1 İyi ad hoş kokulu yağdan, 2 Ölüm günü doğum gününden iyidir.2 Yas evine gitmek, şölen evine gitmekten iyidir. 2 Çünkü her insanın sonu ölümdür, 2 Yaşayan herkes bunu aklında tutmalı.3 Üzüntü gülmekten iyidir, 2 Çünkü yüz mahzun olunca yürek sevinir.4 Bilge kişinin aklı yas evindedir, 2 Akılsızın aklıysa şenlik evinde.5 Bilgenin azarını işitmek, 2 Akılsızın türküsünü işitmekten iyidir.6 Çünkü akılsızın gülmesi, 2 Kazanın altındaki çalıların çatırtısı gibidir. 2 Bu da boştur.7 Haksız kazanç bilgeyi delirtir, 2 Rüşvet karakteri bozar.8 Bir olayın sonu başlangıcından iyidir. 2 Sabırlı kibirliden iyidir.9 Çabuk öfkelenme, 2 Çünkü öfke akılsızların bağrında barınır.10 ‹‹Neden geçmiş günler bugünlerden iyiydi?›› diye sorma, 2 Çünkü bu bilgece bir soru değil.11 Bilgelik miras kadar iyidir, 2 Güneşi gören herkes için yararlıdır.12 Bilgelik siperdir, para da siper, 2 Bilginin yararı ise şudur: 2 Bilgelik ona sahip olan kişinin yaşamını korur.13 Tanrının yaptığını düşün: 2 Onun eğrilttiğini kim doğrultabilir?14 İyi günde mutlu ol, 2 Ama kötü günde dikkatle düşün; 2 Tanrı birini öbürü gibi yaptı ki, 2 İnsan kendisinden sonra neler olacağını bilmesin.15 Boş ömrümde şunları gördüm: 2 Doğru insan doğruluğuna karşın ölüyor, 2 Kötü insanın ise, kötülüğüne karşın ömrü uzuyor.16 Ne çok doğru ol ne de çok bilge. 2 Niçin kendini yok edesin?17 Ne çok kötü ol ne de akılsız. 2 Niçin vaktinden önce ölesin?18 Birini tutman iyidir, 2 Öbüründen de elini çekme. 2 Çünkü Tanrıya saygı duyan ikisini de başarır.19 Bilgelik, bilge kişiyi kentteki on yöneticiden daha güçlü kılar.20 Çünkü yeryüzünde hep iyilik yapan, 2 Hiç günah işlemeyen doğru insan yoktur.21 İnsanların söylediği her söze aldırma, 2 Yoksa uşağının bile sana sövdüğünü duyabilirsin.22 Çünkü sen de birçok kez 2 Başkalarına sövdüğünü pekâlâ biliyorsun.23 Bütün bunları bilgelikle denedim: 2 ‹‹Bilge olacağım›› dedim. 2 Ama bu beni aşıyordu.24 Bilgelik denen şey 2 Uzak ve çok derindir, onu kim bulabilir?25 Böylece, bilgelik ve çözüm aramaya, incelemeye, kavramaya, 2 Kötülüğün akılsızlık, akılsızlığın delilik olduğunu anlamaya kafa yordum.26 Kimi kadını ölümden acı buldum. 2 O kadın ki, kendisi tuzak, yüreği kapan, elleri zincirdir. 2 Tanrının hoşnut kaldığı insan ondan kaçar, 2 Günah işleyense ona tutsak olur.27 Vaiz diyor ki, ‹‹Şunu gördüm: 2 Bir çözüm bulmak için 2 Bir şeyi öbürüne eklerken28 -Araştırıp hâlâ bulamazken- 2 Binde bir adam buldum, 2 Ama aralarında bir kadın bulamadım.29 Bulduğum tek şey: 2 Tanrı insanları doğru yarattı, 2 Oysa onlar hâlâ karmaşık çözümler arıyorlar.››

1 Melhor é o bom nome do que o melhor ungüento, e o dia da morte do que o dia do nascimento.2 Melhor é ir à casa onde há luto do que ir a casa onde há banquete; porque naquela se vê o fim de todos os homens, e os vivos o aplicam ao seu coração.3 Melhor é a mágoa do que o riso, porque a tristeza do rosto torna melhor o coração.4 O coração dos sábios está na casa do luto, mas o coração dos tolos na casa da alegria.5 Melhor é ouvir a repreensão do sábio do que ouvir alguém a canção dos tolos.6 Pois qual o crepitar dos espinhos debaixo da panela, tal é o riso do tolo; também isso é vaidade.7 Verdadeiramente a opressão faz endoidecer até o sábio, e a peita corrompe o coração.8 Melhor é o fim duma coisa do que o princípio; melhor é o paciente do que o arrogante.9 Não te apresses no teu espírito a irar-te, porque a ira abriga-se no seio dos tolos.10 Não digas: Por que razão foram os dias passados melhores do que estes; porque não provém da sabedoria esta pergunta.11 Tão boa é a sabedoria como a herança, e mesmo de mais proveito para os que vêem o sol.12 Porque a sabedoria serve de defesa, como de defesa serve o dinheiro; mas a excelência da sabedoria é que ela preserva a vida de quem a possui.13 Considera as obras de Deus; porque quem poderá endireitar o que ele fez torto?14 No dia da prosperidade regozija-te, mas no dia da adversidade considera; porque Deus fez tanto este como aquele, para que o homem nada descubra do que há de vir depois dele.15 Tudo isto vi nos dias da minha vaidade: há justo que perece na sua justiça, e há ímpio que prolonga os seus dias na sua maldade.16 Não sejas demasiadamente justo, nem demasiadamente sábio; por que te destruirias a ti mesmo?17 Não sejas demasiadamente ímpio, nem sejas tolo; por que morrerias antes do teu tempo?18 Bom é que retenhas isso, e que também daquilo não retires a tua mão; porque quem teme a Deus escapa de tudo isso.19 A sabedoria fortalece ao sábio mais do que dez governadores que haja na cidade.20 Pois não há homem justo sobre a terra, que faça o bem, e nunca peque.21 Não escutes a todas as palavras que se disserem, para que não venhas a ouvir o teu servo amaldiçoar-te;22 pois tu sabes também que muitas vezes tu amaldiçoaste a outros.23 Tudo isto provei-o pela sabedoria; e disse: Far-me-ei sábio; porém a sabedoria ainda ficou longe de mim.24 Longe está o que já se foi, e profundíssimo; quem o poderá achar?25 Eu me volvi, e apliquei o meu coração para saber, e inquirir, e buscar a sabedoria e a razão de tudo, e para conhecer que a impiedade é insensatez e que a estultícia é loucura.26 E eu achei uma coisa mais amarga do que a morte, a mulher cujo coração são laços e redes, e cujas mãos são grilhões; quem agradar a Deus escapará dela; mas o pecador virá a ser preso por ela.27 Vedes aqui, isto achei, diz o pregador, conferindo uma coisa com a outra para achar a causa;28 causa que ainda busco, mas não a achei; um homem entre mil achei eu, mas uma mulher entre todas, essa não achei.29 Eis que isto tão-somente achei: que Deus fez o homem reto, mas os homens buscaram muitos artifícios.