1 Kararlıyım, ey Tanrı, 2 Bütün varlığımla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceğim!2 Uyan, ey lir, ey çenk, 2 Seheri ben uyandırayım!3 Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya RAB, 2 Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.4 Çünkü sevgin göklere erişir, 2 Sadakatin gökyüzüne ulaşır.5 Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı, 2 Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!6 Kurtar bizi sağ elinle, yardım et, 2 Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!7 Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde: 2 ‹‹Şekemi sevinçle bölüştürecek, 2 Sukkot Vadisini ölçeceğim.8 Gilat benimdir, Manaşşe de benim, 2 Efrayim miğferim, 2 Yahuda asam.9 Moav yıkanma leğenim, 2 Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım, 2 Filiste zaferle haykıracağım.›› fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.10 Kim beni surlu kente götürecek? 2 Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?11 Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi? 2 Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?12 Yardım et bize düşmana karşı, 2 Çünkü boştur insan yardımı.13 Tanrı'yla zafer kazanırız, 2 O çiğner düşmanlarımızı.

1 Cantique. Psaume de David. Mon cœur est disposé, ô Dieu! je chanterai, je psalmodierai; c'est ma gloire.2 Réveillez-vous, mon luth et ma harpe! Je devancerai l'aurore.3 Je te louerai parmi les peuples, ô Éternel; je te célébrerai parmi les nations.4 Car ta bonté s'élève au-dessus des cieux, et ta fidélité jusqu'aux nues.5 Ö Dieu, élève-toi sur les cieux! Que ta gloire soit sur toute la terre,6 Afin que tes bien-aimés soient délivrés. Sauve-moi par ta droite, et m'exauce!7 Dieu a parlé dans son sanctuaire; je me réjouirai; je partagerai Sichem, je mesurerai la vallée de Succoth.8 Galaad est à moi, à moi Manassé; Éphraïm est le rempart de ma tête, et Juda mon législateur.9 Moab est le bassin où je me lave; je jette mon soulier sur Édom; je pousse des cris de joie sur le pays des Philistins.10 Qui me conduira dans la ville forte? Qui me mènera jusqu'en Édom?11 N'est-ce pas toi, ô Dieu, qui nous avais rejetés, et qui ne sortais plus, ô Dieu, avec nos armées?12 Donne-nous du secours pour sortir de détresse; car la délivrance qui vient de l'homme n'est que vanité.13 Nous ferons des actions de valeur en Dieu, et il foulera nos ennemis.