1 Do we begin again to commend ourselves? or do we need, as some, commendatory letters to you, or {commendatory} from you?2 *Ye* are our letter, written in our hearts, known and read of all men,3 being manifested to be Christ's epistle ministered by us, written, not with ink, but {the} Spirit of {the} living God; not on stone tables, but on fleshy tables of {the} heart.4 And such confidence have we through the Christ towards God:5 not that we are competent of ourselves to think anything as of ourselves, but our competency {is} of God;6 who has also made us competent, {as} ministers of {the} new covenant; not of letter, but of spirit. For the letter kills, but the Spirit quickens.7 (But if the ministry of death, in letters, graven in stones, began with glory, so that the children of Israel could not fix their eyes on the face of Moses, on account of the glory of his face, {a glory} which is annulled;8 how shall not rather the ministry of the Spirit subsist in glory?9 For if the ministry of condemnation {be} glory, much rather the ministry of righteousness abounds in glory.10 For also that {which was} glorified is not glorified in this respect, on account of the surpassing glory.11 For if that annulled {was introduced} with glory, much rather that which abides {subsists} in glory.12 Having therefore such hope, we use much boldness:13 and not according as Moses put a veil on his own face, so that the children of Israel should not fix their eyes on the end of that annulled.14 But their thoughts have been darkened, for unto this day the same veil remains in reading the old covenant, unremoved, which in Christ is annulled.15 But unto this day, when Moses is read, the veil lies upon their heart.16 But when it shall turn to {the} Lord, the veil is taken away.)17 Now the Lord is the Spirit, but where the Spirit of {the} Lord {is, there is} liberty.18 But *we* all, looking on the glory of the Lord, with unveiled face, are transformed according to the same image from glory to glory, even as by {the} Lord {the} Spirit.

1 Ĉu ni denove komencas nin mem rekomendi? aŭ ĉu ni bezonas, kiel iuj, leterojn rekomendajn al vi, aŭ de vi?2 Vi mem estas nia letero, skribita sur nia koro, kaj konata kaj legata de ĉiuj;3 ĉar vi montriĝis, ke vi estas letero de Kristo liverita per ni, skribita ne per inko, sed per la Spirito de la vivanta Dio; ne sur ŝtonaj tabeloj, sed sur la karnaj tabeloj de la koro.4 Kaj tian fidon ni havas per Kristo al Dio;5 ne kvazaŭ ni taŭgas ion fari per ni mem, sed nia taŭgeco estas el Dio,6 kiu ankaŭ taŭgigis nin kiel administrantojn de nova interligo, ne laŭ litero, sed laŭ spirito; ĉar la litero mortigas, sed la spirito vivigas.7 Sed se la administrado mortiga, esprimita per literoj kaj enĉizita sur ŝtonoj, estiĝis en gloro, tiel, ke la Izraelidoj ne povis fikse rigardi la vizaĝon de Moseo pro lia vizaĝa brileco, jam tamen malpliiĝanta,8 kiel do la administrado spirita ne estos pli multe en gloro?9 Ĉar se la administrado de kondamno estas gloro, multe pli abunde la administrado de justeco superas en gloro.10 Ĉar vere tio, kio havis gloron, ne estis glorigita en ĉi tiu rilato, pro la superabunda gloro.11 Ĉar se tio, kio forpasas, havis gloron, ankoraŭ pli multe tio, kio restadas, estas en gloro.12 Havante do tian esperon, ni uzas grandan liberecon de parolo,13 kaj ne kiel Moseo, kiu metis vualon sur sian vizaĝon, por ke la Izraelidoj ne fikse rigardu ĝis finiĝo de tio, kio estis forpasanta;14 sed iliaj animoj sensentiĝis; ĉar eĉ ĝis hodiaŭ, ĉe la legado de la malnova testamento, nelevita restadas tiu sama vualo, kiu estas forigita en Kristo,15 sed ĝis hodiaŭ, kiam ajn oni legas Moseon, vualo kuŝas sur ilia koro.16 Sed kiam ajn oni turnas sin al la Sinjoro, la vualo estas forprenata.17 La Sinjoro estas la Spirito; kaj kie estas la Spirito de la Sinjoro, tie estas libereco.18 Sed ni ĉiuj, per nevualita vizaĝo spegulante la gloron de la Sinjoro, transformiĝas en la saman bildon, de gloro al gloro, kiel el la Sinjoro la Spirito.