Pular para o conteúdo
Publicidade

Josué 9

MRI2012

1 Und es geschah, als alle die Könige es hörten, die diesseit des Jordan waren, auf dem Gebirge und in der Niederung Vergl. 5. Mose 1,7. So auch Jos. 10,40;11,2. 16;12,8;15,33 und an der ganzen Küste des großen Meeres gegen den Libanon hin, die Hethiter und die Amoriter, die Kanaaniter, die Perisiter, die Hewiter und die Jebusiter: 2 da versammelten sie sich allzumal, um einmütig wider Josua und wider Israel zu streiten.

3 Die Bewohner von Gibeon aber, als sie hörten, was Josua an Jericho und an Ai getan hatte, 4 handelten auch ihrerseits mit List und gingen und stellten sich als Boten: E. l.: nahmen Zehrung mit sich sie nahmen abgenutzte Säcke für ihre Esel, und abgenutzte und geborstene und zusammengebundene Weinschläuche, 5 und abgenutzte und geflickte Schuhe an ihre Füße, und abgenutzte Kleider auf sich; und alles Brot ihrer Zehrung war vertrocknet und war schimmlig. And.: zerbröckelt; so auch V. 126 Und sie gingen zu Josua in das Lager nach Gilgal und sprachen zu ihm und zu den Männern von Israel: Aus fernem Lande sind wir gekommen, und nun machet einen Bund mit uns. 7 Aber die Männer von Israel sprachen zu dem Hewiter: Vielleicht wohnst du in meiner Mitte, und wie sollte ich einen Bund mit dir machen? 8 Und sie sprachen zu Josua: Wir sind deine Knechte. Und Josua sprach zu ihnen: Wer seid ihr, und woher kommet ihr? 9 Und sie sprachen zu ihm: Aus sehr fernem Lande sind deine Knechte gekommen, um des Namens Jehovas, deines Gottes, willen; denn wir haben seinen Ruf gehört und alles, was er in Ägypten getan, 10 und alles, was er den beiden Königen der Amoriter getan hat, die jenseit des Jordan waren, Sihon, dem König von Hesbon, und Og, dem König von Basan, der zu Astaroth wohnte. 11 Da sprachen unsere Ältesten und alle Bewohner unseres Landes zu uns und sagten: Nehmet Zehrung mit euch auf den Weg und gehet ihnen entgegen, und sprechet zu ihnen: Wir sind eure Knechte; und nun machet einen Bund mit uns! 12 Dieses unser Brot, warm haben wir es aus unseren Häusern als Zehrung mitgenommen an dem Tage, da wir auszogen, um zu euch zu gehen; und nun siehe, es ist vertrocknet und schimmlig geworden. 13 Und diese Weinschläuche, die wir neu gefüllt hatten, siehe da, sie sind geborsten; und diese unsere Kleider und unsere Schuhe sind abgenutzt infolge des sehr langen Weges. - 14 Und die Männer nahmen von ihrer Zehrung; aber den Mund Jehovas befragten sie nicht.

15 Und Josua machte Frieden mit ihnen und machte mit ihnen einen Bund, sie am Leben zu lassen; und die Fürsten der Gemeinde schwuren ihnen. 16 Und es geschah am Ende von drei Tagen, nachdem sie einen Bund mit ihnen gemacht hatten, da hörten sie, daß sie nahe bei ihnen waren und mitten unter ihnen wohnten. 17 Da brachen die Kinder Israel auf und kamen zu ihren Städten am dritten Tage; und ihre Städte waren Gibeon und Kephira und Beeroth und Kirjath-Jearim. 18 Und die Kinder Israel schlugen sie nicht, weil die Fürsten der Gemeinde ihnen bei Jehova, dem Gott Israels, geschworen hatten. Da murrte die ganze Gemeinde wider die Fürsten. 19 Und alle Fürsten sprachen zu der ganzen Gemeinde: Wir haben ihnen bei Jehova, dem Gott Israels, geschworen, und nun können wir sie nicht antasten. 20 Das wollen wir ihnen tun und sie am Leben lassen, damit nicht ein Zorn über uns komme wegen des Eides, den wir ihnen geschworen haben. 21 Und die Fürsten sprachen zu ihnen: Sie sollen am Leben bleiben. Und sie wurden Holzhauer und Wasserschöpfer für die ganze Gemeinde, so wie die Fürsten betreffs ihrer And.: zu ihnen geredet hatten.

22 Und Josua rief sie und redete zu ihnen und sprach: Warum habt ihr uns betrogen und gesagt: Wir sind sehr weit von euch, da ihr doch mitten unter uns wohnet? 23 Und nun, verflucht seid ihr; und nicht sollen Knechte unter euch aufhören, sowohl, Holzhauer als Wasserschöpfer für das Haus meines Gottes! 24 Und sie antworteten Josua und sprachen: Weil deinen Knechten für gewiß berichtet wurde, daß Jehova, dein Gott, Mose, seinem Knechte, geboten hat, euch das ganze Land zu geben und alle Bewohner des Landes vor euch zu vertilgen, so fürchteten wir sehr für unser Leben euretwegen und taten diese Sache. 25 Und nun siehe, wir sind in deiner Hand; tue, wie es gut und wie es recht ist in deinen Augen, uns zu tun. 26 Und er tat ihnen also und errettete sie von der Hand der Kinder Israel; und sie töteten sie nicht. 27 Und Josua machte sie an jenem Tage zu Holzhauern und Wasserschöpfern für die Gemeinde und für den Altar Jehovas, bis auf diesen Tag, an dem Orte, den er erwählen würde.

Ka Whakaorangia ngā Kipeono te Tinihanga

1 , i te rongonga o ngā kīngi katoa o tēnei taha o Horano, o te whenua pukepuke, o te mānia, o te tahatika katoa hoki o te Moana Nui i te ritenga atu o Repanōna te Hiti, te Amori, te Kanaani, te Perihi, te Hiwi, te Iepuhi 2 , huihui tahi ana rātou ki te whawhai ki a Hohua rātou ko Īharaira, kotahi tonu te whakaaro.

3 te rongonga ia o ngā tāngata o Kipeono ki ngā mea i meatia e Hohua ki Heriko rāua ko Hai, 4 ka mahi korokē rātou, ka haere me te mea he karere rātou; ka tango hoki ki ngā pūtea tawhito ki runga ki ō rātou kāihe, i ngā kōkī wāina hoki kua tawhitotia, kua pākarukaru, pūtiki rawa; 5 me ngā tawhito ki ō rātou waewae, pāpaki rawa, ko ō rātou kākahu he mea tawhito; ko ngā taro katoa hoki, ko ō rātou ō, he maroke, he puruhekaheka. 6 , haere ana rātou ki a Hohua ki te puni, ki Kirikara, ā, mea ana ki a ia, ki ngā tāngata hoki o Īharaira, "I haere mai mātou i te whenua mamao; , whakaritea he kawenata ki a mātou."

7 , ka mea atu ngā tāngata o Īharaira ki ngā Hiwi, "E noho nei anō pea koe i waenganui i ahau; ā, me pēhea e whakarite ai ahau i te kawenata ki a koe?"

8 , ka mea rātou ki a Hohua, "He pononga mātou nāu."

Ā, ka mea a Hohua ki a rātou, "Ko wai koutou? I haere mai koutou i hea?"

9 , ka mea rātou ki a ia: "I haere mai āu pononga i tētahi whenua tawhiti noa atu, te ingoa hoki o Ihowā, o tōu Atua; i rongo hoki mātou ki tōna rongo, ki ngā mea katoa hoki i mea ai ia ki Īhipa, 10 ki ngā mea katoa anō hoki i mea ai ia ki ngā kīngi tokorua o ngā Amori i tērā taha o Horano, ki a Hihona kīngi o Hehepona, rāua ko Oka kīngi o Pahana, i noho i Ahataroto. 11 reira i mai ai ō mātou kaumātua me ngā tāngata katoa o mātou whenua ki a mātou, i mea ai, Maua atu i ō koutou ringa he ō ki te huarahi, ā, haere ki te whakatau i a rātou, ka mea hoki ki a rātou, "Ko ā koutou pononga mātou; , whakaritea mai he kawenata ki a mātou." 12 , ko ā mātou taro i maua mahanatia mai nei i ō mātou whare hei ō mātou i te i tūria mai ai e mātou, i haere mai ai ki a koutou, nanā, kua maroke, kua puruhekahekatia. 13 Ko ngā kōkī wāina nei hoki, i hou nei i mātou whakakīnga, , kua pākarukaru; ko ēnei kākahu hoki o mātou, me ō mātou , kua tawhitotia i te roa whakaharahara o te huarahi."

14 , ka tango ngā tāngata i ētahi o ō rātou ō, ā, kīhai i ui whakaaro i Ihowā waha. 15 Ā, houhia iho e Hohua te rongo ki a rātou, whakaritea ana hoki e ia he kawenata whakaora rātou; i oati anō ngā rangatira o te huihui ki a rātou.

16 , i te mutunga o ngā e toru i muri iho i rātou whakaritenga i te kawenata ki a rātou, ka rongo rātou, e tata tonu ana rātou ki a rātou, e noho ana hoki i waenganui i a rātou. 17 , ka hāpainga atu e ngā tama a Īharaira, ka tae i te tuatoru ki ō rātou . Ko ō rātou hoki ko Kipeono, ko Kepira, ko Peeroto, ko Kiriata Tearimi. 18 Ā, kīhai ngā tama a Īharaira i patu i a rātou, te mea kua oati ngā rangatira o te huihuinga i a Ihowā, i te Atua o Īharaira, ki a rātou.

Ā, amuamu katoa ana te huihuinga ki ngā rangatira. 19 , ka mea ngā rangatira katoa ki te huihui katoa, "Kua oati tātou i a Ihowā i te Atua o Īharaira, ki a rātou; reira e kore tātou e āhei āianei te ki a rātou. 20 Ko tēnei tātou e mea ai ki a rātou, ka waiho i a rātou kia ora; kei rīria tātou te oati i oati ai tātou ki a rātou." 21 Ā, ka mea ngā rangatira ki a rātou, me whakaora rātou; otiia me waiho rātou hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai te huihui katoa; kia rite ai ki ngā rangatira i kōrero ai ki a rātou.

22 Kātahi ka karangatia rātou e Hohua, ka kōrero ia ki a rātou, ka mea, "He aha koutou i nuka ai i a mātou, i mea ai, Kei tawhiti noa atu koutou i a mātou; e noho nei anō koutou i waenganui i a mātou?23 reira ka kangā koutou; ā, e kore e kore he kaimahi o koutou, hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai hoki te whare o tōku Atua."

24 , ka whakautua e rātou ki a Hohua, ka mea, "I tino kōrerotia hoki ki āu pononga ngā mea i whakaritea e Ihowā, e tōu Atua, ki a Mohi, ki tāna pononga te whenua katoa, kia hoatu ki a koutou, kia hunā atu hoki ngā tāngata katoa o te whenua i ō koutou aroaro. reira mātou i tino wehi ai i a koutou, kei mate mātou, , meatia ana e mātou tēnei mea. 25 , kei roto tēnei mātou i ōu ringa: māu e mea ki a mātou te mea e pai ana, e tika ana ki tāu titiro."

26 , pērātia ana rātou e ia, ā, whakaorangia ake rātou i te ringa o ngā tama a Īharaira, ā, kīhai rātou i patua. 27 , waiho iho rātou i taua e Hohua hei tapatapahi rākau, hei utuutu wai te huihui, te āta hoki a Ihowā ki te wāhi e whiriwhiri ai ia ā tae noa mai ki tēnei .

Veja também