1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester. HEERE! Gij doorgrondt en kent mij.2 Gij weet mijn zitten en mijn opstaan; Gij verstaat van verre mijn gedachten.3 Gij omringt mijn gaan en mijn liggen; en Gij zijt al mijn wegen gewend.4 Als er nog geen woord op mijn tong is, zie, HEERE! Gij weet het alles.5 Gij bezet mij van achteren en van voren, en Gij zet Uw hand op mij.6 De kennis is mij te wonderbaar, zij is hoog, ik kan er niet bij.7 Waar zou ik heengaan voor Uw Geest en waar zou ik heenvlieden voor Uw aangezicht?8 Zo ik opvoer ten hemel, Gij zijt daar; of bedde ik mij in de hel, zie, Gij zijt daar.9 Nam ik vleugelen des dageraads, woonde ik aan het uiterste der zee;10 Ook daar zou Uw hand mij geleiden, en Uw rechterhand zou mij houden.11 Indien ik zeide: De duisternis zal mij immers bedekken; dan is de nacht een licht om mij.12 Ook verduistert de duisternis voor U niet; maar de nacht licht als de dag; de duisternis is als het licht.13 Want Gij bezit mijn nieren; Gij hebt mij in mijner moeders buik bedekt.14 Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken! ook weet het mijn ziel zeer wel.15 Mijn gebeente was voor U niet verholen, als ik in het verborgene gemaakt ben, en als een borduursel gewrocht ben, in de nederste delen der aarde.16 Uw ogen hebben mijn ongevormden klomp gezien; en al deze dingen waren in Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van die was.17 Daarom, hoe kostelijk zijn mij, o God, Uw gedachten! hoe machtig veel zijn haar sommen!18 Zoude ik ze tellen? Harer is meer, dan des zands; word ik wakker, zo ben ik nog bij U.19 O God! dat Gij den goddeloze ombracht! en gij, mannen des bloeds, wijkt van mij!20 Die van U schandelijk spreken, en Uw vijanden ijdellijk verheffen.21 Zou ik niet haten HEERE! die U haten? en verdriet hebben in degenen, die tegen U opstaan?22 Ik haat hen met volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij.23 Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten.24 En zie, of bij mij een schadelijke weg zij; en leid mij op den eeuwigen weg.

1 Vir die musiekleier. 'n Psalm van Dawid. HERE, U deurgrond en ken my.2 U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte.3 U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend.4 Want daar is nog geen woord op my tong nie -- of U, HERE, U ken dit geheel en al.5 U sluit my in van agter en van voor, en U lê u hand op my.6 Om dit te begryp, is te wonderbaar vir my, te hoog: ek kan daar nie by nie.7 Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig?8 Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar!9 Neem ek die vleuels van die dageraad, gaan ek by die uiteinde van die see woon,10 ook daar sou u hand my lei en u regterhand my vashou.11 En as ek sê: Mag tog net die duisternis my oorval en die lig nag wees tot my beskutting,12 dan is selfs die duisternis vir U nie donker nie, en die nag gee lig soos die dag, die duisternis is soos die lig.13 Want U het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef.14 Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is; wonderbaar is u werke! En my siel weet dit alte goed.15 My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde.16 U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.17 Hoe kosbaar is dan vir my u gedagtes, o God! Hoe geweldig is hulle volle som nie!18 Wil ek hulle tel, hulle is meer as die sand; word ek wakker, dan is ek nog by U.19 o God, as U tog maar die goddelose wou ombring! En julle manne van bloed, gaan van my af weg!20 Hulle wat arglistig teen U spreek, u Naam ydellik verhef -- u teëstanders!21 HERE, sou ek die nie haat wat vir U haat, en 'n afsku hê van die wat teen U opstaan nie?22 Ek haat hulle met 'n volkome haat; vyande is hulle vir my!23 Deurgrond my, o God, en ken my hart; toets my en ken my gedagtes;24 en kyk of daar by my 'n weg is van smart, en lei my op die ewige weg!