1 Ekmeğini suya at, 2 Çünkü günler sonra onu bulursun. alıp paranı ticarete yatırarak geçimini sağla›› ya da ‹‹İhtiyacı olanlara ver›› anlamına gelir.2 Yedi, hatta sekiz kişiye pay ver, 2 Çünkü ülkenin başına ne felaket geleceğini bilemezsin.3 Bulutlar su yüklüyse, 2 Yeryüzüne döker yağmurlarını. 2 Ağaç ister güneye ister kuzeye devrilsin, 2 Devrildiği yerde kalır.4 Rüzgarı gözeten ekmez, 2 Bulutlara bakan biçmez.5 Ana rahmindeki çocuğun nasıl ruh ve beden aldığını bilmediğin gibi, 2 Her şeyi yaratan Tanrının yaptıklarını da bilemezsin.6 Tohumunu sabah ek, 2 Akşam da elin boş durmasın. 2 Çünkü bu mu iyi, şu mu, 2 Yoksa ikisi de aynı sonucu mu verecek, bilemezsin.7 Işık tatlıdır, 2 Güneşi görmek güzeldir.8 Evet, insan uzun yıllar yaşarsa, 2 Sevinçle yaşasın. 2 Ama karanlık günleri unutmasın, 2 Çünkü onlar da az değil. 2 Gelecek her şey boştur.9 Ey delikanlı, gençliğinle sevin, 2 Bırak gençlik günlerinde yüreğin sevinç duysun. 2 Gönlünün isteklerini, gözünün gördüklerini izle, 2 Ama bil ki, bütün bunlar için Tanrı seni yargılayacaktır.10 Öyleyse at tasayı yüreğinden, 2 Uzaklaştır derdi bedeninden. 2 Çünkü gençlik de dinçlik de boştur.

1 Lança o teu pão sobre as águas, porque depois de muitos dias o acharás.2 Reparte com sete, e ainda até com oito; porque não sabes que mal haverá sobre a terra.3 Estando as nuvens cheias de chuva, derramam-na sobre a terra. Caindo a árvore para o sul, ou para o norte, no lugar em que a árvore cair, ali ficará.4 Quem observa o vento, não semeará, e o que atenta para as nuvens não segará.5 Assim como tu não sabes qual o caminho do vento, nem como se formam os ossos no ventre da que está grávida, assim também não sabes as obras de Deus, que faz todas as coisas.6 Pela manhã semeia a tua semente, e à tarde não retenhas a tua mão; pois tu não sabes qual das duas prosperará, se esta, se aquela, ou se ambas serão, igualmente boas.7 Doce é a luz, e agradável é aos olhos ver o sol.8 Se, pois, o homem viver muitos anos, regozije-se em todos eles; contudo lembre-se dos dias das trevas, porque hão de ser muitos. Tudo quanto sucede é vaidade.9 Alegra-te, mancebo, na tua mocidade, e anime-te o teu coração nos dias da tua mocidade, e anda pelos caminhos do teu coração, e pela vista dos teus olhos; sabe, porém, que por todas estas coisas Deus te trará a juízo.10 Afasta, pois, do teu coração o desgosto, remove da tua carne o mal; porque a mocidade e a aurora da vida são vaidade.