1 Bahçeme girdim, kızkardeşim, yavuklum, 2 Mürümü topladım baharatımla, 2 Gümecimi, balımı yedim, 2 Şarabımı, sütümü içtim. Yiyin, için, ey dostlar! 2 Mest olun aşktan, ey sevgililer!2 Ben uyuyordum ama yüreğim uyanıktı. 2 Dinleyin! Sevgilim kapıyı vuruyor. 2 ‹‹Aç bana, kızkardeşim, aşkım, eşsiz güvercinim! 2 Sırılsıklam oldu başım çiyden, 2 Kaküllerim gecenin neminden.››3 Entarimi çıkardım, 2 Yine giyinmeli miyim? 2 Ayaklarımı yıkadım, 2 Yine kirletmeli miyim?4 Kapı deliğinden uzattı elini sevgilim, 2 Aşk duygularım kabardı onun için.5 Kalktım, sevgilime kapıyı açayım diye, 2 Mür elimden damladı, 2 Parmaklarımdan aktı 2 Sürgü tokmakları üzerine.6 Kapıyı açtım sevgilime, 2 Ama sevgilim yoktu, gitmişti! 2 Kendimden geçmişim o konuşurken. 2 Aradım onu, ama bulamadım, 2 Seslendim, ama yanıt vermedi.7 Kenti dolaşan bekçiler buldu beni, 2 Dövüp yaraladılar. 2 Sur bekçileri alıp götürdü şalımı.8 Size ant içiriyorum, ey Yeruşalim kızları! 2 Eğer sevgilimi bulursanız, 2 Söyleyin ona, aşk hastasıyım ben.9 Farkı ne sevgilinin öbürlerinden, 2 Ey güzeller güzeli? 2 Farkı ne ki, bize böyle ant içiriyorsun?10 Sevgilimin teni pembe-beyaz, ışıl ışıl yanıyor! 2 Göze çarpıyor on binler arasında.11 Başı saf altın, 2 Kakülleri kıvır kıvır, kuzgun gibi siyah.12 Akarsu kıyısındaki 2 Güvercinler gibi gözleri; 2 Sütle yıkanmış, 2 Yuvasındaki mücevher sanki.13 Yanakları güzel kokulu tarhlar gibi, 2 Nefis kokular saçıyor. 2 Dudakları zambak gibi, 2 Mür yağı damlatıyor.14 Elleri, üzerine sarı yakut kakılmış altın çubuklar, 2 Gövdesi laciverttaşıyla süslenmiş cilalı fildişi.15 Mermer sütun bacakları 2 Saf altın ayaklıklar üzerine kurulmuş. 2 Boyu bosu Lübnan dağları gibi, 2 Lübnanın sedir ağaçları gibi eşsiz.16 Ağzı çok tatlı, 2 Tepeden tırnağa güzel. 2 İşte böyledir sevgilim, böyledir yarim, ey Yeruşalim kızları!

1 Son venuto nel mio giardino, o mia sorella, o sposa mia; ho còlto la mia mirra e i miei aromi; ho mangiato il mio favo di miele; ho bevuto il mio vino ed il mio latte. Amici, mangiate, bevete, inebriatevi d’amore!2 Io dormivo, ma il mio cuore vegliava. Sento la voce del mio amico, che picchia e dice: "Aprimi, sorella mia, amica mia, colomba mia, o mia perfetta! Poiché il mio capo e coperto di rugiada e le mie chiome son piene di gocce della notte".3 Io mi son tolta la gonna; come me la rimetterei? Mi son lavata i piedi; come l’insudicerei?4 L’amico mio ha passato la mano per il buco della porta, e le mie viscere si son commosse per lui.5 Mi son levata per aprire al mio amico, e le mie mani hanno stillato mirra le mie dita mirra liquida, sulla maniglia della serratura.6 Ho aperto all’amico mio, ma l’amico mio s’era ritirato, era partito. Ero fuori di me mentr’egli parlava; ’ho cercato, ma non l’ho trovato; l’ho chiamato, ma non m’ha risposto.7 Le guardie che vanno attorno per la città m’hanno incontrata, m’hanno battuta, m’hanno ferita; le guardie delle mura m’hanno strappato il velo.8 Io vi scongiuro, o figliuole di Gerusalemme, se trovate il mio amico, che gli direte?… Che son malata d’amore.9 Che è dunque, l’amico tuo, più d’un altro amico, o la più bella fra le donne? Che è dunque, l’amico uo, più d’un altro amico, che così ci scongiuri?10 L’amico mio è bianco e vermiglio, e si distingue fra diecimila.11 Il suo capo è oro finissimo, le sue chiome sono crespe, nere come il corvo.12 I suoi occhi paion colombe in riva a de’ ruscelli, lavati nel latte, incassati ne’ castoni d’un anello.13 Le sue gote son come un’aia d’aromi, come aiuole di fiori odorosi; le sue labbra son gigli, e stillano mirra liquida.14 Le sue mani sono anelli d’oro, incastonati di berilli; il suo corpo è d’avorio terso, coperto di zaffiri.15 Le sue gambe son colonne di marmo, fondate su basi d’oro puro. Il suo aspetto è come il Libano, superbo come i cedri;16 il suo palato è tutto dolcezza, tutta la sua persona è un incanto. Tal è l’amor mio, tal è l’amico mio, o figliuole di Gerusalemme.