Tobit 8

1 Depois do jantar, introduziram o jovem no aposento de Sara.

2 E Tobias, fiel às indicações do anjo, tirou do seu alforje uma parte do fígado e o pôs sobre brasas acesas.

3 Nesse momento, o anjo Rafael tomou o demônio e prendeu-o no deserto do Alto Egito.

4 Então, Tobias encorajou a jovem com estas palavras: "Levanta-te, Sara, e roguemos a Deus, hoje, amanhã e depois de amanhã. Estaremos unidos a Deus durante essas três noites. Depois da terceira noite, consumaremos nossa união;

5 porque somos filhos dos santos patriarcas e não nos devemos casar como os pagãos que não conhecem a Deus".

6 Levantaram-se, pois, ambos e oraram juntos fervorosamente para que lhes fosse conservada a vida.

7 Tobias disse: "Senhor, Deus de nossos pais, bendigam-vos o céu, a terra, o mar, as fontes e os rios, com todas as criaturas que neles existem.

8 Vós fizestes Adão do limo da terra e destes-lhe Eva por companheira.

9 Ora, vós sa­beis, ó Senhor, que não é para satisfazer a minha paixão que recebo a minha prima como esposa, mas unicamente com o desejo de suscitar uma posteridade, pela qual o vosso nome seja eternamente bendito".

10 E Sara acrescentou: "Tende piedade de nós, Senhor; tende piedade de nós e fazei que cheguemos juntos a uma ditosa velhice!".

11 Ora, ao cantar do galo, Raguel chamou os seus criados e foram juntos cavar uma sepultura.

12 "Quem sabe – dizia ele – se não aconteceu a esse o mesmo que aos outros sete homens que se aproximaram dela?"

13 Cavada a fossa, voltou para junto de sua mulher e disse:

14 "Manda uma de tuas escravas ver se ele morreu, a fim de que eu possa enterrá-lo antes de clarear o dia".

15 Ela o fez. E a serva, tendo entrado no aposento, encontrou-os bem vivos, dormindo juntos.

16 Ela voltou e deu essa boa notícia; e Raguel com sua mulher louvaram o Senhor, dizendo:

17 "Nós vos bendizemos, Senhor, Deus de Israel, porque não se realizou o que temíamos.

18 Usastes conosco de vossa misericórdia, expulsando para longe de nós o inimigo que nos perseguia,

19 e tivestes piedade de dois filhos únicos. Fazei, ó Senhor, que eles vos bendigam sempre mais e vos ofereçam um sacrifício de louvor pela sua conservação, a fim de que todas as nações pagãs conheçam que vós sois o único Deus de toda a terra".

20 Raguel ordenou imediatamente aos seus criados que fechassem a cova, antes do amanhecer.

21 Disse à sua mulher que aprontasse um banquete e preparasse todos os víveres necessários aos viajantes.

22 Mandou também matar duas vacas gordas e quatro carneiros, destinados a um festim para todos os seus vizinhos e amigos.

23 E instou com Tobias que ficasse com ele durante duas semanas.

24 Presenteou Tobias com a metade de seus bens e redigiu um documento estipulando que a outra metade se tornaria também, depois de sua morte, propriedade de Tobias.

1 Όταν τέλειωσαν το φαγητό, οδήγησαν τον Τωβία στη Σάρρα. 2 Αυτός, όταν μπήκε στο δωμάτιο, θυμήθηκε τα λόγια του Ραφαήλ. Πήρε, λοιπόν, σταχτωμένα κάρβουνα από το θυμιατήρι, έβαλε πάνω την καρδιά του ψαριού και το συκώτι, και τ’ άφησε να βγάλουν καπνό. 3 Όταν το δαιμόνιο ένιωσε τη μυρωδιά, έφυγε στα μέρη της άνω Αιγύπτου και ο άγγελος το έδεσε.

4 Όταν κλείστηκαν και οι δυο στο δωμάτιο, σηκώθηκε ο Τωβίας από το κρεβάτι και είπε: «Σήκω καλή μου να προσευχηθούμε για να μας ελεήσει ο Κύριος». 5 Κι άρχισε να λέει: «Δοξασμένος είσαι, Θεέ των προγόνων μας, και δοξασμένο το άγιο και τιμημένο όνομά σου για πάντα! Ας σε δοξάζουν οι ουρανοί και όλα τα δημιουργήματά σου. 6 Εσύ έπλασες τον Αδάμ και του έδωσες βοηθό και στήριγμα τη γυναίκα του την Εύα· απ’ αυτούς προήλθε το ανθρώπινο γένος. Εσύ είπες, "δεν είναι καλό να είναι ο άνθρωπος μόνος του, ας του κάνουμε ένα σύντροφο όμοιο μ’ αυτόν". 7 Ξέρεις τώρα, Κύριε, ότι δεν παίρνω τη συγγενή μου αυτή για να ικανοποιήσω ένα παροδικό πάθος αλλά για πραγματική γυναίκα μου. Δείξε μου το έλεός σου και δώσε να γεράσω μαζί της».

8 Εκείνη είπε μαζί του: «Αμήν». 9 Ύστερα πλάγιασαν μαζί εκείνη τη νύχτα.

Ο τάφος ήταν έτοιμος

10 Στο μεταξύ, ο Ραγουήλ σηκώθηκε και πήγε κι άνοιξε έναν τάφο, γιατί σκέφτηκε: «Λες να πεθάνει κι αυτός;» 11 Μετά γύρισε σπίτι του 12 και είπε στη γυναίκα του την Έδνα: «Στείλε μια από τις δούλες, να δει αν ζει ο Τωβίας. Αν όχι, να τον θάψουμε και κανείς να μην μάθει τίποτε».

13 Η δούλη άνοιξε την πόρτα, μπήκε στο δωμάτιο και βρήκε τους νεόνυμφους να κοιμούνται. 14 Βγήκε, λοιπόν, και ανακοίνωσε ότι ζούσε ο Τωβίας. 15 Τότε ο Ραγουήλ δόξασε το Θεό μ’ αυτά τα λόγια: «Σου αξίζει Θεέ να σε δοξολογούν όλοι με καθαρή και αφοσιωμένη καρδιά. Όλοι οι πιστοί σου και τα δημιουργήματά σου ας σε δοξολογούν. Όλοι οι άγγελοί σου και οι εκλεκτοί σου ας σε ευλογούν για πάντα! 16 Δοξασμένος είσαι γιατί με γέμισες χαρά· δε μου συνέβη αυτό που φοβόμουν, αλλά μας συμπεριφέρθηκες με μεγάλη αγάπη. 17 Δοξασμένος είσαι, γιατί λυπήθηκες δυο μοναχοπαίδια· δείξ’ τους, Κύριε, το έλεός σου και κάνε να τελειώσει η ζωή τους με υγεία, χαρά και αγάπη».

18 Μετά διάταξε τους υπηρέτες να σκεπάσουν τον τάφο.

Η γιορτή του γάμου

19 Ο Ραγουήλ έκανε σ’ αυτούς γαμήλιο συμπόσιο, που κράτησε δεκατέσσερις μέρες. 20 Και πριν τελειώσουν οι μέρες της γαμήλιας γιορτής, έβαλε τον Τωβία να του υποσχεθεί με όρκο ότι δε θα φύγει πριν τελειώσουν οι δεκατέσσερις μέρες του γάμου.*οι δεκατέσσερις... γάμου. Κανονικά οι γάμοι διαρκούσαν επτά ημέρες (Γεν 29:27· Κρ 14:10-12).21 Και μετά, αφού πάρει τα μισά από τα υπάρχοντα του Ραγουήλ, να πάει γερός στον πατέρα του· τα υπόλοιπα θα τα έπαιρνε όταν θα πέθαινε αυτός και η γυναίκα του.

Ο άγγελος ταξιδεύει στους Ράγους