1 For we know that if our earthly tabernacle house be destroyed, we have a building from God, a house not made with hands, eternal in the heavens.2 For indeed in this we groan, ardently desiring to have put on our house which {is} from heaven;3 if indeed being also clothed we shall not be found naked.4 For indeed we who are in the tabernacle groan, being burdened; while yet we do not wish to be unclothed, but clothed, that {what is} mortal may be swallowed up by life.5 Now he that has wrought us for this very thing {is} God, who also has given to us the earnest of the Spirit.6 Therefore {we are} always confident, and know that while present in the body we are absent from the Lord,7 (for we walk by faith, not by sight;)8 we are confident, I say, and pleased rather to be absent from the body and present with the Lord.9 Wherefore also we are zealous, whether present or absent, to be agreeable to him.10 For we must all be manifested before the judgment-seat of the Christ, that each may receive the things {done} in the body, according to those he has done, whether {it be} good or evil.11 Knowing therefore the terror of the Lord we persuade men, but have been manifested to God, and I hope also that we have been manifested in your consciences.12 {For} we do not again commend ourselves to you, but {we are} giving to you occasion of boast in our behalf, that ye may have {such} with those boasting in countenance, and not in heart.13 For whether we are beside ourselves, {it is} to God; or are sober, {it is} for you.14 For the love of the Christ constrains us, having judged this: that one died for all, then all have died;15 and he died for all, that they who live should no longer live to themselves, but to him who died for them and has been raised.16 So that *we* henceforth know no one according to flesh; but if even we have known Christ according to flesh, yet now we know {him thus} no longer.17 So if any one {be} in Christ, {there is} a new creation; the old things have passed away; behold all things have become new:18 and all things {are} of the God who has reconciled us to himself by {Jesus} Christ, and given to us the ministry of that reconciliation:19 how that God was in Christ, reconciling the world to himself, not reckoning to them their offences; and putting in us the word of that reconciliation.20 We are ambassadors therefore for Christ, God as {it were} beseeching by us, we entreat for Christ, Be reconciled to God.21 Him who knew not sin he has made sin for us, that *we* might become God's righteousness in him.

1 Ĉar ni scias, ke se la surtera loĝejo de nia tabernaklo dissolviĝos, ni havas de Dio konstruaĵon, domon ne manfaritan, eternan en la ĉieloj.2 Ĉar vere en ĉi tiu ni ĝemas, sopirante al la survestado per nia loĝejo, kiu devenas de la ĉielo;3 se almenaŭ, vestite, ni ne troviĝos nudaj.4 Ĉar ni, kiuj estas en ĉi tiu tabernaklo, ĝemas ŝarĝite, ne pro tio, ke ni deziras senvestiĝi, sed ĉar ni deziras survestiĝi, por ke la mortaĵo estu elsorbita de la vivo.5 Kaj Tiu, kiu nin elfaris por ĉi tiu celo, estas Dio, kiu donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito.6 Ni do ĉiam ĝoje kuraĝas, kaj ni scias, ke dum ni ĉeestas en la korpo, ni forestas de la Sinjoro7 (ĉar ni iradas fide, ne vide);8 ni ĝoje kuraĝas, kaj ni plivolas foresti de la korpo kaj ĉeesti kun la Sinjoro.9 Tial ankaŭ ni ambicias, ĉu ĉeestante aŭ forestante, esti akceptindaj ĉe li.10 Ĉar ni ĉiuj devos elmontriĝi antaŭ la tribunala seĝo de Kristo, por ke ĉiu ricevu tion, kion li faris en la korpo, laŭ siaj faritaĵoj, ĉu bonaj aŭ malbonaj.11 Sciante do la timon al la Sinjoro, ni celas konvinki homojn, sed ni ja elmontriĝas al Dio; kaj ni esperas, ke ni elmontriĝas ankaŭ al viaj konsciencoj.12 Ni ne denove nin rekomendas al vi, sed donas al vi kaŭzon fieriĝi pri ni, por ke vi havu ion respondi al tiuj, kiuj fieriĝas ŝajne kaj ne kore.13 Ĉar ĉu ni estis frenezaj, tio estis pro Dio, aŭ ĉu ni estas seriozaj, tio estas pro vi.14 Ĉar la amo de Kristo nin devigas; ĉar ni juĝas jene, ke ĉar unu mortis pro ĉiuj, tial ĉiuj mortis;15 kaj li mortis pro ĉiuj, por ke la vivantoj jam vivu ne por si mem, sed por tiu, kiu pro ili mortis kaj releviĝis.16 Tial ni de nun konas neniun laŭkarne; eĉ kvankam ni konis Kriston laŭkarne, tamen ni ne plu lin tiel konas.17 Tial se iu homo estas en Kristo, estas jam nova kreitaĵo; la malnovaĵoj forpasis, jen ili jam estiĝis novaj.18 Sed ĉio estas de Dio, kiu repacigis nin al Si mem per Kristo kaj donis al ni la administradon de la repacigo;19 nome, ke Dio estis en Kristo, repacigante la mondon al Si, ne alkalkulante al ili la kulpojn, kaj komisiis al ni la vorton repacigan.20 Ni do estas ambasadoroj pro Kristo, kvazaŭ Dio per ni petadus; ni vin petegas pro Kristo, repaciĝu al Dio.21 Tiun, kiu ne konis pekon, Li faris peko pro ni; por ke ni fariĝu justeco de Dio en li.