1 Jude, bondman of Jesus Christ, and brother of James, to the called ones beloved in God {the} Father and preserved in Jesus Christ:2 Mercy to you, and peace, and love be multiplied.3 Beloved, using all diligence to write to you of our common salvation, I have been obliged to write to you exhorting {you} to contend earnestly for the faith once delivered to the saints.4 For certain men have got in unnoticed, they who of old were marked out beforehand to this sentence, ungodly {persons}, turning the grace of our God into dissoluteness, and denying our only Master and Lord Jesus Christ.5 But I would put you in remembrance, you who once knew all things, that the Lord, having saved a people out of {the} land of Egypt, in the second place destroyed those who had not believed.6 And angels who had not kept their own original state, but had abandoned their own dwelling, he keeps in eternal chains under gloomy darkness, to {the} judgment of {the} great day;7 as Sodom and Gomorrha, and the cities around them, committing greedily fornication, in like manner with them, and going after other flesh, lie there as an example, undergoing the judgment of eternal fire.8 Yet in like manner these dreamers also defile {the} flesh, and despise lordship, and speak railingly against dignities.9 But Michael the archangel, when disputing with the devil he reasoned about the body of Moses, did not dare to bring a railing judgment against {him}, but said, {The} Lord rebuke thee.10 But these, whatever things they know not, they speak railingly against; but what even, as the irrational animals, they understand by mere nature, in these things they corrupt themselves.11 Woe to them! because they have gone in the way of Cain, and given themselves up to the error of Balaam for reward, and perished in the gainsaying of Core.12 These are spots in your love-feasts, feasting together {with you} without fear, pasturing themselves; clouds without water, carried along by {the} winds; autumnal trees, without fruit, twice dead, rooted up;13 raging waves of the sea, foaming out their own shames; wandering stars, to whom has been reserved the gloom of darkness for eternity.14 And Enoch, {the} seventh from Adam, prophesied also as to these, saying, Behold, {the} Lord has come amidst his holy myriads,15 to execute judgment against all; and to convict all the ungodly of them of all their works of ungodliness, which they have wrought ungodlily, and of all the hard {things} which ungodly sinners have spoken against him.16 These are murmurers, complainers, walking after their lusts; and their mouth speaks swelling words, admiring persons for the sake of profit.17 But *ye*, beloved, remember the words spoken before by the apostles of our Lord Jesus Christ,18 that they said to you, that at {the} end of the time there should be mockers, walking after their own lusts of ungodlinesses.19 These are they who set {themselves} apart, natural {men}, not having {the} Spirit.20 But *ye*, beloved, building yourselves up on your most holy faith, praying in the Holy Spirit,21 keep yourselves in the love of God, awaiting the mercy of our Lord Jesus Christ unto eternal life.22 And of some have compassion, making a difference,23 but others save with fear, snatching {them} out of the fire; hating even the garment spotted by the flesh.24 But to him that is able to keep you without stumbling, and to set {you} with exultation blameless before his glory,25 to the only God our Saviour, through Jesus Christ our Lord, {be} glory, majesty, might, and authority, from before the whole age, and now, and to all the ages. Amen.

1 Judas, servisto de Jesuo Kristo kaj frato de Jakobo, al la alvokitoj, amataj en Dio, la Patro, kaj konservitaj por Jesuo Kristo:2 Kompato al vi kaj paco kaj amo pligrandiĝu.3 Amataj, kiam mi faris ĉian diligentecon, por skribi al vi pri nia komuna savo, mi deviĝis skribi al vi, por kuraĝigi vin batali por la kredo, jam per unu fojo transdonita al la sanktuloj.4 Ĉar enŝteliĝis iuj homoj, jam antaŭ longe destinitaj por ĉi tiu kondamno, malpiuloj, ŝanĝante la gracon de nia Dio en diboĉecon, kaj malkonfesante la solan Estron kaj nian Sinjoron Jesuo Kristo.5 Mi do volas rememorigi vin, kvankam vi jam per unu fojo sciiĝis pri ĉio, ke la Sinjoro, savinte popolon el la Egipta lando, poste pereigis la nekredantojn.6 Kaj anĝelojn, kiuj ne konservis sian regadon, sed forlasis sian propran loĝejon, Li rezervis sub mallumo en katenoj ĉiamaj ĝis la juĝo en la granda tago.7 Kiel ankaŭ Sodom kaj Gomora kaj la ĉirkaŭaj urboj tiel same, kiel ĉi tiuj, malĉastiĝinte kaj foririnte post fremdan karnon, estas elmontritaj kiel ekzemplo, suferante la punon de eterna fajro.8 Tamen tiel same ankaŭ ĉi tiuj en siaj sonĝadoj malpurigas la karnon, malestimas aŭtoritaton, kaj insultas honorojn.9 Sed Miĥael, la ĉefanĝelo, kiam en kontraŭstaro al la diablo li disputis pri la korpo de Moseo, ne kuraĝis lin akuzi insulte, sed diris:La Sinjoro vin riproĉu.10 Sed tiuj insultas ja ĉion, kion ili ne scias; sed kion ili per naturo komprenas, kiel la bestoj senprudentaj, en tio ili malvirtiĝas.11 Ve al ili! ĉar ili iris sur la vojo de Kain, kaj forĵetis sin en la eraron de Bileam por dungopago, kaj pereis en la kontraŭdirado de Koraĥ.12 Ili estas la subakvaj rokoj en viaj agapoj, kun vi kunfestenante, sentime sin paŝtante; nuboj senakvaj, per vento disportataj; aŭtunaj arboj senfruktaj, dufoje mortintaj, elradikigitaj;13 sovaĝaj marondoj, elŝaŭmantaj siajn hontindaĵojn; steloj vagantaj, por kiuj la nigreco de mallumo por eterne estas rezervata.14 Kaj al ili ankaŭ Ĥanoĥ, la sepa post Adam, profetis, dirante:Jen la Sinjoro venis kun Siaj sanktaj miriadoj,15 por fari juĝon kontraŭ ĉiuj, kaj por kondamni ĉiujn malpiulojn pri ĉiuj malpiaĵoj, kiujn ili malpie faris, kaj pri ĉiuj obstinaj paroloj, kiujn malpiaj pekuloj parolis kontraŭ Li.16 Ili estas murmuremuloj, plendemuloj, irantaj laŭ siaj voluptoj (dum ilia buŝo parolas fanfaronaĵojn) kaj favorantaj personojn pro profito.17 Sed vi, amataj, memoru la dirojn antaŭe parolitajn de la apostoloj de nia Sinjoro Jesuo Kristo;18 nome, ke ili diris al vi:En la lasta tempo estos mokemuloj, irantaj laŭ siaj propraj voluptoj malpiaj.19 Tiuj estas la apartigantoj, laŭsentaj, ne havantaj la Spiriton.20 Sed vi, amataj, konstruante vin sur via plej sankta fido, preĝante en la Sankta Spirito,21 konservu vin en la amo al Dio, atendante la kompaton de nia Sinjoro Jesuo Kristo por eterna vivo.22 Kaj unujn, kiuj ŝanceliĝas, indulgu;23 kaj unujn savu, eltirante ilin el la fajro; kaj aliajn kompatu kun timo; malamante eĉ la veston makulitan de la karno.24 Kaj al Tiu, kiu povas vin gardi senfalaj, kaj starigi vin senriproĉaj antaŭ Sia gloro en granda ĝojo,25 al la sola Dio, nia Savanto, per Jesuo Kristo, nia Sinjoro, estu gloro, majesto, potenco, kaj aŭtoritato, antaŭ ĉiu mondaĝo, kaj nun, kaj ĝis la eterneco. Amen.