1 But we make known to you, brethren, the grace of God bestowed in the assemblies of Macedonia;2 that in a great trial of affliction the abundance of their joy and their deep poverty has abounded to the riches of their {free-hearted} liberality.3 For according to {their} power, I bear witness, and beyond {their} power, {they were} willing of their own accord,4 begging of us with much entreaty {to give effect to} the grace and fellowship of the service which {was to be rendered} to the saints.5 And not according as we hoped, but they gave themselves first to the Lord, and to us by God's will.6 So that we begged Titus that, according as he had before begun, so he would also complete as to you this grace also;7 but even as ye abound in every way, in faith, and word, and knowledge, and all diligence, and in love from you to us, that ye may abound in this grace also.8 I do not speak as commanding {it}, but through the zeal of others, and proving the genuineness of your love.9 For ye know the grace of our Lord Jesus Christ, that for your sakes he, being rich, became poor, in order that *ye* by *his* poverty might be enriched.10 And I give {my} opinion in this, for this is profitable for you who began before, not only to do, but also to be willing, a year ago.11 But now also complete the doing of it; so that as {there was} the readiness to be willing, so also to complete out of what ye have.12 For if the readiness be there, {a man is} accepted according to what he may have, not according to what he has not.13 For {it is} not in order that there may be ease for others, and for you distress,14 but {on the principle} of equality; in the present time your abundance for their lack, that their abundance may be for your lack, so that there should be equality.15 According as it is written, He who {gathered} much had no excess, and he who {gathered} little was nothing short.16 But thanks {be} to God, who gives the same diligent zeal for you in the heart of Titus.17 For he received indeed the entreaty, but, being full of zeal, he went of his own accord to you;18 but we have sent with him the brother whose praise {is} in the glad tidings through all the assemblies;19 and not only {so}, but {is} also chosen by the assemblies as our fellow-traveller with this grace, ministered by us to the glory of the Lord himself, and {a witness of} our readiness;20 avoiding this, that any one should blame us in this abundance {which is} administered by us;21 for we provide for things honest, not only before {the} Lord, but also before men.22 And we have sent with them our brother whom we have often proved to be of diligent zeal in many things, and now more diligently zealous through the great confidence {he has} as to you.23 Whether as regards Titus, {he is} my companion and fellow-labourer in your behalf; or our brethren, {they are} deputed messengers of assemblies, Christ's glory.24 Shew therefore to them, before the assemblies, the proof of your love, and of our boasting about you.

1 Cetere, fratoj, ni sciigas al vi la gracon de Dio, kiu estas donacita en la eklezioj Makedonaj;2 nome, en grava provo per suferado, la abundo de ilia ĝojo kaj ilia profunda malriĉeco abundis al la riĉo de ilia malavareco.3 Ĉar mi konstatas, ke laŭ sia povo-jes, kaj super sia povo-ili donis memvole,4 petegante nin per multe da petado fari tiun komplezon kaj la komunan helpservadon al la sanktuloj;5 kaj ne kiel ni esperis, sed unue ili sin dediĉis al la Sinjoro, kaj al ni per la volo de Dio.6 Tiel, ke ni instigis Titon, ke kiel li antaŭe komencis, tiel same li perfektigu en vi ĉi tiun pluan gracon.7 Sed kiel al vi ĉio abundas:fido kaj parolo kaj scio kaj fervoro kaj via amo al ni, tiel abundu al vi ankaŭ ĉi tiu graco.8 Mi parolas ne ordonante, sed provante per la fervoro de aliaj la sincerecon de via amo ankaŭ.9 Ĉar vi scias la gracon de nia Sinjoro Jesuo Kristo, ke kvankam li estis riĉa, tamen pro vi li fariĝis malriĉa, por ke vi per lia malriĉeco fariĝu riĉaj.10 Kaj en tio mi donas mian opinion; ĉar ĉi tio utilas por vi, kiuj unuaj komencis, antaŭ unu jaro, ne nur fari, sed ankaŭ voli.11 Sed nun kompletigu la faradon ankaŭ; tiel ke, kiel estis la volonteco voli, tiel ankaŭ estu la plenumo el via havo.12 Ĉar kie ekzistas la volonteco, ĝi estos akceptita laŭ la havo, ne laŭ la nehavo.13 Ĉar mi diras tion, ne por ke aliaj estu faciligataj kaj vi premataj,14 sed laŭ egaleco:via abundo nuntempe fariĝu por ilia manko, por ke ilia abundo fariĝu por via manko, por ke estu egaleco;15 kiel estas skribite:Tiu, kiu kolektis pli, ne havis superflue, kaj tiu, kiu kolektis malpli, ne havis mankon.16 Sed danko estu al Dio, kiu metas en la koron de Tito la saman zorgon pri vi.17 Ĉar li ja akceptis la instigon; sed estante mem tre fervora, li ekiris al vi memvole.18 Kaj ni sendis kune kun li la fraton, kies laŭdo en la evangelio disvastiĝas tra ĉiuj eklezioj;19 kaj krom tio, li ankaŭ estis elektita de la eklezioj, por vojaĝadi kune kun ni rilate al ĉi tiu graco, kiun ni administradas al la gloro de la Sinjoro, kaj por elmontri nian volontecon,20 evitante tion, ke iu riproĉus nin rilate al ĉi tiu monhelpo, kiun ni administras;21 ĉar ni celas aferojn konvenajn ne nur antaŭ la Sinjoro, sed ankaŭ antaŭ homoj.22 Kaj ni sendis kune kun ili nian fraton, kiun ni ofte pruvis fervora en multaj aferoj, sed nun multe pli fervora pro la granda fido, kiun li havas al vi.23 Se iu demandas pri Tito, li estas mia kunulo kaj mia kunlaboranto rilate al vi; se pri niaj fratoj, ili estas apostoloj de eklezioj, la gloro de Kristo.24 Vi do elmontru al ili antaŭ la eklezioj la pruvon de via amo kaj de nia fanfaronado pro vi.