1 When Israel was a child, then I loved him, and out of Egypt I called my son.2 As they called them, so they went from them: they sacrificed unto the Baals, and burned incense to graven images.3 And I it was that taught Ephraim to walk, -He took them upon his arms, -but they knew not that I healed them.4 I drew them with bands of a man, with cords of love; and I was to them as they that take off the yoke on their jaws, and I gently caused them to eat.5 He shall not return into the land of Egypt, but the Assyrian shall be his king; for they refused to return {to me};6 and the sword shall turn about in his cities, and shall consume his bars, and devour {them}, because of their own counsels.7 Yea, my people are bent upon backsliding from me: though they call them to the Most High, none at all exalteth {him}.8 How shall I give thee over, Ephraim? {how} shall I deliver thee up, Israel? how shall I make thee as Admah? {how} shall I set thee as Zeboim? My heart is turned within me, my repentings are kindled together.9 I will not execute the fierceness of mine anger, I will not again destroy Ephraim; for I am *God, and not man, -the Holy One in the midst of thee: and I will not come in anger.10 They shall walk after Jehovah; he shall roar like a lion; when he shall roar, then the children shall hasten from the west:11 they shall hasten as a bird out of Egypt, and as a dove out of the land of Assyria; and I will cause them to dwell in their houses, saith Jehovah.12 Ephraim encompasseth me about with lies, and the house of Israel with deceit; but Judah yet walketh with *God, and with the holy things of truth.

1 Kiam Izrael estis junulo, Mi lin ekamis, kaj el Egiptujo Mi vokis Mian filon.2 Sed nun oni vokas ilin, kaj ili sin deturnas; al la Baaloj ili oferas, kaj al idoloj ili incensas.3 Mi instruis al Efraim la iradon; Mi prenis ilin je la brako, kaj ili ne rimarkis, ke Mi ilin kuracas.4 Per ŝnuroj de homoj Mi tiris ilin, per ligiloj de amo; Mi estis por ili kiel levanto de la jugo, kaj Mi metis antaŭ ili la manĝaĵon.5 Ili ne revenos en la landon Egiptan, sed Asirio estos ilia reĝo, ĉar ili ne volis penti.6 Glavo falos sur liajn urbojn kaj ekstermos liajn idojn kaj formanĝos ilin pro iliaj entreprenoj.7 Mia popolo rigidiĝis en la defalo de Mi; kaj kvankam oni ĝin vokas al la Plejaltulo, ĝi ne levas sin.8 Kiel Mi agu kun vi, ho Efraim? kiel Mi protektu vin, ho Izrael? Ĉu Mi faru al vi, kiel al Adma? ĉu Mi egaligu vin al Ceboim? Renversiĝis en Mi Mia koro, varmegiĝis Mia tuta kompato.9 Mi ne agos laŭ Mia flama kolero, Mi ne plu ekstermos Efraimon; ĉar Mi estas Dio, ne homo, Mi estas Sanktulo inter vi; Mi ne venos en furiozo.10 La Eternulon ili sekvos, kiel kriantan leonon; kiam Li krios, tiam timigite venos la filoj de okcidente.11 Timigite kiel birdo ili venos el Egiptujo, kaj kiel kolombo el la lando Asiria; kaj Mi enloĝigos ilin en iliaj domoj, diras la Eternulo.12 Kun mensogoj ĉirkaŭis Min Efraim, kaj kun falsaĵo la domo de Izrael; sed Jehuda ankoraŭ tenis sin je Dio kaj estis fidela al la Sanktulo.