1 Yarınla övünme, 2 Çünkü ne getireceğini bilemezsin.2 Seni kendi ağzın değil, başkaları övsün, 2 Kendi dudakların değil, yabancı övsün.3 Taş ağırdır, kum bir yüktür, 2 Ama ahmağın kışkırtması ikisinden de ağırdır.4 Öfke zalim, hiddet azgındır, 2 Ama kıskançlığa kim dayanabilir?5 Açık bir azar, 2 Gizli tutulan sevgiden iyidir.6 Düşmanın öpücükleri aldatıcıdır, 2 Ama dostun seni iyiliğin için yaralar.7 Tok insanın canı balı bile çekmez, 2 Aç kişiye en acı şey tatlı gelir.8 Yuvasından uzak kalan kuş nasılsa, 2 Yurdundan uzak kalan insan da öyledir.9 Güzel koku ve buhur canı ferahlatır, 2 Dostun verdiği öğüt insana tatlı gelir.10 Kendi dostunu da babanın dostunu da bırakma 2 Ve felakete uğradığın gün kardeşinin evine gitme; 2 Yakın komşun uzaktaki kardeşten yeğdir.11 Oğlum, bilgece davran ki yüreğim sevinsin, 2 Beni ayıplayana yanıt vereyim.12 İhtiyatlı kişi tehlikeyi görünce saklanır, 2 Bönse öne atılır ve zarar görür.13 Tanımadığı birine kefil olanın giysisini al; 2 Bir yabancı için yapıyorsa bunu, 2 Giysisini rehin tut.14 Sabah sabah komşuya verilen gürültülü bir selam 2 Küfür sayılır.15 Kavgacı kadının dırdırı 2 Yağmurlu günde damlaların dinmeyen sesi gibidir.16 Böyle bir kadını dizginlemeye kalkmak, 2 Rüzgarı ya da yağı avuçta tutmaya çalışmak gibidir.17 Demir demiri biler, 2 İnsan da insanı...18 İncir ağacını budayan meyvesini yer, 2 Efendisine hizmet eden onurlandırılır.19 Su görüntümüzü nasıl yansıtıyorsa, 2 Yürek de insanın içini yansıtır.20 Ölüm ve yıkım diyarı insana doymaz, 2 İnsanın gözü de hiç doymaz.21 Altın ocakta, gümüş potada sınanır, 2 İnsansa aldığı övgüyle sınanır.22 Ahmağı buğdayla birlikte dibekte tokmakla dövsen bile, 2 Ahmaklığından kurtulmaz.23 Davarına iyi bak, 2 Sığırlarına dikkat et.24 Çünkü zenginlik kalıcı değildir 2 Ve taç kuşaktan kuşağa geçmez.25 Çayır biçilince, yeni çimen çıkınca, 2 Dağlardaki otlar toplanınca,26 Kuzular seni giydirir, 2 Tekeler tarlanın bedeli olur.27 Keçilerin sütü yalnız seni değil, 2 Ev halkını, hizmetçilerini de doyurmaya yeter.

1 Não presumas do dia de amanhã, porque não sabes o que o dia trará.2 Que um outro te louve, e não a tua própria boca; o estranho, e não os teus lábios.3 A pedra é pesada, e a areia é espessa; porém a ira do insensato é mais pesada que ambas.4 O furor é cruel e a ira impetuosa, mas quem poderá enfrentar a inveja?5 Melhor é a repreensão franca do que o amor encoberto.6 Leais são as feridas feitas pelo amigo, mas os beijos do inimigo são enganosos.7 A alma farta pisa o favo de mel, mas para a alma faminta todo amargo é doce.8 Qual a ave que vagueia longe do seu ninho, tal é o homem que anda vagueando longe da sua morada.9 O óleo e o perfume alegram o coração; assim o faz a doçura do amigo pelo conselho cordial.10 Não deixes o teu amigo, nem o amigo de teu pai; nem entres na casa de teu irmão no dia da tua adversidade; melhor é o vizinho perto do que o irmão longe.11 Sê sábio, filho meu, e alegra o meu coração, para que tenha alguma coisa que responder àquele que me desprezar.12 O avisado vê o mal e esconde-se; mas os simples passam e sofrem a pena.13 Quando alguém fica por fiador do estranho, toma-lhe até a sua roupa, e por penhor àquele que se obriga pela mulher estranha.14 O que, pela manhã de madrugada, abençoa o seu amigo em alta voz, lho será imputado por maldição.15 O gotejar contínuo em dia de grande chuva, e a mulher contenciosa, uma e outra são semelhantes;16 Tentar moderá-la será como deter o vento, ou como conter o óleo dentro da sua mão direita.17 Como o ferro com ferro se aguça, assim o homem afia o rosto do seu amigo.18 O que cuida da figueira comerá do seu fruto; e o que atenta para o seu senhor será honrado.19 Como na água o rosto corresponde ao rosto, assim o coração do homem ao homem.20 Como o inferno e a perdição nunca se fartam, assim os olhos do homem nunca se satisfazem.21 Como o crisol é para a prata, e o forno para o ouro, assim o homem é provado pelos louvores.22 Ainda que repreendas o tolo como quem bate o trigo com a mão de gral entre grãos pilados, não se apartará dele a sua estultícia.23 Procura conhecer o estado das tuas ovelhas; põe o teu coração sobre os teus rebanhos,24 Porque o tesouro não dura para sempre; e durará a coroa de geração em geração?25 Quando brotar a erva, e aparecerem os renovos, e se juntarem as ervas dos montes,26 Então os cordeiros serão para te vestires, e os bodes para o preço do campo;27 E a abastança do leite das cabras para o teu sustento, para sustento da tua casa e para sustento das tuas servas.