28 तैखन नबूकदनेस्सर राज़ो ज़ोने लगो, "धने शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरो परमेशर, ज़ैनी अपनो दूत भेज़तां अपने दास एल्हेरेलेइ बच़ाए, किजोकि एनेईं राज़ेरो हुक्म न मन्नो, ते परमेशरे पुड़ भरोसो रख्खो, ते एन सोचतां कि अपनि जान भी अर्पण की, कि असां अपने परमेशरे शैरतां, कोन्ची देबतेरी पूज़ा या तल्ले झुकतां मथ्थो न टेकमेले। 29 एल्हेरेलेइ हुनी अवं ऐह हुक्म देताईं कि मुल्खे-मुल्खेरे ते कौमां-कौमां केरे लोकन, ते अलग-अलग बोली केरनेबालन मरां ज़ै कोई शद्रक, मेशक ते अबेदनगोएरे परमेशरेरी निन्दा केरेलो, तैसेरे टुक्ड़े-टुक्ड़े किये गाले, ते तैसेरू घर डोलू गालू, किजोकि कोई होरो देबतो नईं ज़ै एन्च़रे बच़ेइ सखे।"