1 I am the man that hath seen affliction by the rod of his wrath.2 Me hath he led, and brought into darkness, and not into light.3 Surely against me hath he turned again and again his hand all the day.4 My flesh and my skin hath he wasted away, he hath broken my bones.5 He hath built against me, and encompassed {me} with gall and toil.6 He hath made me to dwell in dark places as those that have been long dead.7 He hath hedged me about that I cannot get out: he hath made my chain heavy.8 Even when I cry and shout, he shutteth out my prayer.9 He hath inclosed my ways with hewn stone, he hath made my paths crooked.10 He is unto me {as} a bear lying in wait, a lion in secret places.11 He hath turned aside my ways, and pulled me in pieces; he hath made me desolate.12 He hath bent his bow, and set me as a mark for the arrow.13 He hath caused the arrows of his quiver to enter into my reins.14 I am become a derision to all my people; their song all the day.15 He hath sated me with bitterness, he hath made me drunk with wormwood.16 He hath also broken my teeth with gravel stones, he hath covered me with ashes.17 And thou hast removed my soul far off from peace: I have forgotten prosperity.18 And I said, My strength is perished, and my hope in Jehovah.19 Remember thou mine affliction and my wandering, the wormwood and the gall.20 My soul hath {them} constantly in remembrance, and is humbled in me.21 -This I recall to heart, therefore have I hope.22 It is of Jehovah's loving-kindness we are not consumed, because his compassions fail not;23 they are new every morning: great is thy faithfulness.24 Jehovah is my portion, saith my soul; therefore will I hope in him.25 Jehovah is good unto them that wait for him, to the soul {that} seeketh him.26 It is good that one should both wait, and that in silence, for the salvation of Jehovah.27 It is good for a man that he bear the yoke in his youth:28 He sitteth solitary and keepeth silence, because he hath laid it upon him;29 he putteth his mouth in the dust, if so be there may be hope;30 he giveth his cheek to him that smiteth him; he is filled full with reproach.31 For the Lord will not cast off for ever;32 but if he have caused grief, he will have compassion according to the multitude of his loving-kindnesses:33 for he doth not willingly afflict or grieve the children of men.34 To crush under foot all the prisoners of the earth,35 to turn aside the right of a man before the face of the Most High,36 to wrong a man in his cause, -will not the Lord see it?37 Who is he that saith, and there cometh to pass, what the Lord hath not commanded?38 Out of the mouth of the Most High doth not there proceed evil and good?39 Wherefore doth a living man complain, a man for the punishment of his sins?40 Let us search and try our ways, and turn again to Jehovah.41 Let us lift up our heart with {our} hands unto *God in the heavens.42 We have transgressed and have rebelled: thou hast not pardoned.43 Thou hast covered thyself with anger, and pursued us; thou hast slain, thou hast not spared.44 Thou hast covered thyself with a cloud, that prayer should not pass through.45 Thou hast made us the offscouring and refuse in the midst of the peoples.46 All our enemies have opened their mouth against us.47 Fear and the pit are come upon us, devastation and ruin.48 Mine eye runneth down with streams of water for the ruin of the daughter of my people.49 Mine eye poureth down, and ceaseth not, without any intermission,50 till Jehovah look down and behold from the heavens.51 Mine eye affecteth my soul, because of all the daughters of my city.52 They that are mine enemies without cause have chased me sore like a bird.53 They have cut off my life in a pit, and cast a stone upon me.54 Waters streamed over my head; I said, I am cut off.55 I called upon thy name, Jehovah, out of the lowest pit.56 Thou hast heard my voice: hide not thine ear at my sighing, at my cry.57 Thou drewest near in the day that I called upon thee; thou saidst, Fear not.58 Lord, thou hast pleaded the cause of my soul, thou hast redeemed my life.59 Jehovah, thou hast seen my wrong: judge thou my cause.60 Thou hast seen all their vengeance, all their imaginations against me.61 Thou hast heard their reproach, O Jehovah, all their imaginations against me;62 the lips of those that rise up against me and their meditation against me all the day.63 Behold thou their sitting down and their rising up: I am their song.64 Render unto them a recompence, O Jehovah, according to the work of their hands;65 give them obduracy of heart, thy curse unto them;66 pursue them in anger, and destroy them from under the heavens of Jehovah.

1 Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.2 Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.3 Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.4 Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.5 Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.6 En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.7 Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.8 Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.9 Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.10 Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.11 Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.12 Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.13 En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.14 Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.15 Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.16 Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.17 Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.18 Kaj mi diris:Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.19 La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.20 Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.21 Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:22 Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,23 Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.24 Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.25 La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.26 Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.27 Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;28 Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;29 Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;30 Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.31 Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;32 Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;33 Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.34 Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,35 Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,36 Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero-Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?37 Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?38 Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?39 Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.40 Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;41 Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.42 Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.43 Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.44 Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.45 Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.46 Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.47 Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.48 Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.49 Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,50 Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.51 Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.52 Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;53 Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.54 Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris:Mi tute pereis.55 Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;56 Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.57 Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris:Ne timu.58 Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.59 Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.60 Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.61 Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,62 La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.63 Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.64 Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.65 Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.66 Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.