Tobit 5

1 Então, Tobias respondeu a seu pai: "Tudo o que me ordenaste, meu pai, eu o farei.

2 Mas estou realmente sem saber como ir buscar esse dinheiro. Gabael não me conhece e eu tampouco o conheço. Que sinal lhe hei de dar? Não conheço nem mesmo o caminho por onde ir a essa terra".

3 Seu pai disse-lhe: "Tenho comigo o seu recibo. Bastará que lho mostres, para que ele te devolva imediatamente o dinheiro.

4 Vai procurar um homem de confiança que te possa acompanhar, mediante uma retribuição. É preciso que recebas esse dinheiro enquanto ainda estou vivo".

5 Tendo saído, Tobias encontrou um jovem de belo aspecto, equipado como para uma viagem.

6 Sem saber que se tratava de um anjo de Deus, ele o saudou e disse-lhe: "De onde és tu, ó bom jovem?".

7 Ele respondeu: "Sou israelita". Tobias perguntou-lhe: "Conheces, porventura, o caminho para a Média?".

8 "Sem dúvida!" – respondeu ele –. "Tenho percorrido fre­quen­temente esse caminho. Hospedei-me em casa de Gabael, nosso compatriota que habita em Ragés, na Média, cidade que está situada na montanha de Ecbátana."

9 Tobias disse-lhe: "Rogo-te que esperes por mim, enquanto vou anunciar isso a meu pai".

10 Tendo Tobias entrado e contado o sucedido ao seu pai, este ficou muito admirado e pediu que fizesse entrar o jovem.

11 Ele entrou e saudou a Tobit: "A felicidade esteja contigo para sempre!".

12 Tobit disse-lhe: "Que felicidade posso eu ter ainda? Estou nas trevas, sem poder ver a luz do céu".

13 O jovem replicou-lhe: "Tem ânimo, porque é fácil a Deus curar-te!".

14 Tobit disse-lhe: "É verdade que poderás conduzir meu filho à casa de Gabael, em Ragés, na Média? Quando voltares, eu te retribuirei por isso".

15 Então, o anjo disse-lhe: "Eu o levarei até lá e o trarei são e salvo para junto de ti".

16 Tobit então perguntou-lhe: "Rogo-te que me digas de que família e de que tribo és tu?".

17 O anjo respondeu: "Que é que procuras: a raça do servo ou o próprio servo para acompanhar teu filho?

18 Mas, para tranquilizar-te: eu sou Azarias, filho do grande Hananias".

19 "És de família distinta – respondeu Tobit –. "Rogo-te que não me queiras mal por ter querido conhecer tua origem."

20 O anjo então disse: "Conduzirei o teu filho são e salvo e assim retornará".

21 Tobit respondeu: "Boa viagem! Que Deus esteja em vosso caminho e que o seu anjo vos acompanhe".

22 Prepararam o necessário para a viagem. Tobias despediu-se de seu pai e de sua mãe, e os dois viajantes partiram.

23 Depois que partiram, sua mãe pôs-se a chorar: "Tiraste-nos – disse ela – o bordão de nossa velhice e o apartaste de nós.

24 Prouvera a Deus que nunca tivesse havido esse dinheiro pelo qual o enviaste.

25 O pouco que temos nos bastava; a nossa riqueza era a vista de nosso filho".

26 Tobit respondeu-lhe: "Não chores. Nosso filho chegará são e salvo e voltará também são e salvo para a nossa companhia. Tu o verás com os teus olhos.

27 Estou certo de que um bom anjo de Deus o acompanhará e disporá solicitamente tudo o que lhe diz respeito, de modo que ele tenha a alegria de voltar para nós".

28 Ouvindo isso, sua mãe cessou de chorar e calou-se.

1 Ο Τωβίας αποκρίθηκε στον Τωβίτ: «Πατέρα, θα κάνω όλα όσα με πρόσταξες· 2 αλλά πώς θα μπορέσω να πάρω τα χρήματα, αφού δε γνωρίζω το Γαβαήλ;»

3 Ο Τωβίτ τού έδωσε το γραμμάτιο και του είπε: «Ψάξε να βρεις έναν άνθρωπο να σε συνοδέψει και εγώ όσο ζω θα του δίνω αμοιβή. Κι όταν φτάσεις στο Γαβαήλ, πάρε τα χρήματα».

4 Ο Τωβίας πήγε να βρει έναν άνθρωπο και βρήκε το Ραφαήλ,*Ραφαήλ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 3:17. χωρίς να ξέρει ότι επρόκειτο για άγγελο.

5 «Μήπως μπορείς να με συνοδέψεις στους Ράγους*στους Ράγους. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. της Μηδίας;» τον ρώτησε. «Γνωρίζεις εκείνα τα μέρη;» 6 Ο άγγελος του απάντησε: «Θα ’ρθω μαζί σου. Και το δρόμο ξέρω και στο συμπατριώτη μας το Γαβαήλ έχω διανυκτερεύσει».

7 Ο Τωβίας του είπε: «Περίμενέ με να το πω στον πατέρα μου».

8 «Πήγαινε», του είπε ο άγγελος, «αλλά μην καθυστερήσεις».

Ο Τωβίας αποχαιρετάει τους γονείς του

9 Ο Τωβίας μπήκε στο σπίτι και είπε στον πατέρα του: «Βρήκα άνθρωπο να με συνοδέψει». Ο πατέρας του τού είπε: «Φώναξέ τον να ’ρθει μέσα για να μάθω από ποια φυλή είναι· και αν είναι έμπιστος τότε να έρθει μαζί σου».

10 Τον φώναξε και μπήκε στο σπίτι και αλληλοχαιρετήθηκαν.

11 Ο Τωβίτ τον ρώτησε: «Συμπατριώτη, πες μου από ποια φυλή κι από ποια συγγένεια είσαι;» 12 Ο άγγελος του απάντησε: «Φυλή και συγγένεια ζητάς εσύ ή μισθωτό, να συνοδέψει το γιο σου;» Ο Τωβίτ του είπε: «Συμπατριώτη, θέλω να μάθω τη συγγένειά σου και το όνομά σου». 13 Εκείνος του απάντησε: «Είμαι ο Αζαρίας, γιος του Ανανία του ονομαστού συμπατριώτη σου».

14 Ο Τωβίτ του είπε: «Καλώς ήρθες συμπατριώτη! Και μη μου θυμώνεις που ζήτησα να μάθω τη φυλή σου και τη συγγενειά σου. Είσαι κι εσύ συγγενής μου από εξαίρετη οικογένεια· εγώ τον ήξερα τον Ανανία και τον Ιωνάθαν, τους γιους του ξακουστού Σεμεΐα. Πηγαίναμε μαζί στην Ιερουσαλήμ να προσκυνήσουμε, και προσφέραμε τα πρωτογέννητα των ζώων μας και το δέκατο των προϊόντων μας. Αυτοί δεν ακολούθησαν τον κακό δρόμο*τον κακό δρόμο. Εννοείται ο χωρισμός των δύο βασιλείων και η εγκατάσταση θυσιαστηρίου στη Βαιθήλ από τον Ιεροβοάμ Α΄ (Α΄ Βασ 12:25-31· Β΄ Χρ 11:13-17). των άλλων συμπατριωτών μας. Από καλή οικογένεια είσαι, συμπατριώτη.

15 »Πες μου, όμως, τι μισθό θέλεις να σου δώσω; Μια δραχμή την ημέρα και τα αναγκαία για σένα και το γιο μου; 16 Και θα σου δώσω ακόμα παραπάνω, αν γυρίσετε πίσω γεροί». 17 Έτσι και συμφώνησαν. Τότε ο Τωβίτ είπε στον Τωβία: «Ετοιμάσου για το ταξίδι και σας εύχομαι καλό δρόμο».

Όταν ο γιος του ετοίμασε ό,τι χρειάζονταν για την πορεία, ο πατέρας του τού είπε: «Πήγαινε μ’ αυτόν εδώ τον άνθρωπο· κι ο Θεός που κατοικεί στον ουρανό να δώσει να ’χετε καλό ταξίδι κι ο άγγελός του να σας συνοδεύει». Βγήκαν, λοιπόν, οι δύο για να φύγουν και το σκυλί του παιδιού πήγε μαζί τους. 18 Η μάνα του η Άννα έκλαιγε, κι έλεγε στον Τωβίτ: «Γιατί έστειλες μακριά το παιδί μας; Ήταν το στήριγμά μας όταν ήταν μαζί μας. 19 Δε θέλουμε άλλα χρήματα· άσ’ τα να χαθούν και να ’χουμε το παιδί μας! 20 Μας φτάνουν όσα μας έχει δώσει ο Κύριος για να ζούμε».

21 Ο Τωβίτ όμως της είπε: «Μη στενοχωριέσαι, καλή μου· θα έρθει πίσω γερός και θα τον δεις με τα ίδια σου τα μάτια. 22 Άγγελος καλός θα πορευτεί μαζί του, θα ’χει καλό ταξίδι, και θα επιστρέψει σώος και αβλαβής». 23 Έτσι η Άννα σταμάτησε να κλαίει.

Ο Τωβίας πιάνει ένα ψάρι