é um homem feliz.

19 Foi pela sabedoria que o Senhor criou a terra, foi com inteligência que ele formou os céus.

20 Foi pela ciência que se fenderam os abismos, por ela as nuvens destilam o orvalho.

21 Meu filho, guarda a sabedoria e a reflexão, não as percas de vista.

22 Elas serão a vida de tua alma e um adorno para teu pescoço.

23 Então caminharás com segurança, sem que o teu pé tropece.

24 Se te deitares, não terás medo. Uma vez deitado, teu sono será doce.

25 Não terás a recear nem terrores repentinos, nem a tempestade que cai sobre os ímpios,

26 porque o Senhor é tua segurança e preservará teu pé de toda cilada.

27 Não negues um benefício a quem o solicita, quando está em teu poder conceder-lho.

28 Não digas ao teu próximo: "Vai, volta depois! Eu te darei amanhã", quando dispões de meios.

29 Não maquines o mal contra teu vizinho, quando ele habita com toda a confiança perto de ti.

30 Não litigues com alguém sem ter motivo, se esse alguém não te fez mal algum.

31 Não invejes o homem violento, nem adotes o seu procedimento,

32 porque o Senhor detesta o que procede mal, mas reserva sua intimidade para os homens retos.

33 Sobre a casa do ímpio pesa a maldição divina, a bênção do Senhor repousa sobre a habitação do justo.

34 Se ele escarnece dos zombadores, concede a graça aos humildes.

35 A glória será o prêmio do sábio, a ignomínia será a herança dos insensatos.

Έκκληση για υπακοή

1 Μην ξεχνάς, γιε μου, τη διδασκαλία μου και η καρδιά σου να φυλάει τις εντολές μου. 2 Έτσι χρόνους πολλούς θα ζήσεις και θα πληθαίνει η ευημερία σου. 3 Ας μη σου λείψουν καλοσύνη κι ειλικρίνεια· δέσ’ τες γύρω απ’ το λαιμό σου, στις πλάκες πάνω της καρδιάς σου γράψ’ τες.*στις πλάκες... γράψ’ τες. Η φρ. δεν υπάρχει σε μερικά από τα σπουδαιότερα αρχαία χειρόγραφα. Προφανώς προέρχεται από το στ. 7:3.4 Έτσι θα έχεις την αγάπη και την εύνοια του Θεού και των ανθρώπων.

5 Στον Κύριο να εμπιστεύεσαι μ’ όλη σου την καρδιά και στη δική σου σύνεση να μη στηρίζεσαι. 6 Ό,τι κι αν κάνεις αυτόν να σκέφτεσαι και θα εξομαλύνει αυτός τους δρόμους σου. 7 Τον εαυτό σου μην τον θεωρείς σοφό· τον Κύριο να υπολογίζεις κι απ’ το κακό ν’ απομακρύνεσαι. 8 Έτσι θα βρει το σώμα σου γιατρειά και θ’ ανακουφιστούν τα κόκαλά σου από τους πόνους. 9 Τίμα τον Κύριο προσφέροντάς του απ’ τα αγαθά σου κι από τους πρώτους της σοδειάς σου τους καρπούς. 10 Τότε από στάρι θα γεμίσουν οι αποθήκες σου, τα πατητήρια σου θα ξεχειλίσουν από μούστο.

11 Του Κυρίου την παιδαγωγία, γιε μου, μην την καταφρονείς· μη δυσανασχετείς όταν εκείνος σε διορθώνει. 12 Γιατί όποιον ο Κύριος αγαπάει, εκείνον τον διορθώνει, καθώς παιδαγωγεί ο γονιός το γιο για τον οποίο καμαρώνει.

13 Ευτυχισμένος ο άνθρωπος που βρήκε τη σοφία κι έγινε συνετός! 14 Γιατί το κέρδος απ’ αυτήν είναι καλύτερο απ’ το ασήμι, το όφελός της προτιμότερο απ’ το χρυσάφι. 15 Πιότερο η σοφία αξίζει απ’ τα πολύτιμα πετράδια· κανένα πράγμα ακριβό μαζί της δεν μπορεί να συγκριθεί. 16 Με το δεξί της χέρι προσφέρει μακροημέρευση –πλούτη και δόξα με τ’ αριστερό της. 17 Γεμίζει τη ζωή του ανθρώπου με χαρά, τον οδηγεί στην ευτυχία. 18 Είναι δέντρο που δίνει ζωή σ’ όσους την αγκαλιάζουν, κι ευτυχισμένοι είναι όσοι δική τους την κρατούν.

19 Με τη σοφία ο Κύριος θεμέλιωσε τη γη,

και με τη φρόνηση στερέωσε τους ουρανούς.

20 Με τη δική του γνώση ανοίχτηκαν οι άβυσσοι

και τη δροσιά τα σύννεφα σταλάζουν.

21 Γιε μου, κράτα σφιχτά τη σωφροσύνη και τη νοημοσύνη· να φύγουνε μακριά σου μην τις αφήνεις. 22 Ζωή θα σου χαρίζουν και για τον τράχηλό σου θα ’ναι στόλισμα. 23 Τότε στο δρόμο σου με ασφάλεια θα βαδίζεις κι ούτε που θα σκοντάψει πουθενά το πόδι σου. 24 Όταν πλαγιάζεις, δεν θα σε ταράζει φόβος· κι όταν αποκοιμιέσαι, ο ύπνος σου θα ’ναι γλυκός. 25 Δε θα ’χεις να φοβάσαι ούτε τρομάρα ξαφνική ούτε όταν ξεσπάει θύελλα στους ασεβείς ενάντια· 26 γιατί ο Κύριος θα είναι η ελπίδα σου· το πόδι σου θα το φυλάξει σε παγίδα μην πιαστεί.

27 Μην αρνηθείς να κάνεις το καλό σ’ αυτόν που το ’χει ανάγκη, όταν στο χέρι σου είναι να το κάνεις. 28 Μην πεις στο διπλανό σου: «Φύγε και ξαναέλα, και αύριο θα σου δώσω», ενώ μπορείς να τον βοηθήσεις τώρα. 29 Μη σχεδιάσεις το κακό στον διπλανό σου ενάντια, όταν μαζί σου κατοικεί και σου ’χει εμπιστοσύνη. 30 Χωρίς αιτία μη φιλονικείς μ’ άνθρωπο που δε σου ’κανε κακό.

31 Τον άδικο μην τον ζηλεύεις και το παράδειγμά του μην το ακολουθείς· 32 γιατί ο Κύριος αποστρέφεται τους διεστραμμένους, ενώ στους δίκαιους τα μυστικά του φανερώνει. 33 Στο σπίτι του ασεβή είναι η κατάρα του Κυρίου, ενώ την κατοικία των δικαίων την ευλογεί. 34 Εναντιώνεται στους αλαζόνες, ενώ δείχνει αγάπη στους ταπεινούς. 35 Τη δόξα θα κληρονομήσουν οι σοφοί, ενώ η υπερηφάνεια των ανόητων θα φέρει σ’ αυτούς ατιμία.