Tobit 13

1 Tobit tomou, então, a palavra e, em um transporte de alegria, escreveu esta prece: "Sois grande, Senhor, na eternidade, vosso reino estende-se a todos os séculos.

2 Porque vós provais e, em seguida, salvais. Conduzis a profundos abismos e deles tirais; e não há quem possa escapar à vossa mão.

3 Celebrai o Senhor, filhos de Israel. Louvai-o em presença das nações.

4 Porque, se ele vos dispersou entre povos que o não conhecem, foi para que publiqueis as suas maravilhas e lhes façais reconhecer que não há outro Deus onipotente senão ele.

5 Castigou-nos por causa das nossas iniquidades, mas nos salvará por sua misericórdia.

6 Considerai, agora, o que fez por nós e bendizei-o com temor e tremor; por vosso comportamento, glorificai o rei dos séculos.

7 Quanto a mim, rendo-lhe graças na terra do meu cativeiro, porque manifestou sua majestade sobre um povo criminoso.

8 Convertei-vos, pecadores, e praticai a justiça diante de Deus, na confiança que vos fará misericórdia.

9 Nele me alegrarei de todo o coração.

10 Dai graças ao Senhor, vós todos, seus eleitos; celebrai dias de alegria e rendei-lhe louvores.

11 Jerusalém, cidade santa! Deus te castigou por teu mau procedimento.

12 Confessa a Deus como convém e louva o rei dos séculos, para que ele reedifique o teu santuário. Reúna em ti os que foram deportados e possas alegrar-te sem fim!

13 Hás de refulgir qual esplêndida luz e todos os povos da terra te venerarão.

14 Nações de longe virão a ti, com presentes, adorar o Senhor em teus muros e considerarão o teu solo como um santuário.

15 Porque em teu recinto invocarão o grande nome.

16 Maldito seja quem te desprezar; desonrado, quem te caluniar; bendito seja quem te reconstruir!

17 Tu te alegrarás nos teus filhos, porque serão todos abençoados e se reunirão junto do Senhor.

18 Ditosos todos os que te amam: na tua paz encontrarão sua alegria.

19 Ó minha alma, bendize ao Senhor, porque o Senhor, nosso Deus, livrou Jerusalém de todas as suas tribulações.

20 Feliz serei, se ficar um homem de minha raça para ver o esplendor de Jerusalém:

21 suas portas serão reconstruídas com safiras e esmeraldas, seus muros serão inteiramente de pedras preciosas,

22 suas praças serão pavimentadas de mosaicos e rubis, e em suas ruas cantarão: Aleluia!

23 Bendito seja Deus que te restituiu tal esplendor! Que ele reine sobre ti eternamente!".

1 Ο Τωβίτ έγραψε ευχαριστήρια προσευχή και είπε:

2 «Δοξασμένος να είναι ο Θεός,

που ζει αιώνια

και δοξασμένη η βασιλεία του!

Αυτός τιμωρεί, μα και σπλαχνίζεται,

κατεβάζει στον άδη κι ανεβάζει,

και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί

από τη δύναμή του να ξεφύγει.

3 Ευχαριστήστε τον, Ισραηλίτες, μπρος στα έθνη,

γιατί αυτός μας διασκόρπισε σ’ αυτά·

4 εκεί το μεγαλείο του φανερώστε!

Δοξάστε τον μπρος στους ανθρώπους,

γιατί αυτός είναι ο Κύριος και Θεός μας,

αυτός είναι πατέρας μας αιώνιος.

5 Θα μας τιμωρήσει για τις αδικίες μας,

μα πάλι θα μας σπλαχνιστεί

και θα μας συγκεντρώσει απ’ όλα τα έθνη,

όπου κι αν έχουμε διασκορπιστεί.

6 Αν επιστρέψετε σ’ αυτόν με όλη την καρδιά σας

και μ’ όλη την ψυχή σας,

κι αν εφαρμόσετε το νόμο του,

τότε θα ’ρθεί πάλι κοντά σας

και δε θα κρύψει πια το πρόσωπό του από σας.

7 Κοιτάξτε αυτά που για χάρη σας θα κάνει

κι ευχαριστήστε τον μ’ όση έχει δύναμη η φωνή σας!

Τον Κύριο δοξάστε της δικαιοσύνης,

τιμήστε τον αιώνιο βασιλιά!

8 Εγώ στη χώρα της αιχμαλωσίας μου

αυτόν ευχαριστώ

και διακηρύττω τη δύναμή του και το μεγαλείο του

στο έθνος των αμαρτωλών.

Αλλάξτε δρόμο, αμαρτωλοί,

και πράξτε το σωστό ενώπιόν του·

ίσως να σας δεχτεί και να σας ελεήσει».

Μελλοντική μεγαλοπρέπεια της ουράνιας πολιτείας

9 «Δοξάζω το Θεό μου, το βασιλιά του ουρανού·

και τη μεγαλοσύνη του

θα χαίρεται η ψυχή μου.

10 Για κείνον ας μιλούν κι ας τον ευχαριστούν,

όλοι στην Ιερουσαλήμ.

Ιερουσαλήμ, άγια πόλη, για τα έργα

θα σε τιμωρήσει των κατοίκων σου

μα πάλι τους δικαίους θα τους σπλαχνιστεί.

11 Τον Κύριο ευχαρίστησε, Ιερουσαλήμ, με διάθεση αγαθή

και τον αιώνιο δόξασε το βασιλιά,

για να χτιστεί και πάλι εντός σου ο ναός του με χαρά.

12 Για να σου δώσει χαρά φέρνοντάς σου τους αιχμαλώτους σου·

να δείξει την αγάπη του στους ταλαιπωρημένους,

όταν θα τους φέρει να ζήσουν σ’ εσένα για πάντα.

13 »Έθνη πολλά θα ’ρθούν από μακριά,

τ’ όνομα του Κυρίου του Θεού, για να τιμήσουν·

στα χέρια τους κρατώντας δώρα

για τ’ ουρανού το βασιλιά·

γενιές ατέλειωτες θα σου προσφέρουν τη χαρά τους.

14 Καταραμένοι όλοι όσοι σε μισούν·

θα ’ναι για πάντα ευλογημένοι

όλοι που σ’ αγαπούν.

15 »Νιώσε, λοιπόν, Ιερουσαλήμ, χαρά

και ευχαρίστηση για τους δικαίους,

γιατί θα συναχθούν και θα δοξάσουνε τον Κύριο των δικαίων.

Ευτυχισμένοι αυτοί που σ’ αγαπούν!

Θα χαίρουν για την ευτυχία σου.

16 Ευτυχισμένοι όσοι λυπήθηκαν για όλες σου τις συμφορές,

γιατί για σένα θα χαρούν,

όταν θα δουν όλη τη δόξα σου,

και θα νιώσουν αιώνια χαρά.

»Η ψυχή μου ας δοξάζει το Θεό,

το βασιλιά τον μέγα,

17 γιατί η Ιερουσαλήμ θ’ ανοικοδομηθεί

με σάπφειρο και με σμαράγδι,

και με λίθους πολύτιμους τα τείχη της·

οι πύργοι της κι οι πολεμίστρες της με καθαρό χρυσάφι·

και θα στρωθούνε με ψηφιδωτά οι πλατείες της

από βήρυλλο, άνθρακα και λίθους από τη Σουφίρ.*Σουφίρ. Εξελληνισμένος τύπος του Οφείρ (βλ. Γλωσσάριο).

18 Τότε θα πουν όλοι οι δρόμοι της:

"τον Κύριο δοξάστε!"

Και θα υμνήσουν και θα πουν:

"δοξασμένος να είναι ο Θεός,

που όλους τους εξύψωσε για πάντα!"»

Τελευταίοι λόγοι του Τωβίτ