1 Geliebte, glaubet nicht jedem Geiste, sondern prüfet die Geister, ob sie aus Gott sind; denn viele falsche Propheten sind in die Welt ausgegangen. 2 Hieran erkennet ihr den Geist Gottes: Jeder Geist, der Jesum Christum im Fleische gekommen bekennt, ist aus Gott; 3 und jeder Geist, der nicht Jesum Christum im Fleische gekommen bekennt, ist nicht aus Gott; und dies ist der Geist des Antichrists, O. das Wesen des Antichrists; W. ist das des Antichrists von welchem ihr gehört habt, daß er komme, und jetzt ist er schon in der Welt.
4 Ihr seid aus Gott, Kinder, und habt sie d. i. die falschen Propheten (v 1) überwunden, weil der, welcher in euch ist, größer ist als der, welcher in der Welt ist. 5 Sie sind aus der Welt, deswegen reden sie aus d. h. nach dem Grundsatz und Geist der Welt, und die Welt hört sie. 6 Wir sind aus Gott; wer Gott kennt, hört uns; wer nicht aus Gott ist, hört uns nicht. Hieraus erkennen wir den Geist der Wahrheit und den Geist des Irrtums.
7 Geliebte, laßt uns einander lieben, denn die Liebe ist aus Gott; und jeder, der liebt, ist aus Gott geboren O. von Gott gezeugt und erkennt Gott. 8 Wer nicht liebt, hat Gott nicht erkannt, denn Gott ist Liebe. 9 Hierin ist die Liebe Gottes zu O. an, in Bezug auf uns geoffenbart worden, daß Gott seinen eingeborenen Sohn in die Welt gesandt hat, auf daß wir durch ihn leben möchten. 10 Hierin ist die Liebe: nicht daß wir Gott geliebt haben, sondern daß er uns geliebt und seinen Sohn gesandt hat als eine Sühnung für unsere Sünden. 11 Geliebte, wenn Gott uns also geliebt hat, so sind auch wir schuldig, einander zu lieben. 12 Niemand hat Gott jemals gesehen. Wenn wir einander lieben, so bleibt Gott in uns, und seine Liebe ist vollendet in uns. 13 Hieran erkennen wir, daß wir in ihm bleiben und er in uns, daß er uns von seinem Geiste gegeben hat.
14 Und wir haben gesehen und bezeugen, daß der Vater den Sohn gesandt hat als Heiland der Welt. 15 Wer irgend bekennt, daß Jesus der Sohn Gottes ist, in ihm bleibt Gott und er in Gott. 16 Und wir haben erkannt und geglaubt die Liebe, die Gott zu uns hat. Gott ist Liebe, und wer in der Liebe bleibt, bleibt in Gott und Gott in ihm.
17 Hierin ist die Liebe mit uns vollendet worden, damit wir Freimütigkeit haben an dem Tage des Gerichts, daß, gleichwie er ist, auch wir sind in dieser Welt. 18 Furcht ist nicht in der Liebe, sondern die vollkommene Liebe treibt die Furcht aus, denn die Furcht hat Pein. Wer sich aber fürchtet, ist nicht vollendet in der Liebe. 19 Wir lieben, weil er uns zuerst geliebt hat. 20 Wenn jemand sagt: Ich liebe Gott, und haßt seinen Bruder, so ist er ein Lügner. Denn wer seinen Bruder nicht liebt, den er gesehen hat, wie kann der Gott lieben, den er nicht gesehen hat? 21 Und dieses Gebot haben wir von ihm, daß, wer Gott liebt, auch seinen Bruder liebe.
He Wairua Pono, Wairua Teka Rānei
1 E ngā hoa aroha, kaua e whakapono atu ki ngā wairua katoa, engari me whakamātau ngā wairua nō te Atua rānei; he tokomaha hoki ngā poropiti teka kua haere mai ki te ao. 2 Mā konei koutou ka mātau ai ki te Wairua o te Atua. Ko ngā wairua katoa e whakaae ana i haere mai a Īhu Karaiti i te kikokiko, nō te Atua ērā. 3 Ko ngā wairua katoa hoki kāhore e whakaae i haere mai a Īhu Karaiti i te kikokiko, ehara i te mea nō te Atua. Ko tō te anatikaraiti wairua anō tēnei, i rongo nei koutou e haere mai ana; ā, tēnei anō kei te ao nei ināianei.
4 Nō te Atua koutou, e āku tamariki nonohi, kua kaha anō koutou i a rātou. Nō te mea nui atu tēnei i roto i a koutou, i tērā i roto i te ao. 5 Nō te ao rātou; nā reira nō te ao nei anō ā rātou kōrero, ā, e whakarongo ana te ao ki a rātou. 6 Nō te Atua tātou; ko te tangata e mātau ana ki te Atua, e whakarongo ana ia ki a tātou; ko te tangata ehara nei i tā te Atua, e kore ia e whakarongo ki a tātou. Mā konei tātou ka mātau ai ki te wairua o te pono, ki te wairua o te hē.
He Aroha te Atua
7 E ngā hoa aroha, kia aroha tātou tētahi ki tētahi, nō te Atua hoki te aroha; ko te hunga katoa hoki e aroha ana, kua whānau i te Atua, e mātau ana hoki ki te Atua. 8 Ko te tangata kāhore e aroha, kāhore ia e mātau ki te Atua; he aroha hoki te Atua. 9 Nā konei i kitea mai ai te aroha o te Atua ki a tātou, nā te mea kua tonoa mai e te Atua tāna Tama kotahi ki te ao, kia ora ai tātou i a ia. 10 Ko te aroha tēnei, ehara i te mea ko tātou kua aroha ki te Atua, engari, ko ia kua aroha ki a tātou, ā, tonoa mai ana e ia tāna Tama hei whakamārie mō ō tātou hara.
11 E ngā hoa aroha, ki te mea i pēnei te aroha o te Atua ki a tātou, he tika anō hoki kia aroha tātou tētahi ki tētahi. 12 Kāhore he wā i kite ai tētahi i te Atua. Ki te aroha tātou tētahi ki tētahi, e noho ana te Atua i roto i a tātou, kua rite pū anō tōna aroha i roto i a tātou.
13 Nā konei tātou i mātau ai e noho ana tātou i roto i a ia, me ia i roto i a tātou, nā te mea kua hōmai e ia tā tōna Wairua ki a tātou. 14 Kua kite anō mātou, ka whakaatu nei anō hoki, i tonoa mai te Tama e te Matua hei Kaiwhakaora mō te ao. 15 Ko te tangata e whakaae ana ko Īhu te Tama a te Atua, e noho ana te Atua i roto i a ia, me ia anō hoki i roto i te Atua. 16 Kua mātau nei anō hoki tātou, kua whakapono ki te aroha o te Atua ki a tātou.
He aroha te Atua, ko te tangata hoki e noho ana i runga i te aroha e noho ana i roto i te Atua, me te Atua anō hoki i roto i a ia. 17 Nā konei te aroha i roto i a tātou i rite pū ai, ā, ka whai māiatanga anō tātou ā te rā whakawā; nā te mea e rite ana ki a ia tātou e noho nei i tēnei ao. 18 Kāhore he mataku i roto i te aroha; engari, ka makā te mataku ki waho e te aroha ina tino rite; nō te mea he mamae tō te mataku. Ko te tangata hoki e mataku ana, kāhore ia i tino rite i roto i te aroha.
19 E aroha ana tātou ki a ia, nō te mea ko ia kua mātua aroha ki a tātou. 20 Ki te mea tētahi, "E aroha ana ahau ki te Atua," ā, e mauāhara ana ki tōna teina, he tangata teka ia. Ko te tangata hoki kāhore e aroha ki tōna teina i kitea nei e ia, me pēhea ka aroha ai ia ki te Atua kāhore nei i kitea e ia? 21 Kei a tātou anō hoki tēnei ture, he mea nāna, "Ko te tangata e aroha ana ki te Atua, kia aroha hoki ki tōna teina."