1 Der Ausspruch, welchen Habakuk, der Prophet, geschaut hat. 2 Wie lange, Jehova, habe ich gerufen, und du hörst nicht! Ich schreie zu dir: Gewalttat! und du rettest nicht. 3 Warum läßt du mich Unheil O. Frevel sehen, und schaust Mühsal Unheil an? Und Verwüstung und Gewalttat sind vor mir, und Streit entsteht, und Hader erhebt sich. 4 Darum wird das Gesetz kraftlos, und das Recht kommt nimmermehr hervor; denn der Gesetzlose umzingelt den Gerechten: darum kommt das Recht verdreht hervor.
5 Sehet unter den Nationen und schauet und erstaunet, staunet; denn ich wirke Eig. denn man wirkt, d. h. es wird gewirkt ein Werk in euren Tagen-ihr würdet es nicht glauben, wenn es erzählt würde. 6 Denn siehe, ich erwecke die Chaldäer, das grimmige und ungestüme Volk, Anderswo mit "Nation" übersetzt welches die Breiten der Erde durchzieht, um Wohnungen in Besitz zu nehmen, die ihm nicht gehören. 7 Es ist schrecklich und furchtbar; sein Recht und seine Hoheit gehen von ihm aus. 8 Und schneller als Pardel sind seine Rosse und rascher als Abendwölfe; und seine Reiter sprengen einher, und seine Reiter kommen von ferne, fliegen herbei wie ein Adler, der zum Fraße eilt. 9 Sie kommen zur Gewalttat allesamt; das Streben ihrer Angesichter ist vorwärts gerichtet, und Gefangene rafft es zusammen wie Sand. 10 Und es spottet der Könige, und Fürsten sind ihm ein Gelächter; es lacht jeder Festung, und es schüttet Erde auf und nimmt sie ein. 11 Dann fährt es daher wie der Wind, und zieht weiter und verschuldet sich: diese seine Kraft ist sein Gott Eloah!
12 Bist du nicht von alters her, Jehova, mein Gott, mein Heiliger? Wir werden nicht sterben. Jehova, zum Gericht hast du es gesetzt, und, o Fels, zur Züchtigung es bestellt. 13 Du bist zu rein von Augen, um Böses zu sehen, und Mühsal O. Unheil vermagst du nicht anzuschauen. Warum schaust du Räubern S. die Anm. zu Jes. 21,2 zu, schweigst, wenn der Gesetzlose den verschlingt, der gerechter ist als er? 14 und machst die Menschen wie die Fische des Meeres, wie das Gewürm, das keinen Herrscher hat? 15 Er hebt sie alle mit der Angel herauf, er zieht sie herbei mit seinem Netze und sammelt sie in sein Garn; darum freut er sich und jubelt. 16 Darum opfert er seinem Netze und räuchert seinem Garne, denn durch sie ist sein Teil fett und seine Speise feist. 17 Soll er deshalb sein Netz ausleeren, und beständig darauf ausgehen, Nationen schonungslos hinzumorden?
1 Ko te poropititanga i kitea e Hapakuku poropiti.
Te Amuamu a te Poropiti
2 Kia pēhea te roa, e Ihowā, o tāku tangi,
ā, kāhore koe e rongo?
E karanga atu ana ahau ki a koe mō te tutū,
ā, kāhore koe e whakaora.
3 He aha koe i whakakite mai ai i te kino ki ahau?
He aha koe i titiro ai ki te pakeketanga?
He pāhua hoki, he tutū tēnei kei tōku aroaro,
nā, he totohe tēnei, ā, kei te oho ake he ngangare.
4 Nā reira kahakore noa iho te ture,
kore tonu ake e puta te whakawā;
e karapotia ana hoki te tika e te kino –
nā reira, te putanga o te whakawā, he parori kē.
Te Whakautu a Ihowā
5 "Titiro atu ki ngā tauiwi, mātakitaki,
kia nui te mīharo!
Nō te mea kei te mahi ahau i tētahi mahi i ō koutou rā,
he mea e kore e whakaponohia,
ki te kōrerotia atu.
6 Nō te mea tēnei ka ara i ahau ngā Karari,
taua iwi nanakia rā, taua iwi hīkaka tonu rā,
e haerea nei e rātou te whānuitanga o te whenua,
kia riro ai i a rātou ngā kāinga ehara nei i a rātou.
7 "He hanga whakamataku rātou, he mea wehi;
i ahu tonu ake i a rātou tā rātou nā whakawā,
me tō rātou nā rangatiratanga.
8 He tere atu ā rātou hōiho i te reparo,
he nanakia atu i te wuruhi o te ahiahi;
ka tohatoha noa atu ō rātou kaieke hōiho.
Āe rā, ka haere mai anō ā rātou kaieke hōiho i tawhiti;
ko tā rātou rere rite tonu ki tā te ēkara e hohoro ana ki te kai.
9 "Ko rātou katoa he mahi nanakia i haere mai ai;
ko ō rātou kanohi whakamau tonu me te mea ko te hau marangai,
me te mea he kirikiri ngā whakarau e aohia ana e rātou.
10 Āe rā, e taunu ana ia ki ngā kīngi,
ā, hei kata māna ngā rangatira.
Ka kata ia ki ngā pā taiepa katoa;
ka opehia ake hoki he puehu e ia, ā, riro tonu i a ia.
11 Kātahi ia ka wheoro ake ānō he hau,
ka whiti atu, ā, ka mahi i te hē;
arā a ia, te tangata ko tōna kaha nei tōna atua."
12 He teka ianei nōnamata riro koe,
e Ihowā, e tōku Atua, e tōku Mea Tapu?
E kore mātou e mate.
Kua waiho ia e koe, e Ihowā, hei whakawā;
kua whakapūmautia ia e koe, e te Kāmaka, hei whiu.
13 He kanohi mā rawa ōu, e kore koe e titiro ki te kino,
e kore anō e āhei kia mātakitaki koe ki te kino.
He aha koe i mātakitaki ai ki te hunga tinihanga,
i whakarongo puku ai i te mea ka horomia e te tangata kino
te tangata e tika rawa ana i a ia?
14 He aha ngā tāngata i meinga ai e koe
kia rite ki ngā ika o te moana, ki ngā mea ngōkingōki
kāhore nei ō rātou kaiwhakahaere tikanga?
15 Ko rātou katoa tangohia ake e ia ki te matau,
ka mau i a ia ki roto ki tāna kupenga,
e kokoa ana ki tāna rou;
nā reira koa ana ia, whakamanamana ana.
16 Koia ia i whakahere ai ki tāna kupenga,
i tahu whakakakara ai ki tāna rou;
nō te mea nā aua mea i whai ngako ai tōna wāhi,
i mōmona ai tāna kai.
17 He mea anō rānei tērā e whakawāteatia ai e ia tāna kupenga,
ā, kore iho e tohungia ngā iwi e patua tonutia ana?