Hebreus 9

1 The first therefore also indeed had ordinances of service, and the sanctuary, a worldly one. 2 For a tabernacle was set up; the first, in which were both the candlestick and the table and the exposition of the loaves, which is called Holy; 3 but after the second veil a tabernacle which is called Holy of holies, 4 having a golden censer, and the ark of the covenant, covered round in every part with gold, in which were the golden pot that had the manna, and the rod of Aaron that had sprouted, and the tables of the covenant; 5 and above over it the cherubim of glory shadowing the mercy-seat; concerning which it is not now the time to speak in detail. 6 Now these things being thus ordered, into the first tabernacle the priests enter at all times, accomplishing the services; 7 but into the second, the high priest only, once a year, not without blood, which he offers for himself and for the errors of the people:

8 the Holy Spirit shewing this, that the way of the holy of holies has not yet been made manifest while as yet the first tabernacle has its standing; 9 the which is an image for the present time, according to which both gifts and sacrifices, unable to perfect as to conscience him that worshipped, are offered, 10 consisting only of meats and drinks and divers washings, ordinances of flesh, imposed until the time of setting things right. 11 But Christ being come high priest of the good things to come, by the better and more perfect tabernacle not made with hand, (that is, not of this creation,) 12 nor by blood of goats and calves, but by his own blood, has entered in once for all into the holy of holies, having found an eternal redemption. 13 For if the blood of goats and bulls, and a heifer’s ashes sprinkling the defiled, sanctifies for the purity of the flesh, 14 how much rather shall the blood of the Christ, who by the eternal Spirit offered himself spotless to God, purify your conscience from dead works to worship the living God?

15 And for this reason he is mediator of a new covenant, so that, death having taken place for redemption of the transgressions under the first covenant, the called might receive the promise of the eternal inheritance. 16 (For where there is a testament, the death of the testator must needs come in. 17 For a testament is of force when men are dead, since it is in no way of force while the testator is alive.) 18 Whence neither the first was inaugurated without blood. 19 For every commandment having been spoken according to the law by Moses to all the people; having taken the blood of calves and goats, with water and scarlet wool and hyssop, he sprinkled both the book itself and all the people, 20 saying, This is the blood of the covenant which God has enjoined to you. 21 And the tabernacle too and all the vessels of service he sprinkled in like manner with blood; 22 and almost all things are purified with blood according to the law, and without blood-shedding there is no remission.

23 It was necessary then that the figurative representations of the things in the heavens should be purified with these; but the heavenly things themselves with sacrifices better than these. 24 For the Christ is not entered into holy places made with hand, figures of the true, but into heaven itself, now to appear before the face of God for us: 25 nor in order that he should offer himself often, as the high priest enters into the holy places every year with blood not his own; 26 since he had then been obliged often to suffer from the foundation of the world. But now once in the consummation of the ages he has been manifested for the putting away of sin by his sacrifice. 27 And forasmuch as it is the portion of men once to die, and after this judgment; 28 thus the Christ also, having been once offered to bear the sins of many, shall appear to those that look for him the second time without sin for salvation.

1 Het eerste verbond bevatte voorschriften voor de rituelen en ook een aards heiligdom. 2 Er werd namelijk een tabernakel ingericht en in de voorste ruimte daarvan stonden de kandelaar en de tafel met het gewijde brood; deze ruimte wordt het Heilige genoemd. 3 Achter het tweede gordijn bevond zich een tweede ruimte; deze wordt het Allerheiligste genoemd. 4 Hier stonden het gouden reukofferaltaar en de Ark van het Verbond. De Ark was volledig met goud overtrokken en bevatte een kruik met manna, de staf van Aäron die gebloeid had en de schrijftabletten met de tekst van het verbond. 5 Boven de ark bevonden zich de cherubs; zij staan symbool voor Gods hemelse pracht. Hun vleugels overschaduwden het deksel van de ark, dat symbool staat voor de verzoening. Maar op deze zaken kunnen we nu niet dieper ingaan.

6 In de aldus ingerichte tabernakel gingen de priesters keer op keer de eerste ruimte binnen om de rituelen uit te voeren. 7 Enkel de hogepriester ging de tweede ruimte binnen; dat gebeurde eenmaal per jaar. Hij nam altijd bloed mee, dat hij offerde voor zichzelf en voor de zonden die het volk had begaan zonder het te beseffen. 8 Hiermee maakt de Heilige Geest duidelijk dat de toegang tot het ware heiligdom nog niet is opengesteld zolang de eerste tabernakel nog dienstdoet. 9 De eerste tabernakel staat symbool voor wat er vandaag gebeurt: er worden allerlei offers gebracht, maar die kunnen het geweten van de persoon die de offers brengt niet volkomen zuiveren. 10 De voorschriften betreffen enkel uiterlijke zaken – voedsel, drank en verschillende rituele wassingen – en ze blijven van kracht tot het tijdstip waarop een nieuw stelsel wordt ingevoerd.

11 Maar nu is Christus verschenen, als hogepriester van het goede dat zou komen. Hij is de betere, volmaakte tabernakel doorgegaan, die niet door mensenhanden is gemaakt en niet tot deze schepping behoort. 12 Hij heeft onze redding bewerkstelligd door eens en voor altijd het heiligdom binnen te gaan – niet met bloed van bokken en jonge stieren maar met zijn eigen bloed. 13 Het bloed van bokken en stieren en de besprenkeling met de as van een jonge koe reinigen wie lichamelijk onrein is. 14 Maar het bloed van Christus – Hij die zich door middel van de eeuwige Geest aan God aanbood als een smetteloos offer – zuivert ons geweten van het gedrag dat tot de dood leidt, zodat we de levende God kunnen dienen. 15 Daarom is Christus de bemiddelaar van een nieuw verbond en mogen zij die geroepen zijn, de beloofde eeuwige erfenis ontvangen. Hij is namelijk gestorven om ons te verlossen van de overtredingen die onder het eerste verbond zijn begaan. 16 Een testament vereist dat de dood van de erflater wordt vastgesteld. 17 Het testament kan pas worden uitgevoerd wanneer de erflater gestorven is; het wordt niet uitgevoerd zolang hij nog in leven is. 18 Daarom is ook het eerste verbond niet ingegaan zonder dat er bloed is gevloeid. 19 Nadat Mozes alle geboden die onder de Wet vallen aan heel het volk had verkondigd, nam hij het bloed van jonge stieren en bokken, samen met water, felrode wol en hyssop, en besprenkelde daarmee zowel de boekrol zelf als heel het volk, 20 terwijl hij zei: "Dit is het bloed van het verbond dat Hij aan jullie oplegt." 21 Met dat bloed besprenkelde Mozes ook de tabernakel en alle voorwerpen die voor de rituelen werden gebruikt. 22 De Wet stipuleert dat bijna alles met bloed moet worden gereinigd en dat er geen vergeving is zonder dat er bloed wordt vergoten. 23 De kopieën van wat zich in de hemel bevindt moesten dus op deze wijze worden gereinigd, maar voor de hemelse zaken waren betere offers nodig. 24 Het heiligdom dat Christus is binnengegaan was geen door mensen gemaakte kopie van het ware heiligdom, maar de hemel zelf. Daar is Hij namens ons voor God verschenen. 25 Ook hoeft Hij zichzelf niet steeds opnieuw te offeren, zoals de hogepriester die ieder jaar het Allerheiligste binnenging met het bloed van een dier. 26 Anders had Christus sinds het begin van de wereld vele malen moeten lijden. Nee, Hij is eenmalig verschenen, aan het einde van de tijd, om met de zonde komaf te maken door zichzelf te offeren. 27 Het staat vast dat mensen eenmaal moeten sterven en vervolgens het Oordeel moeten ondergaan. 28 En het is even zeker dat Christus, die zichzelf eenmalig heeft geofferd om de zonden van velen op zich te nemen, een tweede maal zal verschijnen; niet om de zonde op zich te nemen maar om de mensen die naar Hem uitkijken te redden.